Το μοσχάρι στα 15-18 ευρώ το κιλό: αύξηση 28,4% από το 2024

Στον πάγκο του κρεοπωλείου η τιμή του μοσχαριού έχει περάσει σε ζώνη 15 έως 18 ευρώ το κιλό για τις βασικές κοπές καθημερινής κατανάλωσης (Newsbomb). Πίσω από αυτές τις τιμές κρύβεται ένας αριθμός που εξηγεί γιατί το μοσχάρι έγινε είδος πολυτελείας: ο δείκτης τιμής του προϊόντος στην ΕΛΣΤΑΤ ανέβηκε από 136,23 μονάδες τον Δεκέμβριο 2024 σε 174,95 τον Ιούλιο 2026, δηλαδή σωρευτική άνοδος 28,4% σε ενάμιση χρόνο (Newsit).

Η ιστορική σύγκριση δείχνει το μέγεθος της μεταβολής. Ο μοσχαρίσιος κιμάς πουλιέται σήμερα 15-17 ευρώ το κιλό, από 13-14 ευρώ το 2023. Η σπάλα, η «ελιά», έφτασε τα 16-17 ευρώ από 11-13, και η μπριζόλα τα 17-18 ευρώ από 12-14 (Proson).

Δύο νούμερα που δεν συγκρούονται

Το 28,4% ξενίζει, γιατί η ΕΛΣΤΑΤ ανακοίνωσε για το μοσχάρι ετήσια αύξηση 14,3% τον Ιούλιο 2026 (ΕΛΣΤΑΤ). Τα δύο νούμερα μετρούν διαφορετικά πράγματα. Το 14,3% είναι η ετήσια μεταβολή, πόσο ακριβότερο είναι το μοσχάρι φέτος τον Ιούλιο σε σχέση με πέρυσι τον Ιούλιο. Το 28,4% είναι η σωρευτική μεταβολή, πόσο ακριβότερο είναι σε σχέση με τα τέλη του 2024. Το ένα δείχνει την ταχύτητα, το άλλο τη συνολική διαδρομή. Και προσοχή: κανένα από τα δύο δεν είναι η τιμή που πληρώνεις στο ταμείο. Ο δείκτης μετρά τη μέση μεταβολή ενός καλαθιού από δείγματα προϊόντων και καταστημάτων, όχι τη συγκεκριμένη κοπή στο συγκεκριμένο μαγαζί (Τράπεζα της Ελλάδος).

Γιατί περνά τόσο γρήγορα στο ελληνικό ράφι

Εδώ είναι το κρίσιμο σημείο που ξεχωρίζει το μοσχάρι από άλλες πασχαλινές ανατιμήσεις. Το αρνί ακρίβυνε φέτος επειδή αρρώστησαν τα κοπάδια στην Ελλάδα (To Brief). Το μοσχάρι ακρίβυνε επειδή αρρώστησε η προσφορά ολόκληρης της Ευρώπης, και η Ελλάδα δεν έχει δικά της ζώα για να απορροφήσει το χτύπημα.

Η ελληνική αυτάρκεια στο βόειο υποχώρησε στο 17,1% το 2025, δηλαδή λιγότερο από ένα κιλό στα πέντε καλύπτεται από εγχώρια παραγωγή, ενώ το υπόλοιπο 83% εισάγεται, κυρίως από Γαλλία, Ολλανδία και Ισπανία (Kaimakamis, IndexBox). Μια τόσο εξαρτημένη αγορά αποδέχεται την τιμή που διαμορφώνουν οι μεγάλοι ευρωπαίοι παραγωγοί: όταν ανεβαίνει η ευρωπαϊκή τιμή, ο εισαγωγέας αναπληρώνει τα αποθέματα στη νέα, ακριβότερη τιμή, και δεν υπάρχει αρκετό ελληνικό προϊόν για να σπάσει το κύμα.

Και η ευρωπαϊκή τιμή ανεβαίνει, διότι λιγοστεύουν τα ζώα. Η Eurostat κατέγραψε 71,6 εκατομμύρια βοοειδή στην ΕΕ το 2025, μειωμένα σε σχέση με το 2024, ενώ η παραγωγή βοείου στο οκτάμηνο του 2025 έπεσε περίπου 4% και οι σφαγές 5% (Eurostat, AHDB). Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προβλέπει νέα μείωση παραγωγής 2,6% το 2026 λόγω συρρίκνωσης του κοπαδιού (European Commission).

Το ενδιαφέρον είναι τι δεν φταίει. Οι ζωοτροφές έπεσαν 4,9% και η ενέργεια 0,6% στην ΕΕ το πρώτο τρίμηνο 2026, την ώρα που η αξία των βοοειδών είχε εκτιναχθεί 26% μέσα στο 2025 (Eurostat). Άρα το κόστος εκτροφής δεν εξηγεί μόνο του ένα τέτοιο άλμα. Το βάρος πέφτει στην προσφορά. Ποιος όμως κρατά ποιο κομμάτι της αύξησης καθώς το κρέας ταξιδεύει από το σφαγείο στη χονδρική και στο ράφι, αυτό δεν τεκμηριώνεται δημόσια πουθενά, όσο κι αν η νέα Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου της Αγοράς έβαλε στο μικροσκόπιο 22 επιχειρήσεις χονδρεμπορίου κρέατος για τα περιθώρια κέρδους (ERTNews).

Ποιος το πληρώνει

Το μοσχάρι είναι μόλις το 4,4% του μηνιαίου προϋπολογισμού του μέσου νοικοκυριού, οπότε στα χαρτιά η άμεση επιβάρυνση μοιάζει μικρή (ΕΛΣΤΑΤ HBS 2024). Στην πραγματικότητα το χτύπημα είναι άνισο: το φτωχότερο 20% διαθέτει 55,9% των δαπανών του σε διατροφή και στέγαση, έναντι 24,7% του πλουσιότερου 20% (Forin).

Το αποτέλεσμα φαίνεται ήδη στο πιάτο. Το 45% των πολιτών δηλώνει πως μειώνει την κατανάλωση κρέατος λόγω ακρίβειας, ενώ ένας στους τρεις στα χαμηλά εισοδήματα δεν μπορεί να εξασφαλίσει γεύμα με κρέας ή ψάρι κάθε δεύτερη μέρα (To Vima). Το μοσχάρι δεν έγινε απλώς ακριβότερο. Για ένα μεγάλο κομμάτι της χώρας βγήκε από το τραπέζι.