Εκτός ανισορροπιών η Ελλάδα, στο 5,0% ο πληθωρισμός

Σήμερα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έβγαλε την Ελλάδα από τη λίστα χωρών με μακροοικονομικές ανισορροπίες, μια ταξινόμηση που κουβαλούσε από την εποχή της κρίσης (European Commission). Την ίδια στιγμή, ο εναρμονισμένος πληθωρισμός στη χώρα παραμένει στο 5,0%, έναντι 3,2% στην Ευρωζώνη (Eurostat). Οι δύο αριθμοί δεν αναιρούν ο ένας τον άλλον, επειδή ο ευρωπαϊκός μηχανισμός μετράει τον κίνδυνο χρεοκοπίας της χώρας, όχι την αγοραστική δύναμη των πολιτών.

Τι ακριβώς «πέρασε» η Ελλάδα

Η Διαδικασία Μακροοικονομικών Ανισορροπιών (MIP) είναι ένα σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης που έστησε η ΕΕ μετά την κρίση. Δεν ρωτά «ζουν καλά οι πολίτες;». Ρωτά «μπορεί αυτή η χώρα να τινάξει στον αέρα τον εαυτό της ή την Ευρωζώνη;». Κοιτάζει υπερβολικό χρέος, απώλεια ανταγωνιστικότητας, φούσκες ακινήτων, τραπεζικές αδυναμίες. Όταν η Κομισιόν λέει ότι μια χώρα «δεν έχει πλέον ανισορροπίες», εννοεί ότι δεν βλέπει πια συστημικό κίνδυνο χρεοκοπίας, όχι ότι μέτρησε την ευημερία (European Commission).

Και πράγματι, το μακρο-τεστ η Ελλάδα το περνά πειστικά. Όπως καταγράφει η έκθεση της Επιτροπής, το δημόσιο χρέος ακολουθεί καθοδική πορεία, από 154,2% του ΑΕΠ το 2024 προς το 134,4% το 2027 (EnergyMag). Η πιο καθαρή νίκη είναι στις τράπεζες: ο δείκτης κόκκινων δανείων έπεσε στο 3,3% στο τέλος του 2025, από 49% που ήταν το 2016 (Bank of Greece).

Η μείωση του χρέους, ωστόσο, δεν προέρχεται μόνο από αποπληρωμές. Ο πληθωρισμός φουσκώνει το ονομαστικό ΑΕΠ, δηλαδή τον παρονομαστή του κλάσματος, και έτσι ο δείκτης πέφτει χωρίς να έχει μειωθεί ισόποσα το πραγματικό βάρος. Η ίδια ακρίβεια που πιέζει τα νοικοκυριά «βοηθά» τη στατιστική του χρέους.

Το άλλο τεστ, αυτό που μετράει για το πορτοφόλι

Εδώ η εικόνα αντιστρέφεται. Η Κομισιόν προβλέπει για το 2026 αύξηση αμοιβών 3,6% με πληθωρισμό 3,7%, δηλαδή σχεδόν μηδενικό πραγματικό κέρδος (Newsit). Ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού αγγίζει το 27,5% του πληθυσμού (Dnews), περίπου 2,8 εκατομμύρια άνθρωποι. Στη στέγαση, σχεδόν 29% δαπανά πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός του για να μένει κάπου (Idealista). Η ψαλίδα πληθωρισμού με την Ευρωζώνη, αντί να κλείνει, ανοίγει (To Brief).

Γι' αυτό οι δύο πλευρές μιλούν σαν να χρησιμοποιούν διαφορετικό νόμισμα. Η κυβέρνηση δείχνει τον δείκτη φερεγγυότητας. Η αντιπολίτευση δείχνει τον λογαριασμό του σούπερ μάρκετ. Και οι δύο έχουν, στο πεδίο τους, δίκιο.

Και η ατάκα περί «τέλους κάθε επιτήρησης»

Είναι βολική, αλλά τεχνικά υπερβολική. Τα μνημόνια έληξαν το 2018 και η Ενισχυμένη Εποπτεία το 2022 (Council of the EU). Αυτό που φεύγει τώρα είναι μόνο η κατηγορία MIP. Παραμένουν το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο, που ισχύει για όλα τα κράτη-μέλη, οι δημοσιονομικοί κανόνες της ΕΕ και η παρακολούθηση των οροσήμων του Ταμείου Ανάκαμψης, από τα οποία εξαρτώνται οι εκταμιεύσεις (European Commission).

Πίσω από τους πανηγυρισμούς, μένουν ανοιχτά μέτωπα. Το ΔΝΤ εξακολουθεί να βλέπει επίμονα ελλείμματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και ατελή αποκατάσταση των ιδιωτικών ισολογισμών (IMF). Προειδοποιεί μάλιστα ότι τα άδεια σπίτια βαθαίνουν τη στεγαστική κρίση, ζητώντας πολιτικές που θα ρίξουν το κόστος κατοικίας (Greek Reporter).

Ποιος ωφελείται άμεσα, λοιπόν; Το Δημόσιο, που κερδίζει ένα ακόμη θετικό σήμα προς τις αγορές, πάνω σε ένα ήδη ευνοϊκό προφίλ (μέση διάρκεια χρέους 18,36 έτη, μέσο κόστος 1,84%) (PDMA). Οι τράπεζες, που ενισχύουν την αφήγηση χρηματοδότησής τους. Οι επενδυτές, που τιμολογούν φθηνότερα τον ελληνικό κίνδυνο. Το νοικοκυριό με στεγαστικό δεν βλέπει τη δόση του να πέφτει επειδή άλλαξε μια ταξινόμηση στις Βρυξέλλες.

Η ίδια η ανακοίνωση της Επιτροπής το λέει, χωρίς να το εννοεί ως ειρωνεία: ο μηχανισμός σχεδιάστηκε για να αποτρέπει χρεοκοπίες στην Ευρωζώνη, όχι για να εγγυάται καλύτερη ζωή. Η μακροοικονομία σώθηκε. Το αν σώθηκαν και τα νοικοκυριά, το μετράει άλλο, πιο σιωπηλό, σκορ.