Ουκρανικά drones 1.100 χλμ. μέσα στη Ρωσία

Την ημέρα που ο Βλαντίμιρ Πούτιν άνοιγε το Διεθνές Οικονομικό Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης (SPIEF), την ετήσια εκδήλωση που η Μόσχα παρουσιάζει ως απόδειξη πως η χώρα παραμένει «κανονική» και επενδύσιμη παρά τον πόλεμο (TASS), ουκρανικά drones χτυπούσαν πετρελαϊκό τερματικό και στόχους στην Κρονστάνδη, περίπου 1.100 χλμ. από τα σύνορα. Το αεροδρόμιο Πούλκοβο μπήκε σε περιορισμούς, πτήσεις καθυστέρησαν, τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας έπεσαν και καπνός υψώθηκε πάνω από την πόλη-βιτρίνα του Κρεμλίνου, ως μέρος μιας στρατηγικής που το Κίεβο εφαρμόζει μεθοδικά εδώ και εβδομάδες (Meduza, Reuters/WTAQ).

Οικονομική πίεση αντί για αντίποινα

Η λογική του Ζελένσκι είναι ευθεία: τα πλήγματα μέσα στη Ρωσία επιτρέπουν στην Ουκρανία να τερματίσει τον πόλεμο «σε ισότιμη βάση», σε όποια διπλωματική μορφή κι αν πάρει (The Star/Reuters). Τις προηγούμενες μέρες μιλούσε για «κυρώσεις μεγάλου βεληνεκούς» που, μαζί με τις δυτικές, υποτίθεται ότι πιέζουν τη Μόσχα να αποκτήσει «επιθυμία» να σταματήσει (President of Ukraine).

Στην πράξη, το Κίεβο χτυπά εκεί που πονάει η ρωσική οικονομία. Το πετρέλαιο και τα καύσιμα δίνουν στη Ρωσία περίπου το ένα πέμπτο των δημοσιονομικών της εσόδων (Reuters/Global Banking & Finance). Παράλληλα στοχεύει εγκαταστάσεις που τροφοδοτούν την επιθετική ικανότητα και σκηνές γοήτρου όπως το SPIEF, ώστε να δείξει ότι ούτε η ρωσική ενδοχώρα είναι απρόσβλητη (Ukrinform). Ο διοικητής των ουκρανικών δυνάμεων drones ανέφερε 17 πλήγματα σε ρωσικές πετρελαϊκές εγκαταστάσεις μέσα στον Μάιο, με πάνω από τις μισές να σταματούν ή να περιορίζουν τη λειτουργία τους (ISW).

Το ζητούμενο δεν είναι να μηδενιστεί η ρωσική παραγωγή. Όταν πέφτει η ικανότητα διύλισης, η Μόσχα εξάγει περισσότερο αργό, στρέφεται στον «σκιώδη στόλο» των δεξαμενόπλοιων και σε μη δυτικούς αγοραστές (MarketScreener/Reuters, Insurance Journal). Το πραγματικό αποτέλεσμα είναι άλλο: ο πόλεμος γίνεται πιο ακριβός και πιο απρόβλεπτος, ενώ η Ρωσία αναγκάζεται να σκορπίσει την αεράμυνά της σε τεράστιο βάθος για να καλύψει στόχους χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από το μέτωπο (Bloomberg/UNN).

Η ρωσική απάντηση

Το Κρεμλίνο επιχείρησε να υποβαθμίσει το γεγονός. Υποστήριξε ότι η αεράμυνα λειτούργησε, χαρακτήρισε την επίθεση «τρομοκρατία» και επέμεινε ότι το φόρουμ συνεχίζεται κανονικά. Ο Πεσκόφ συνέδεσε τα πλήγματα με την ανάγκη να συνεχιστεί η «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» ώστε να σταματήσουν τέτοια χτυπήματα (RIA). Οι αρχές μίλησαν για 59 καταρρίψεις drones και τέσσερις τραυματίες, αλλά απέφυγαν να κατονομάσουν το πετρελαϊκό τερματικό ή την Κρονστάνδη (Interfax). Και δεν μένουν παθητικές: στις 2 Ιουνίου η Μόσχα εκτόξευσε 73 πυραύλους και 656 drones κατά ουκρανικών πόλεων, με τουλάχιστον 23 νεκρούς (Reuters/Internazionale). Κανένα στοιχείο δεν δείχνει ότι τα πλήγματα από μόνα τους αλλάζουν τον υπολογισμό Πούτιν.

Το ωστικό κύμα αυτής της στρατηγικής φτάνει ήδη στα ελληνικά νερά. Το ακυβέρνητο ουκρανικό θαλάσσιο drone που εντόπισαν ψαράδες στη Λευκάδα τον Μάιο (To Brief) κάνει σαφές ότι η μεταφορά πολεμικών επιχειρήσεων στη Μεσόγειο δεν είναι θεωρητικός κίνδυνος. Η Αθήνα κατέθεσε διάβημα στο Κίεβο, υποστηρίζοντας ότι η ουκρανική αυτοάμυνα δεν δικαιολογεί ενέργειες που απειλούν την εθνική ασφάλεια χωρών εκτός του μετώπου (Euronews).

Εδώ βρίσκεται το πραγματικό διακύβευμα. Δεν υπάρχει κανένας αμοιβαία αποδεκτός μηχανισμός αποφυγής συγκρούσεων ανάμεσα σε Ρωσία και Ουκρανία για τα πλήγματα μεγάλου βάθους, καμία λίστα στόχων που εξαιρούνται, κανένα σύστημα προειδοποίησης. Ο ΟΗΕ καταγράφει τα θύματα αμάχων του 2026 περίπου 20% υψηλότερα από πέρυσι και incidents με drones σε Μολδαβία, Ρουμανία, Πολωνία, Φινλανδία και Ελλάδα (UN News, UN Press). Όσο το Κίεβο επιβάλλει κόστος και η Μόσχα στοιχηματίζει ότι αντέχει περισσότερο, η ζημιά δεν μένει στα σύνορά τους. Διαχέεται, ακυβέρνητη, σε ακτές που δεν διάλεξαν αυτόν τον πόλεμο.