Ουκρανία: 200.000 αγνοούμενοι, 350 πύραυλοι και το επικίνδυνο προηγούμενο για την Κύπρο

Διακόσιες ογδόντα τέσσερις χιλιάδες οικογένειες στην Ουκρανία δεν ξέρουν αν οι δικοί τους είναι ζωντανοί ή νεκροί. Ο Ερυθρός Σταυρός καταγράφει πάνω από 200.000 αιτήματα αναζήτησης και παραδέχεται ότι δεν έχει πρόσβαση σε αιχμαλώτους πολέμου στη Ρωσία. Αυτός ο αριθμός δεν εμφανίστηκε σε κανένα τραπέζι διαπραγματεύσεων — ούτε στη Γενεύη, ούτε στο Αμπού Ντάμπι. Στα τέσσερα χρόνια από την εισβολή, οι αγνοούμενοι παραμένουν η σιωπηλή κρίση ενός πολέμου που μετράει τις διπλωματικές του αποτυχίες σε γύρους συνομιλιών.

Δύο μέρες πριν την επέτειο, η Μόσχα απάντησε στη σιωπή με θόρυβο: 350 drones και πύραυλοι κατά ενεργειακών υποδομών, στους -10°C, στις 4 το πρωί. Θερμικοί σταθμοί, υποσταθμοί ηλεκτρικής ενέργειας, σιδηροδρομικές γραμμές σε Κίεβο, Οδησσό, Πολτάβα, Σούμυ, Δνειπρο. Το μοτίβο είναι τεκμηριωμένο: κατά τη διάρκεια των συνομιλιών στο Αμπού Ντάμπι τον Ιανουάριο, 370+ drones χτύπησαν ταυτόχρονα. Στη Γενεύη τον Φεβρουάριο, 425 αεροπλανοφόρα όπλα. Κάθε γύρος διαπραγματεύσεων συνοδεύεται από κλιμάκωση βίας. Η βία λειτουργεί ως διπλωματία.

Αυτή η νέα κανονικότητα δεν τιμολογείται μόνο στο Κίεβο. Τιμολογείται στους εθνικούς προϋπολογισμούς κάθε ευρωπαϊκής χώρας που θεωρεί τα σύνορά της εκτεθειμένα. Για την Ελλάδα, ο λογαριασμός αποτυπώνεται στο 3%+ του ΑΕΠ για αμυντικές δαπάνες — περίπου 8 δισεκατομμύρια δολάρια, η 5η υψηλότερη αναλογία στο ΝΑΤΟ, με 12ετή σχεδιασμό 25-28 δισ. ευρώ για εξοπλισμό ως το 2036. Ο υπουργός Άμυνας Δένδιας το παραδέχτηκε ανοικτά: η δαπάνη δεν αφορά μόνο την Ουκρανία, αφορά πρωτίστως τη γεωγραφική θέση και τις απειλές στο Αιγαίο. Ο πόλεμος στην Ανατολική Ευρώπη νομιμοποίησε τον λογαριασμό, αλλά ο λογαριασμός υπήρχε ήδη.

Το πραγματικό διακύβευμα της επόμενης μέρας δεν είναι η ειρήνη — είναι τα τετελεσμένα. Αν το μέτωπο «παγώσει» και η Ρωσία κρατήσει το ουκρανικό έδαφος που κατέχει, δημιουργείται ένα προηγούμενο: ότι αρκεί να κρατήσεις αρκετά χρόνια αυτό που πήρες με τη βία για να νομιμοποιηθεί σε διπλωματικό τραπέζι (To Brief). Αυτό το προηγούμενο έχει συγκεκριμένες διευθύνσεις: 50 χρόνια τουρκικής κατοχής στη βόρεια Κύπρο χωρίς διεθνή λύση, και μια θεωρία «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο που η Άγκυρα διατηρεί ενεργή. Αν η βία επιβραβευτεί στην Ουκρανία, ο κατάλογος αυτός δεν μένει στα χαρτιά — γίνεται πρόσκληση.