Ώρες μετράει ο Βρετανός πρωθυπουργός Στάρμερ: Παράπλευρη απώλεια τα Γλυπτά του Παρθενώνα

Η στερλίνα υποχώρησε 0,5% έναντι του δολαρίου. Η απόδοση του 30ετούς βρετανικού ομολόγου εκτινάχθηκε στο 5,785% (The National), κοντά σε υψηλό 28ετίας. Και 81 βουλευτές των Εργατικών ζητούν δημοσίως το κεφάλι του πρωθυπουργού τους (The Independent). Ο Κιρ Στάρμερ, δέκα μήνες μετά τη συντριπτική εκλογική του νίκη, μετράει τις ώρες του.

Η σαπίλα δεν ξεκίνησε στις 7 Μαΐου. Αιμορραγούσε μήνες, από τότε που τα Vetting Files αποκάλυψαν ότι το Foreign Office είχε παρακάμψει την άρνηση των υπηρεσιών ασφαλείας για τον Πίτερ Μάντελσον, λόγω των δεσμών του με τον Έπσταϊν. Οι κάλπες απλώς επιβεβαίωσαν την οργή: οι Εργατικοί έχασαν πάνω από 1.490 έδρες σε τοπικές αρχές. Την επομένη, η υπουργός Εσωτερικών Shabana Mahmood και η υπουργός Εξωτερικών Yvette Cooper ζήτησαν ιδιωτικά από τον Στάρμερ χρονοδιάγραμμα αποχώρησης (Reuters via WSLS). Λίγες ώρες αργότερα, η Miatta Fahnbulleh έγινε η πρώτη υπουργός που έσπασε δημόσια τη σιωπή (Politics.co.uk).

Ο Στάρμερ αντιστέκεται με θεσμικό επιχείρημα: το κόμμα έχει διαδικασία για αμφισβήτηση ηγεσίας και δεν έχει ενεργοποιηθεί. Τυπικά έχει δίκιο. Οι 81 υπογραφές δεν συνοδεύονται ακόμη από επίσημο υποψήφιο. Ο Wes Streeting (Υγεία) έχει «σκιώδη ομάδα», αλλά κρατά δημόσια αποστάσεις (The Times).

Για την Αθήνα: η παραθυρίδα για τα Γλυπτά κλείνει

Ο Στάρμερ είχε χτίσει το «EU reset» ως τη συγκολλητική ουσία της επιβίωσής του, με σύνοδο κορυφής το καλοκαίρι (Euronews). Στο ίδιο πλαίσιο, οι παρασκηνιακές συνομιλίες British Museum-Αθήνας για «Parthenon Partnership» προχωρούσαν αθόρυβα, με 59% των Βρετανών υπέρ της επιστροφής.

Το πρόβλημα είναι η αριθμητική της απελπισίας. Το Reform UK του Farage κέρδισε 1.244 έδρες στις τοπικές. Κάθε υποψήφιος διάδοχος γνωρίζει πως το κενό φεύγει στον Φάρατζ, ο οποίος ήδη βαφτίζει την επιστροφή «εθνική υποχώρηση». Ένας αδύναμος πρωθυπουργός, ή ένας νέος αρχηγός που παλεύει να σταθεροποιηθεί, δεν έχει την πολυτέλεια να δώσει «πατριωτικά» πατήματα στην Ακροδεξιά. Τα Γλυπτά γίνονται παράπλευρη απώλεια του πανικού.

Ο Στρίτινγκ, στενός σύμμαχος του εκπεσόντος Μάντελσον, δεν θα ξοδέψει πολιτικό κεφάλαιο σε πολιτιστική παραχώρηση όταν το ίδιο του το όνομα είναι λερωμένο από το σκάνδαλο. Ο Andy Burnham, ο πιο φιλοευρωπαϊκός υποψήφιος, δεν έχει καν έδρα.

Η Αθήνα είχε επενδύσει σε έναν πρωθυπουργό που χρειαζόταν την Ευρώπη. Σε λίγες ημέρες μπορεί να μιλάει με κάποιον που θα χρειάζεται να αποδείξει το αντίθετο.