Τρεις νέες αποχωρήσεις ρίχνουν τον ΣΥΡΙΖΑ πίσω από το ΚΚΕ

Ο ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα που το 2023 μπήκε στη Βουλή με 47 βουλευτές, βρέθηκε σήμερα υποβιβασμένος στην τέταρτη κοινοβουλευτική θέση, πίσω ακόμη και από το ΚΚΕ. Τρεις νέες ανεξαρτητοποιήσεις μέσα σε λίγες ώρες συρρίκνωσαν δραστικά την Κοινοβουλευτική του Ομάδα, τη στιγμή που 63 μέλη της Κεντρικής Επιτροπής παραιτούνται ομαδικά. Για τον πολίτη η επίπτωση δεν είναι στο πορτοφόλι· είναι θεσμική: η κύρια δεξαμενή αντιπολίτευσης της τελευταίας δεκαετίας χάνει το βάρος να ελέγχει την κυβέρνηση.

Η μέρα άνοιξε με την ανεξαρτητοποίηση της Πόπης Τσαπανίδου, βουλεύτριας Επικρατείας, με επιστολή προς τον πρόεδρο της Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη, όπου επικαλέστηκε το άρθρο 16 παρ. 5 του Κανονισμού και δήλωσε ότι θα ασκεί πλέον καθήκοντα ως ανεξάρτητη. Το μεσημέρι ακολούθησαν, με αντίστοιχες επιστολές, ο Κώστας Μπάρκας και η Καλλιόπη Βέττα. Η κίνηση καλύφθηκε άμεσα από τα μεγάλα μέσα (Newpost, Ethnos), σε συνέχεια του κύματος φυγής που παρακολουθούμε εβδομάδες (To Brief).

Κανείς από τους τρεις δεν χάνει την έδρα του. Στην Ελλάδα η ανεξαρτητοποίηση δεν επιστρέφει την έδρα στο κόμμα, ο βουλευτής παραμένει με πλήρες δικαίωμα ψήφου και απλώς καταγράφεται ως ανεξάρτητος (Βουλή - Κανονισμός). Αυτό που χάνεται είναι συλλογικό: χρόνος ομιλίας, θέσεις σε επιτροπές, σειρά παρέμβασης και το θεσμικό βάρος που συνοδεύει μια ισχυρή Κοινοβουλευτική Ομάδα (SyntagmaWatch). Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ήδη χάσει την αξιωματική αντιπολίτευση από το ΠΑΣΟΚ. Τώρα υποχωρεί και πίσω από το ΚΚΕ, που ανεβαίνει στη σειρά προτεραιότητας ως πιο συνεκτικός αντιπολιτευτικός παίκτης (Το Ποντίκι).

Το κόμμα αδειάζει, η μάχη για το τιμόνι σκληραίνει

Την ίδια ώρα που η Κοινοβουλευτική Ομάδα συρρικνώνεται, 63 μέλη της Κεντρικής Επιτροπής υπέβαλαν ομαδική παραίτηση. Το κείμενό τους δεν είναι απλή αποχώρηση· είναι κατηγορία για κρίση νομιμοποίησης. Μιλούν για «νέο κύκλο εσωστρέφειας και απαξίωσης» και καταγγέλλουν ότι «η μειοψηφία χρησιμοποιώντας κατά το δοκούν το καταστατικό επιδιώκει να καταστρατηγήσει δημοκρατικά ειλημμένες αποφάσεις και να οδηγήσει σε νέο σχίσμα» (HuffPost, BankingNews). Η «μειοψηφία» δεν κατονομάζεται, αλλά τα ρεπορτάζ τη συνδέουν με το μπλοκ Παππά-Πολάκη-Δούρου, που από εσωκομματική μειοψηφία εμφανίζεται να ελέγχει τις διαδικασίες μετά τις αποχωρήσεις (Το Ποντίκι).

Εδώ βρίσκεται το παράδοξο. Ο Παύλος Πολάκης διεκδικεί με τους πιο επιθετικούς τόνους την προεδρία της αποδεκατισμένης Κοινοβουλευτικής Ομάδας, έχοντας δηλώσει ότι «δεν υπάρχει καμία αναβολή» της Κεντρικής Επιτροπής (Lifo). Η Ρένα Δούρου κινείται στον ίδιο πυρήνα, ως πόλος αντίβαρο μέσα στο ίδιο μπλοκ (News247). Ο Νίκος Παππάς δουλεύει το διαδικαστικό πεδίο, ζητώντας επικαιροποιημένες ονομαστικές λίστες μελών ώστε να φανεί ποιος πράγματι έχει δικαίωμα ψήφου μετά τις αποχωρήσεις (Newsit). Το σκληρό εύρημα: το μπλοκ που κρατά τον μηχανισμό είχε μαζί του μόλις 7-8 από τους 24 βουλευτές που είχαν απομείνει (Dnews). Δίνεται μάχη για τη βιτρίνα ενός κόμματος που φεύγει από μέσα.

Η Πολιτική Γραμματεία δείχνει με το δάχτυλο τον Αλέξη Τσίπρα, κατηγορώντας τη νέα Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ.) για «προμελετημένο σχέδιο διάλυσης»: τραβά στελέχη και βουλευτές ατομικά, αρνούμενη θεσμική συμπόρευση, αφήνοντας στον ΣΥΡΙΖΑ τη σφραγίδα και το κόστος αλλά όχι την κρίσιμη μάζα. Η ανάγνωση έχει βάση, αφού ο Τσίπρας είχε δηλώσει στις 25 Ιουνίου ότι η ΕΛ.Α.Σ. «δεν θα γίνει στη Βουλή» και δεν ιδρύθηκε για συνεργασία με δυνάμεις που «έχουν κλείσει τον κύκλο τους» (News247, Euro2day). Πρόσωπα όπως ο Γιώργος Καραμέρος και ο Συμεών Κεδίκογλου έχουν ήδη κινηθεί προς τα εκεί (Newsit, Proto Thema).

Όμως το «σχέδιο» παραμένει καταγγελία, όχι αποδεδειγμένο γεγονός. Δεν υπάρχει δημόσιο τεκμήριο ότι η ΕΛ.Α.Σ. ζήτησε να απορροφήσει ψηφοδέλτια, και ο ίδιος ο Τσίπρας δεν έχει πει δημόσια αν οι σημερινοί ανεξαρτητοποιηθέντες θα βρουν θέση στο δικό του σχήμα. Και εδώ σταματά η αφήγηση σε ένα ερωτηματικό: όσο η αποστράγγιση συνεχίζεται, ο άνθρωπος που όλοι κατηγορούν ως αιτία της, ο Αλέξης Τσίπρας, δεν έχει πει λέξη για το πού πηγαίνουν όσοι φεύγουν.