Λάθος στο 99% των μελετών φέρνει τις παράκτιες πλημμύρες 10 χρόνια νωρίτερα

Σήμερα το πρωί είδαμε πώς τρεις νέες μελέτες δείχνουν ότι τα κλιματικά μοντέλα υποτιμούν συστηματικά την ταχύτητα των αλλαγών. Λίγες ώρες αργότερα, μια έρευνα στο Nature εξηγεί ένα τεράστιο τυφλό σημείο: το 99% των μελετών για παράκτιους κινδύνους ξεκινούσε τις μετρήσεις του από λάθος σημείο μηδέν (Nature).

Σκεφτείτε το έτσι: είναι σαν να μετράς πόσο κοντά είναι το νερό στο σπίτι σου, αλλά ο χάρακας σου ξεκινάει 24-27 εκατοστά πιο χαμηλά από την πραγματική στάθμη. Σε ορισμένες περιοχές της Νοτιοανατολικής Ασίας, η απόκλιση ξεπερνά το 1 μέτρο (Gizmodo). Αποτέλεσμα: 132 εκατομμύρια άνθρωποι παραπάνω απ' όσους υπολογίζαμε ζουν σε ζώνες κινδύνου (Science News).

Πώς μπήκε το λάθος στο σύστημα

Η Katharina Seeger (Πανεπιστήμιο Πάντοβα) και ο Philip Minderhoud (Wageningen) ανέλυσαν 385 δημοσιεύσεις της τελευταίας δεκαπενταετίας. Το εύρημα ήταν επιστημονικό αυτογκόλ: εννέα στις δέκα μελέτες βασίζονταν σε «γεωειδή μοντέλα» — μαθηματικές προσεγγίσεις που αποτυπώνουν τη μέση στάθμη της θάλασσας, αλλά αγνοούν ρεύματα, παλίρροιες και θερμοκρασία. Είναι σαν να παίρνεις τον μέσο όρο θερμοκρασίας μιας χώρας και να αποφασίζεις αν χρειάζεσαι παλτό. Μόλις μία μελέτη στις 385 συνδύασε σωστά δεδομένα ξηράς και θάλασσας (Science News).

Τι σημαίνει μια δεκαετία νωρίτερα

Τα 24-27 εκατοστά σφάλμα αντιστοιχούν σε περίπου 8-10 χρόνια ανόδου στάθμης με τον τρέχοντα ρυθμό. Αναχώματα, λιμάνια και αεροδρόμια σχεδιάστηκαν με αριθμούς που ήταν λάθος. Οι πλημμύρες που περιμέναμε το 2040 μπορεί να συμβαίνουν ήδη το 2030. Ο κλιματολόγος David Holland (NYU) χαρακτήρισε το εύρημα «τρομερό» (Gizmodo).

Η Ελλάδα έχει μικρότερες αποκλίσεις χάρη σε πυκνότερο δίκτυο μετρήσεων (Academic Jobs Europe). Αλλά η καθίζηση εδάφους σε περιοχές όπως η Θεσσαλονίκη φέρνει τη θάλασσα πιο κοντά ακόμα κι αν η στάθμη δεν αλλάξει — σε συνδυασμό με τα ακραία φαινόμενα που ήδη πλήττουν τις ελληνικές ακτές, μια δεκαετία νωρίτερα κάνει τεράστια διαφορά.

Τα εργαλεία διόρθωσης υπάρχουν ήδη και είναι δωρεάν (Deltares). Το πρόβλημα είναι τι γίνεται με τη ζημιά που έχει ήδη γίνει: 45 από αυτές τις λανθασμένες μελέτες τροφοδότησαν τις επίσημες εκτιμήσεις του IPCC — τα ίδια κείμενα πάνω στα οποία κυβερνήσεις σχεδιάζουν πολιτικές προστασίας αυτή τη στιγμή.