Ήττα Δημητριάδη: πληρώνει 7.000 ευρώ στον Κουκάκη

Ζήτησε 350.000 ευρώ από τον δημοσιογράφο. Τελικά, ο ίδιος θα του πληρώσει 7.000. Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών απέρριψε στο σύνολό της την αγωγή που είχε καταθέσει ο Γρηγόρης Δημητριάδης, πρώην γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού και ανιψιός του Κυριάκου Μητσοτάκη, κατά του Θανάση Κουκάκη, του δημοσιογράφου του οποίου το κινητό είχε μολυνθεί με το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator. Με την Απόφαση 1705/2026, το δικαστήριο δεν βρήκε προσβολή προσωπικότητας και επιδίκασε δικαστικά έξοδα 7.000 ευρώ εις βάρος του ενάγοντος (in.gr).

Η αγωγή αφορούσε αναρτήσεις του Κουκάκη στο X και συνεντεύξεις του, όπου ο δημοσιογράφος ενέτασσε τον Δημητριάδη στους «πρωταγωνιστές του σκανδάλου των υποκλοπών» μαζί με τους Γιάννη Λαβράνο και Φέλιξ Μπίτζιο, και αναμετέδιδε ρεπορτάζ για 11 μολυσμένα με Predator SMS που φέρονται να στάλθηκαν σε ισάριθμους στόχους από τον αριθμό του με μέθοδο spoofing. Ο ενάγων υποστήριξε ότι θίχθηκαν «η προσωπικότητα, η πίστη, το επάγγελμα και το μέλλον» του.

Το σκεπτικό: «λογικές επαγωγές», όχι στοχοποίηση

Η ραχοκοκαλιά της απόφασης είναι μια αρχή που πλέον προστατεύει κάθε ερευνητή δημοσιογράφο στη χώρα. Το δικαστήριο δέχθηκε ότι ο Κουκάκης «αξιοποίησε τα διαθέσιμα στοιχεία της περιόδου» και κατέληξε σε «λογικές επαγωγές», όχι σε αυθαίρετα συμπεράσματα. Οι κρίσεις του στηρίζονταν σε υπαρκτά δεδομένα της εποχής και όχι σε ανυπόστατη στοχοποίηση. Και, κυρίως, έκρινε ότι ένα δημόσιο πρόσωπο οφείλει αυξημένη ανοχή στον δημοσιογραφικό έλεγχο (η σκωπτική φράση «κουμπάροι των υποκλοπών» κρίθηκε θεμιτή, επειδή η κουμπαριά Δημητριάδη-Λαβράνου είναι πραγματική) (in.gr).

Αυτή η αρχή δεν είναι ελληνική ιδιοτροπία. Είναι πάγια γραμμή του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου: όποιος ασκεί ή άσκησε δημόσια εξουσία υπόκειται σε ευρύτερα όρια κριτικής, ιδίως σε ζητήματα κρατικής ισχύος και παρακολουθήσεων που προστατεύει το άρθρο 10 της ΕΣΔΑ (ECHR) και το άρθρο 14 του Συντάγματος (Σύνταγμα). Ένα σημείο χρειάζεται ακρίβεια: με βάση τη δημόσια κάλυψη, το δικαστήριο δεν χαρακτήρισε ρητά την αγωγή SLAPP, δηλαδή στρατηγική αγωγή κατά της δημόσιας συμμετοχής, ούτε καταχρηστική. Η ευρωπαϊκή οδηγία κατά αυτών των εκφοβιστικών αγωγών (EUR-Lex) δίνει τεχνικό βάρος στον όρο, και το πλήρες κείμενο της απόφασης δεν έχει ακόμη δημοσιοποιηθεί.

Η αντίφαση που μένει

Η υπόθεση Κουκάκη δεν είναι μεμονωμένη. Η νομική επιθετικότητα του Δημητριάδη στράφηκε επανειλημμένα προς όσους δημοσιοποίησαν ή σχολίασαν τις αποκαλύψεις: εξώδικο στον Αλέξη Τσίπρα (Parapolitika), αγωγή στην Κατερίνα Σολωμού (aftodioikisi), εξώδικο στον σταθμό «Στο Κόκκινο», που ο ΣΥΡΙΖΑ χαρακτήρισε ευθέως πρακτική SLAPP (EviaZoom). Ο Κώστας Αρβανίτης απαρίθμησε Documento, tvxs, Reporters United, ΕφΣυν, Χονδρόγιαννο, Κούλογλου (tvxs).

Απέναντι σε αυτό το μέτωπο εναντίον δημοσιογράφων, δεν εντοπίστηκε δημόσια αντίστοιχη νομική κίνηση του Δημητριάδη κατά των φερόμενων αυτουργών της παγίδευσης, του Ταλ Ντίλιαν, του Μπίτζιου, του Λαβράνου ή της Intellexa, εκείνων δηλαδή που κατασκεύασαν και εμπορεύθηκαν το εργαλείο που στόχευσε το κινητό του με spoofing. Ο άνθρωπος που είχε την εποπτεία της ΕΥΠ ως γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού την επίδικη περίοδο επέλεξε να κυνηγήσει δικαστικά αυτούς που ερεύνησαν τη στοχοποίηση, όχι αυτούς που την εκτέλεσαν.

Η απόφαση φτάνει σε φάση όπου η κυβερνητική πλειοψηφία έχει μπλοκάρει στην Επιτροπή Θεσμών την κλήση Δημητριάδη και Ντίλιαν, ενώ οι πρώτες αγωγές θυμάτων του Predator μετακινούν την πίεση στα αστικά δικαστήρια (To Brief). Εκεί που η Βουλή αρνήθηκε να ακούσει και η ποινική δικογραφία αρχειοθετήθηκε, ένας πολιτικός δικαστής έβαλε το όριο. Δεν λύνει το ερώτημα ποιος έδωσε την εντολή για το Predator. Αλλά κοστολογεί, στα 7.000 ευρώ, την προσπάθεια να φιμωθεί όποιος το ρωτά, την ώρα που οι πραγματικοί αυτουργοί της υποκλοπής παραμένουν στο απυρόβλητο.