Ναυτικός αποκλεισμός παρά την εκεχειρία Τραμπ: Το Ιράν αποχωρεί από τις διαπραγματεύσεις

Λίγες ώρες μετά την τυπική λήξη της εκεχειρίας, και ενώ το χάσμα έμοιαζε αγεφύρωτο (To Brief), ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε παράταση «αορίστου χρόνου» κατόπιν αιτήματος του Πακιστάν (Politico). Η κρίσιμη υποσημείωση: ο ναυτικός αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών παραμένει σε πλήρη ισχύ (Dim Sum Daily). Δηλαδή δεν πέφτουν βόμβες, αλλά δεν ρέει ούτε πετρέλαιο. Τα ασφάλιστρα πολέμου στα Στενά παραμένουν στα $3-5 εκατομμύρια ανά διέλευση (To Brief), κρατώντας τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας σε επίπεδα κρίσης.

Γιατί η Τεχεράνη αποχώρησε

Η αντίφαση δεν είναι θεωρητική. Στις 20 Απριλίου, Αμερικανοί πεζοναύτες έκαναν ρεσάλτο και κατέλαβαν το ιρανικό πλοίο Touska (To Brief). Δύο μέρες αργότερα, ο Τραμπ ανακοινώνει εκεχειρία. Για την Τεχεράνη, αυτό δεν είναι ειρήνη. Ο σύμβουλος του προέδρου της ιρανικής Βουλής Γαλιμπάφ ήταν ωμός: «Η συνέχιση του αποκλεισμού δεν διαφέρει από βομβαρδισμό και απαιτεί στρατιωτική απάντηση» (Chosun). Η ιρανική αντιπροσωπεία δεν αναχώρησε για τον δεύτερο γύρο στο Ισλαμαμπάντ. Το Ιράν χάνει εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια την ημέρα (EFE), ενώ τα κινεζικά δεξαμενόπλοια με κλειστά transponders συνεχίζουν να γλιστρούν μέσα από τα Στενά.

Ποιος κρατά τα κλειδιά

Ο μόνος αξιωματούχος που μπορεί να εγκρίνει συμφωνία είναι ο στρατηγός Αχμάντ Βαχιντί, με απευθείας πρόσβαση στον νέο Ανώτατο Ηγέτη Μοτζτάμπα Χαμενεΐ. Οι Φρουροί της Επανάστασης (ο παράλληλος στρατός που ελέγχει φυσικά τα Στενά) ανακάλεσαν ήδη μία φορά τους διπλωμάτες από το τραπέζι γιατί «υπερέβησαν την εντολή» (ISW). Κάθε μελλοντικός διαπραγματευτής ξέρει ότι μπορεί να ανακληθεί ξανά. Οι συνομιλίες στο Ισλαμαμπάντ είναι δημόσιες σχέσεις, όχι διαπραγμάτευση.

Η ελληνική «ενεργητική σιωπή»

Στη Σούδα, KC-135 και F-35 εξακολουθούν να υποστηρίζουν τον αποκλεισμό (Voronoi). Η Ελλάδα προσφέρει στρατιωτική υποδομή χωρίς επίσημη κήρυξη εμπλοκής (Άρθρο 36), την ώρα που η Ισπανία αρνείται εναέριο χώρο στα αμερικανικά αεροσκάφη. Αντίθεση που δείχνει πόσο διαφορετικά ζυγίζουν τα ευρωπαϊκά κράτη τη σχέση τους με την Ουάσιγκτον.

Κι ενώ ο Τραμπ δίνει παρατάσεις αορίστου χρόνου, η Τεχεράνη εφαρμόζει ήδη το δικό της αντίμετρο: το ιρανικό κοινοβούλιο ψήφισε το «Strait of Hormuz Management Plan», ένα σύστημα διοδίων ελέγχου για κάθε πλοίο που θέλει να περάσει τα Στενά (To Brief). Ο αποκλεισμός γεννά αντι-αποκλεισμό.