Τέταρτο μέτωπο: Οι αντάρτες Χούθι εξαντλούν την πανάκριβη αεράμυνα του Ισραήλ

Ένας βαλλιστικός πύραυλος εκτοξεύτηκε στις 28 Μαρτίου από την Υεμένη προς το Ισραήλ. Το σύστημα Arrow-3 τον αναχαίτισε πάνω από την Ερυθρά Θάλασσα (American Israelite). Κάθε τέτοια αναχαίτιση κοστίζει $2-3 εκατομμύρια. Το Ισραήλ διαθέτει λιγότερα από 5 λειτουργικά βλήματα Arrow-3, κάτω από το ελάχιστο επιχειρησιακό κατώφλι, με εβδομαδιαίο κόστος αεράμυνας $180 εκατομμύρια (Missile Strikes Analysis). Η χώρα που εκτοξεύει τους πυραύλους έχει 18,3 εκατομμύρια ανθρώπους σε οξεία επισιτιστική ανασφάλεια (UN OCHA) και η διεθνής βοήθεια καλύπτει μόλις το 27,8% των αναγκών (IRC). Μια χώρα που δεν μπορεί να ταΐσει τα παιδιά της εξαντλεί την πιο ακριβή αεράμυνα του πλανήτη.

Μέχρι χθες, οι Χούθι λειτουργούσαν κυρίως ως απειλή σε αναμονή (To Brief). Τώρα πυροδότησαν πραγματικό βαλλιστικό πύραυλο, ανοίγοντας τέταρτο μέτωπο για ένα Ισραήλ ήδη εξαντλημένο σε Γάζα, Λίβανο και Ιράν. Και καλείται να προβάλει ισχύ σε στόχους 2.000+ χιλιόμετρα μακριά.

Η ημερομηνία δεν είναι τυχαία. Στις 28 Φεβρουαρίου δολοφονήθηκε ο Χαμενεΐ. Ένα μήνα αργότερα, στις 28 Μαρτίου, χτυπούν οι Χούθι. Στο μεσοδιάστημα, η Τεχεράνη βυθίστηκε σε «προσωρινή παράλυση στα κέντρα περιφερειακού συντονισμού» (Mokha Center). Οι Χούθι δεν εκτέλεσαν εντολή. Με ακέφαλο τον ιρανικό άξονα, πήραν μόνοι τους την πρωτοβουλία (INSS). Τα κίνητρά τους είναι δικά τους: θρησκευτική δέσμευση υπέρ της Γάζας, εσωτερική νομιμοποίηση, και η φιλοδοξία να γίνουν ο τελευταίος όρθιος κρίκος της ιρανικής σφαίρας επιρροής. Η Τεχεράνη, εκτιμάται, πως προτιμά να τους κρατήσει ακέραιους παρά να τους σπρώξει σε ολοκληρωτική σύγκρουση (Stimson Center). Αυτό τους κάνει πιο επικίνδυνους, όχι λιγότερο: δρουν απρόβλεπτα, χωρίς κεντρικό φρένο.

Και εδώ η κρίση αγγίζει τα δικά μας συμφέροντα. Αν οι Χούθι νιώθουν αρκετά ισχυροί ώστε να εξαντλούν την αεράμυνα του Ισραήλ, τα στενά Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, από τα οποία περνά σημαντικό μέρος του παγκόσμιου εμπορίου, βρίσκονται στα χέρια μιας ομάδας που δεν ελέγχει κανείς. Περίπου 400 ελληνόκτητα πλοία πληρώνουν ήδη εκατομμύρια σε άτυπα «διόδια» ή παρακάμψεις (To Brief). Η ευρωπαϊκή επιχείρηση Ασπίδες δεσμεύει φρεγάτες τριών μόνο χωρών (Ελλάδα, Ιταλία, Γαλλία) σε μια αποστολή χωρίς τέλος. Ένας αυτόνομος παίκτης στην Υεμένη, χωρίς λογοδοσία σε κανέναν, κρατάει ομήρους τις θαλάσσιες εφοδιαστικές αλυσίδες.