Πέντε χρόνια για να ξαναγεμίσουν οι αμερικανικές αποθήκες πυραύλων

Ο αμερικανικός στρατός κατανάλωσε στον πόλεμο με το Ιράν το μισό έως τα δύο τρίτα ορισμένων από τους ακριβότερους αντιπυραυλικούς πυραύλους του, τα βλήματα που εκτοξεύονται για να αναχαιτίσουν εισερχόμενους πυραύλους. Η αναπλήρωσή τους «θα απαιτούσε πιθανότατα τουλάχιστον πέντε χρόνια, ακόμη κι αν αυξανόταν η παραγωγή», εκτιμά σε ανάλυση που δημοσίευσε χθες το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κογκρέσου (CBO), η μη κομματική υπηρεσία δημοσιονομικών εκτιμήσεων (CBO, CBS). Το ποσοστό μετριέται από τον Ιούνιο του 2025, δηλαδή περιλαμβάνει και την προηγούμενη σύγκρουση με την Τεχεράνη, όχι μόνο τον σημερινό πόλεμο. Προχθές ο γενικός επιθεωρητής του Πενταγώνου είχε ήδη καταγράψει «στρατηγικές ελλείψεις αποθεμάτων» (To Brief). Η CBO βάζει τώρα νούμερο και χρονόμετρο.

Το φρένο δεν είναι τα χρήματα, είναι η ίδια η γραμμή παραγωγής. Τέτοιοι πύραυλοι θέλουν κινητήρες στερεού καυσίμου και εξειδικευμένο προσωπικό που δεν πολλαπλασιάζονται με μια υπογραφή, ενώ μέρος της παραγωγής δεσμεύεται ήδη για ξένους πελάτες και δεν ελευθερώνει αμερικανικά αποθέματα (CSIS).

Ο λογαριασμός, χωριστά, φτάνει τα 38,1 δισ. δολάρια έως την 1η Αυγούστου, με άλλα 2 έως 3 δισ. για κάθε μήνα συνέχισης (Stars and Stripes). Πάνω από τα μισά είναι αναπλήρωση πυρομαχικών και περίπου το ένα τρίτο του συνόλου αφορά μόνο τους αναχαιτιστές· το υπόλοιπο πάει σε ώρες πτήσης, καύσιμα και εξοπλισμό (Breaking Defense). Και το νούμερο μετρά επιλεκτικά: αφήνει έξω την αποκατάσταση των βάσεων που χτυπήθηκαν και τη μελλοντική περίθαλψη των βετεράνων. Ο προηγούμενος απολογισμός του επιθεωρητή, 33,4 δισ. έως τα τέλη Ιουνίου, ήταν μικρότερος γιατί μετρούσε συντομότερη περίοδο με διαφορετική μέθοδο (Defense News).

Απέναντι σε αυτά, ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου Σον Πάρνελ απέρριψε στις 15 Σεπτεμβρίου τις αναφορές ελλείψεων, λέγοντας ότι υπάρχουν όσα χρειάζονται για πλήγματα «στον χρόνο και τον τόπο που επιλέγει ο πρόεδρος» (NBC). Το πρόβλημα με τη διαβεβαίωση είναι ότι η ίδια η CBO δηλώνει «σημαντική αβεβαιότητα», ακριβώς επειδή το Πεντάγωνο δεν απάντησε στα αιτήματά της για στοιχεία (CBO). Η Ουάσιγκτον βεβαιώνει ότι έχει αρκετά, αλλά δεν τα έδειξε στην υπηρεσία του ίδιου του Κογκρέσου. Η παραγωγή όντως αυξάνεται, όμως οι μεγάλοι ρυθμοί που ανακοινώνονται είναι μελλοντικοί στόχοι, όχι σημερινές παραδόσεις (Air & Space Forces).

Εδώ η CBO κάνει το άλμα που ξεπερνά τη Μέση Ανατολή. Προειδοποιεί ότι το μειωμένο απόθεμα θα ήταν «ιδιαίτερα προβληματικό» απέναντι σε αντίπαλο με πολλούς βαλλιστικούς πυραύλους και πυραύλους πλεύσης, και κατονομάζει την Κίνα σε ενδεχόμενη σύγκρουση για την Ταϊβάν (CBO). Δεν είναι πρόβλεψη πολέμου ούτε διαπίστωση ότι οι ΗΠΑ αδυνατούν ήδη να υπερασπιστούν το νησί, αλλά προειδοποίηση για το τι θα απέμενε σε ένα δεύτερο μέτωπο. Και δεν είναι θεωρητική: στα τέλη Αυγούστου Ταϊβανέζος αξιωματούχος φοβόταν καθυστέρηση στην παράδοση 102 πυραύλων Patriot PAC-3, του αντιβαλλιστικού βλήματος του αντιαεροπορικού συστήματος Patriot, λόγω της κατανάλωσης στη Μέση Ανατολή, με έναν αναλυτή να σημειώνει ότι μένει άγνωστο αν θα φτάσουν όλοι, εν μέρει ή καθόλου μέσα στο έτος (CNA, Radio Taiwan International). Για όποιον σχεδιάζει στο Πεκίνο, η φθορά του αμερικανικού αποθέματος, όχι η ήττα στο πεδίο, είναι αρκετή.

Το βαρύτερο δεν είναι το ποσό. Για πρώτη φορά ένας θεσμός του Κογκρέσου κατέγραψε σε επίσημο χαρτί ότι η αναπλήρωση των πιο κρίσιμων αμερικανικών αναχαιτιστών θέλει μισή δεκαετία, και ότι το επόμενο μεγάλο μέτωπο, αν έρθει, θα το βρει με λιγότερα βλήματα στα ράφια.

Και η Ελλάδα βρίσκεται ήδη μέσα σε αυτόν τον απολογισμό. Τα ξημερώματα της 27ης Αυγούστου μια ελληνική πυροβολαρχία στη Γιανμπού της Σαουδικής Αραβίας εκτόξευσε τρία βλήματα εναντίον σμήνους μη επανδρωμένων αεροσκαφών, μαζί με σαουδαραβικά συστήματα (To Brief). Πρόκειται για πυραύλους PAC-2 GEM/GEM-T, παλαιότερη έκδοση από τους αντιβαλλιστικούς αναχαιτιστές που μετρά η CBO (OnAlert), οπότε η αμερικανική εκτίμηση δεν μεταφέρεται αυτούσια στα ελληνικά ράφια. Η συμμετοχή είναι γεγονός· η κατάσταση των ελληνικών αποθεμάτων μετά τη χρήση, και το ποιος πληρώνει την αντικατάσταση, δεν έχει δημοσιοποιηθεί.