Πετρέλαιο στο +51%: Υπερκέρδη για δεξαμενόπλοια, κραχ 17 δισ. στο Χρηματιστήριο Αθηνών

Το ελληνικό VLCC Pantanassa ναυλώθηκε στα $436.000 την ημέρα στις αρχές Μαρτίου, ο υψηλότερος spot ναύλος δεξαμενόπλοιου στην ιστορία (Sagarsandesh). Στις κορυφές, με τα Στενά του Ορμούζ ουσιαστικά κλειστά και τα δεξαμενόπλοια να παρακάμπτουν από το Ακρωτήριο Καλής Ελπίδας (To Brief), οι ναύλοι άγγιξαν τα $620.000 (Baltic Exchange). Ένα φορτίο 60 ημερών αποφέρει πάνω από $26 εκατ. σε έναν πλοιοκτήτη. Την ίδια στιγμή, το Χρηματιστήριο Αθηνών έχασε €17 δισ. σε αξία μέσα σε 30 ημέρες, με τον Γενικό Δείκτη να πέφτει 11% στις 2.024 μονάδες (Ethnos).

Η Ρωσία κερδίζει $150 εκατ. επιπλέον την ημέρα (Newsbase). Τον Φεβρουάριο, το Urals crude πωλούνταν $30 κάτω από το Brent. Στα μέσα Μαρτίου, η τιμή παράδοσης στην Ινδία έφτασε τα $98,93 (Moscow Times), και ο αντιπρόεδρος Novak ανακοίνωσε ότι το ρωσικό πετρέλαιο πωλείται πλέον σε premium, για πρώτη φορά από το 2022 (Moscow Times).

Το Brent ολοκλήρωσε τον Μάρτιο με άνοδο +51%, τη μεγαλύτερη μηνιαία αύξηση στην ιστορία των αγορών πετρελαίου, ξεπερνώντας ακόμα και το +46% του 1990 μετά την εισβολή στο Κουβέιτ (Morningstar). Στο ΧΑΑ, ο δείκτης έσπασε τον κινητό μέσο όρο 200 ημερών και ενεργοποίησε αυτοματοποιημένες πωλήσεις, γι' αυτό η πτώση ήταν τόσο ραγδαία. Οι τράπεζες βούλιαξαν (η Eurobank -18,4%) γιατί η αβεβαιότητα παγώνει τη χορήγηση δανείων. Τα διυλιστήρια, αντίθετα, κερδίζουν: αγοράζουν αργό σε παλιές συμβάσεις και πουλάνε βενζίνη στις νέες τιμές, οπότε η HelleniQ Energy ανέβηκε +12,2% (Ethnos).

Αυτό που δεν φαίνεται στους δείκτες είναι ποιος πληρώνει. Η Ινδία, που εισάγει το 85% του πετρελαίου της, χάνει σύμφωνα με τη Moody's 2-4% του ΑΕΠ. Στις Φιλιππίνες, το 91% του προπανίου για μαγείρεμα προέρχεται από τη Μέση Ανατολή. Το Πακιστάν έκλεισε σχολεία για δύο εβδομάδες. Στην Ελλάδα, οι τιμές TTF (το ευρωπαϊκό benchmark φυσικού αερίου) διπλασιάστηκαν, από €30 στα €70/MWh (Babushahi). Και το Κατάρ, ο μεγαλύτερος εξαγωγέας LNG στον κόσμο (το αέριο που αντικατέστησε το ρωσικό στην Ευρώπη), δηλώνει 3-5 χρόνια επισκευών στο χτυπημένο Ras Laffan (TrustFinance). Χωρίς αυτή τη βάνα, η Ευρώπη ξεμένει από εναλλακτικές. Ο λογαριασμός δεν πηγαίνει στους πλοιοκτήτες.