Σχέδιο αμερικανικής απόβασης στο Ιράν με 50.000 στρατιώτες και τρία αεροπλανοφόρα

Ο πόλεμος στο Ιράν έχει ήδη χτυπήσει ενεργειακές υποδομές, εκτοξεύσει τις τιμές καυσίμων στην Ελλάδα (To Brief) και φέρει τη χώρα μας αθόρυβα σε ρόλο μάχης μέσω τηλεκατεύθυνσης Patriot (To Brief). Τώρα η κλιμάκωση αποκτά σάρκα και οστά: τρία αεροπλανοφόρα, τέσσερις μονάδες πεζοναυτών, πάνω από 50.000 στρατιωτικοί.

Ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ διέταξε την ανάπτυξη της ομάδας κρούσης του USS Gerald R. Ford δίπλα στα USS Harry S. Truman και USS Carl Vinson — η μεγαλύτερη ναυτική συγκέντρωση των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή από την εισβολή στο Ιράκ το 2003 (Reuters). Μαζί, 8.000 επιπλέον πεζοναύτες και τέσσερα Marine Expeditionary Units (Military.com). Ο Τραμπ επιμένει δημοσίως: «κανένα στράτευμα στο έδαφος». Σύμφωνα όμως με τέσσερις πηγές του Axios, το Πεντάγωνο σχεδιάζει κατάληψη του νησιού Kharg, από όπου διέρχεται το 90% του ιρανικού πετρελαίου (Axios). Δεν στέλνεις τέσσερα MEUs για αποτροπή. Τα στέλνεις για αποβατική επιχείρηση.

Η διπλωματία έχει εξαντληθεί ακριβώς επειδή αυτές οι δυνάμεις συγκεντρώνονται. Ο νέος Ανώτατος Ηγέτης Μοτζταμπά Χαμενεΐ απέρριψε κάθε πρόταση αποκλιμάκωσης (Oman Observer). Το Κατάρ, ο τελευταίος δυνητικός διαμεσολαβητής, απέλασε τους Ιρανούς διπλωμάτες αφού ιρανικά πλήγματα έφτασαν στο Ras Laffan — τη μεγαλύτερη εγκατάσταση LNG στον κόσμο (CNBC). Ταυτόχρονα, ακόμα και το 58% των ψηφοφόρων του Τραμπ αντιτίθεται σε χερσαίες επιχειρήσεις (Data for Progress). Η κυβέρνηση ετοιμάζεται για κάτι που η κοινή γνώμη της απορρίπτει.

Όσο η αρμάδα συγκεντρώνεται στον Κόλπο, τα μετόπισθεν πρέπει να θωρακιστούν. Εκεί μπαίνει η Ελλάδα. Η συστοιχία Patriot στην Κάρπαθο δεν είναι ελληνοτουρκική υπόθεση — καλύπτει τον αεροδιάδρομο της Ανατολικής Μεσογείου, κρίκο της αμερικανικής αλυσίδας ανεφοδιασμού (Reuters). Η Τουρκία το κατάλαβε: έστειλε επιστολές διαμαρτυρίας σε ΝΑΤΟ, ΕΕ και ΗΠΑ, χαρακτηρίζοντας τη μετακίνηση «παράνομη» (Pentapostagma). Ο Μητσοτάκης απάντησε ότι «η Ελλάδα δεν διαπραγματεύεται τη διάταξη των αμυντικών της δυνάμεων». Ταυτόχρονα, στον Κόλπο η Τουρκία παίζει το δικό της παιχνίδι: γεμίζει το κενό ισχύος στη βόρεια Συρία καθώς οι ιρανικοί αντιπρόσωποι εξασθενούν (Carnegie).

Η κρίσιμη ημερομηνία τώρα είναι η 9η Απριλίου — η 40ή ημέρα πένθους (Chehlum) για τον νεκρό Χαμενεΐ, βαθιά συμβολική στη σιιτική παράδοση. Στο πεδίο αναπτύσσονται δυνάμεις σχεδιασμένες για αποβατική επιχείρηση, όχι για αποτροπή. Η κυβέρνηση ετοιμάζει μέτρα €2 δισ. για τον ενεργειακό αντίκτυπο (gr.euronews). Το κόστος αυτού του πολέμου ήδη μετριέται σε ευρώ. Αν το Kharg πέσει, θα μετριέται σε δεκαετίες.