Κλυδωνίζεται η βρετανική κυβέρνηση του Κιρ Στάρμερ από μπαράζ παραιτήσεων

Χθες ήταν 81 αντάρτες βουλευτές, σήμερα είναι 92. Χθες ήταν η απόδοση του 30ετούς ομολόγου στο 5,785%, σήμερα στο 5,81% — υψηλότερο επίπεδο από το 1998 (Reuters). Στο μεταξύ, τέσσερις υπουργοί παραιτήθηκαν μέσα σε δέκα ώρες, και η Βρετανία πληρώνει πλέον τα ακριβότερα επιτόκια δανεισμού στους G7, υψηλότερα από Ιταλία, Γαλλία, Γερμανία (To Brief).

Το παράδοξο όμως δεν είναι η ένταση. Είναι ότι οι ίδιες αγορές που έσπρωξαν τη Λιζ Τρας στην έξοδο σε 49 ημέρες, σήμερα κρατούν τον Στάρμερ όρθιο. Όταν η RBC BlueBay προειδοποιεί ότι «αν είναι Ρέινερ ή Μπέρναμ, η αντίδραση δεν θα είναι θετική», στέλνει μήνυμα στους αντάρτες Εργατικούς: ο επόμενος θα είναι χειρότερος. Ο Σάιμον Φρεντς της Panmure Liberum το συμπυκνώνει: «οι επενδυτές δεν είναι θαυμαστές του Στάρμερ, αλλά ανησυχούν περισσότερο για τον αντικαταστάτη του» (The Times). Ο πρωθυπουργός κρέμεται από το νήμα του φόβου των διαδόχων του.

Η γεωπολιτική ρωγμή λέγεται Ακρωτήρι

Η βρετανική βάση στην Κύπρο διαχειρίζεται την πιο ενεργή ανάπτυξη της Royal Navy στην Ανατολική Μεσόγειο εδώ και δεκαετίες. Δέχτηκε ιρανικό Shahed τον Μάρτιο. Σήμερα τη διοικεί μια κυβέρνηση που μπορεί να μην υπάρχει σε έναν μήνα. Για την Αθήνα, αυτό δεν είναι αφηρημένος κίνδυνος: είναι κενό αποτροπής 250 χιλιόμετρα από τα νοτιοανατολικά σύνορά της.

Αυτή η αδυναμία προβολής ισχύος στο πεδίο μεταφράζεται και σε διπλωματική παράλυση. Η σύνοδος ΕΕ-Ηνωμένου Βασιλείου του Ιουνίου, που είχε στο τραπέζι αμυντικό σύμφωνο, παγώνει: «δεν θα ξοδέψουμε πολιτικό κεφάλαιο με πρωθυπουργό που μπορεί να μην είναι εδώ για να τις εφαρμόσει», δήλωσε διπλωμάτης της ΕΕ (Euronews).

Η Αθήνα είχε διαβάσει την αδυναμία

Η ελληνική κυβέρνηση δεν περίμενε τις τοπικές εκλογές της 7ης Μαΐου για να συμπεράνει ότι το Λονδίνο είναι αναξιόπιστος εταίρος εκτός ΕΕ. Στις 25 Απριλίου, ο Μητσοτάκης υπέγραψε με τον Μακρόν αμυντικό σύμφωνο πενταετίας με αυτόματη ανανέωση (Πρωθυπουργός). Η φράση «αν ποτέ η Ελλάδα χρειαστεί τη Γαλλία, η Γαλλία θα είναι εκεί» ήταν κάποτε ρητορική για το Λονδίνο. Πέρασε στο Παρίσι όχι από προφητεία, αλλά από δομικό υπολογισμό: η Γαλλία είναι μέσα στην ΕΕ, διαθέτει πυρηνική αποτροπή, και δεν χρειάζεται να σώσει πρωθυπουργό κάθε δεκαοκτώ μήνες.

Το Λονδίνο σταμάτησε να είναι αξιόπιστος εταίρος προτού πέσει ο Στάρμερ. Η Αθήνα το κατάλαβε πρώτη.