Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Βανς διαπραγματεύεται την εκεχειρία με Ιρανό πρώην στρατηγό

Ενώ η Τεχεράνη έχει ήδη επιβάλει ψηφιακά διόδια 2 εκατ. δολαρίων ανά τάνκερ στα Στενά του Ορμούζ (To Brief), στο Ισλαμαμπάντ στήνεται ένα παράδοξο τραπέζι ειρήνης. Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος JD Vance και ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου Mohammad Bagher Ghalibaf κάθονται για «ιστορικές συνομιλίες». Αλλά η σύνθεση των αντιπροσωπειών λέει περισσότερα από την ατζέντα.

Ο Vance δεν είναι διπλωμάτης. Είναι ο άνθρωπος που το Ιράν ζήτησε κατ' ευθείαν, αντί του «γερακιού» Rubio (Politico). Ο Ghalibaf δεν είναι υπουργός Εξωτερικών. Είναι πρώην διοικητής της αεροδιαστημικής δύναμης των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC), ο στρατηγός που στάλθηκε να «συνεχίσει τη μάχη σε αίθουσα συνδιαλέξεων», κατά τη ρητή διατύπωση του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας. Ο Araghchi, ο πραγματικός ΥΠΕΞ, παραμερίστηκε. Αυτό σημαίνει ότι η απόφαση για διαπραγμάτευση πάρθηκε από τους Φρουρούς, όχι από τη διπλωματία (Turkiye Today).

Γιατί βιάζεται ο Vance

Η δίεβδομη κατάπαυση πυρός λήγει γύρω στις 22 Απριλίου. Μια εβδομάδα αργότερα, στις 29, ενεργοποιείται η προθεσμία του War Powers Act, μετά την οποία το Κογκρέσο μπορεί να αμφισβητήσει τη νομιμότητα ολόκληρης της στρατιωτικής επιχείρησης (SCMP). Ο Vance χρειάζεται κάτι να δείξει πριν από αυτή την ημερομηνία. Ο Netanyahu το γνωρίζει και εκμεταλλεύεται ακριβώς αυτό το παράθυρο: ώρες μετά την ανακοίνωση της εκεχειρίας, το Ισραήλ βομβάρδισε τον Λίβανο με μία από τις βαρύτερες επιθέσεις εδώ και δεκαετίες. «Δεν υπάρχει κατάπαυση πυρός στον Λίβανο», δήλωσε ξεκάθαρα (India Today). Ο Ghalibaf απάντησε ότι «διαπραγματεύσεις χωρίς παύση σε όλα τα μέτωπα δεν έχουν νόημα». Οι δύο πλευρές μπήκαν στο ίδιο δωμάτιο χωρίς να συμφωνούν καν τι διαπραγματεύονται.

Η Σούδα δίνει, το Ισλαμαμπάντ εισπράττει

Η Ελλάδα απουσιάζει από κάθε διπλωματικό τραπέζι αυτής της κρίσης. Η Τουρκία, μέσω της MIT, λειτούργησε ως κρυφός σύνδεσμος μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης. Η Βρετανία συγκέντρωσε πάνω από 40 χώρες σε πρωτοβουλία για τον Ορμούζ. Η Γαλλία μίλησε απευθείας με τον Ιρανό πρόεδρο. Η Ελλάδα, αντ' αυτού, υποδέχεται πάνω από 40 μεταγωγικά αεροσκάφη καθημερινά στη Σούδα (Prín.gr). Παρέχει τη σκληρή υποδομή ενός πολέμου, ενώ η Τουρκία εισπράττει το διπλωματικό κεφάλαιο της μεσολάβησης (To Brief). Στη γεωπολιτική αυτό λέγεται ασυμμετρία ρίσκου και επιρροής.