Predator: αγωγή 7,6 εκατ. με ενάγοντες από την ΕΥΠ και την ΕΛ.ΑΣ.

Οκτώ φερόμενα θύματα του Predator, του παράνομου λογισμικού κατασκοπείας που μόλυνε κινητά δημοσιογράφων, πολιτικών και κρατικών στελεχών, κατέθεσαν στις 7 Ιουλίου 2026 την πρώτη ομαδική αστική αγωγή στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Διεκδικούν συνολικά 7,6 εκατ. ευρώ από την εταιρεία Intellexa και 13 φυσικά πρόσωπα (Newsit, News247). Η δίκη ορίστηκε για τις 7 Απριλίου 2027 (Alfavita).

Δύο στοιχεία δίνουν στην αγωγή βάρος πέρα από τα χρήματα. Το πρώτο είναι ένα νέο όνομα, ο δημοσιογράφος Σπύρος Σιδέρης, του οποίου η παρακολούθηση αποκαλύπτεται πρώτη φορά μέσω της αγωγής (In.gr). Το δεύτερο είναι πρόσωπα του ίδιου του κρατικού μηχανισμού.

Η υπόθεση των υποκλοπών, που τις προηγούμενες μέρες κρατούσε ζωντανή το μπλόκο της ΝΔ στην κλήση Ντίλιαν και Δημητριάδη στη Βουλή (To Brief), αλλάζει τώρα κανάλι. Μετά τις ποινικές αρχειοθετήσεις, τα θύματα δοκιμάζουν τον δρόμο των αστικών δικαστηρίων.

Ένας πολιορκητικός κριός για την ποινική δικαιοσύνη

Ο δικηγόρος των εναγόντων Ζαχαρίας Κεσσές δεν κρύβει τη στόχευση. Στη συζήτηση θα εισφερθούν νέα στοιχεία που, όπως δηλώνει, είναι «πολύ πιθανό να αναγκάσουν το αστικό δικαστήριο να διαβιβάσει τα στοιχεία στην ποινική δικαιοσύνη για διερεύνηση κακουργηματικών πράξεων» (In.gr, Iefimerida).

Πρακτικά, η αγωγή γίνεται δεύτερη πόρτα εισόδου αποδεικτικού υλικού στο σύστημα. Δεν πρόκειται για γενική εξαναγκαστική αποκάλυψη αμερικανικού τύπου, όπου κάθε τρίτος υποχρεώνεται να ανοίξει τα αρχεία του. Ο μηχανισμός είναι στενότερος. Αν μπροστά στο πολιτικό δικαστήριο εμφανιστούν σοβαρές ενδείξεις για αυτεπαγγέλτως διωκόμενα βαρύτερα εγκλήματα, ο δικαστής μπορεί να στείλει το υλικό στον εισαγγελέα. Ο Κεσσές το λέει ωμά: θα κατατεθεί και «μέρος των στοιχείων που αδιαφόρησαν να παραλάβουν» οι εισαγγελείς του Αρείου Πάγου.

Το κίνητρο του χρόνου είναι εξίσου ωμό. «Κάθε μέρα αδράνειας οδηγεί σε παραγραφές», έχει προειδοποιήσει ο ίδιος (TheFAQ). Η αστική διαδρομή είναι μοχλός πίεσης πάνω σε μια ποινική υπόθεση που είχε παγώσει, όταν ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου αρνήθηκε την ανάσυρση της δικογραφίας (To Brief). Αρχειοθέτηση δεν σημαίνει αθώωση, σημαίνει ότι με τα παλιά στοιχεία η έρευνα δεν προχώρησε. Αν προκύψουν νέα, ξανανοίγει.

Ποιοι κάθονται στη θέση του θύματος

Εδώ σπάει το κυβερνητικό αφήγημα. Τρεις από τους οκτώ ενάγοντες αγγίζουν τον σκληρό πυρήνα του κράτους: η Πηνελόπη Μηνιάτη, που τα δημοσιεύματα περιγράφουν ως πρώην διευθύντρια της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών της ΕΛ.ΑΣ., και οι Αγγελική Ρούσσου και Ζωή-Μαρία Σακαλή, που αναφέρονται ως στελέχη της ΕΥΠ (Proson, SKAI).

Η ίδια η λίστα των εναγομένων δείχνει πόσο απλώνεται το δίκτυο. Πέρα από τους τέσσερις πρωτοδίκως καταδικασθέντες (Ταλ Ντίλιαν, Φέλιξ Μπίτζιος, Γιάννης Λαβράνος, Σάρα Αλεξάνδρα Χάμου), η αγωγή στρέφεται και κατά προσώπων που δεν κάθισαν στο ποινικό εδώλιο: του «κρεοπώλη» από την προπληρωμένη κάρτα του οποίου στάλθηκαν μολυσμένα μηνύματα στον Νίκο Ανδρουλάκη, και υπαλλήλου καταστήματος κινητής τηλεφωνίας με φερόμενη σχέση με την ΕΥΠ (Mononews).

Όταν στη λίστα των παρακολουθούμενων μπαίνει η επικεφαλής της αστυνομικής τεχνικής τεκμηρίωσης και υπάλληλοι της Υπηρεσίας Πληροφοριών, η υπόθεση παύει να είναι διαφορά ιδιωτών με έναν προμηθευτή λογισμικού κατασκοπείας. Το ερώτημα γίνεται αν το κράτος απέτυχε να προστατεύσει, ή απέφυγε να ελέγξει, ακόμη και τους δικούς του ανθρώπους.

Εδώ μένει και το πιο βαρύ ανοιχτό ερώτημα. Αν επιβεβαιωνόταν ότι η Μηνιάτη στοχοποιήθηκε ταυτόχρονα από ΕΥΠ και Predator την περίοδο που χειριζόταν πειστήρια για τη δολοφονία Καραϊβάζ, θα σήμαινε παρακολούθηση κρατικής αξιωματούχου πάνω σε ευαίσθητη ποινική έρευνα. Δημόσια τεκμηρίωση γι' αυτή τη σύνδεση, πάντως, δεν υπάρχει, και το πλήρες δικόγραφο παραμένει αδημοσίευτο.

Το πολιτικό αποτέλεσμα είναι ήδη ορατό. Η κυβέρνηση κερδίζει μόνο χρόνο: μπορεί να επαναλαμβάνει ότι καμία νέα δικαστική κρίση δεν κατονομάζει κυβερνητικό κέντρο ευθύνης. Χάνει όμως τη δυνατότητα να λέει ότι η υπόθεση έκλεισε, όσο κάθε αγωγή την κρατά έξω από τον έλεγχο του Μαξίμου και της Βουλής. Το Predator πέρασε από τη διαχείριση της σιωπής στη διαχείριση εγγράφων που κάποιος θα κληθεί να παραδώσει.