Το Ισραήλ σκότωσε τον Αλί Λαριτζανί, τον κορυφαίο ειρηνευτικό διαπραγματευτή του Ιράν

Τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν κλειστά, οι ισραηλινοί αναχαιτιστές εξαντλούνται και η τιμή του πετρελαίου ξεπερνά τα $100 (To Brief). Μέσα σε αυτό το σκηνικό, το Ισραήλ δεν χτύπησε έναν ακόμα στρατιωτικό στόχο. Σκότωσε τον αρχιτέκτονα των μυστικών συνομιλιών στο Ομάν — τον Αλί Λαριτζανί, γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας και πραγματικό κέντρο εξουσίας στο Ιράν μετά τον θάνατο του Χαμενεΐ (Straits Times).

Λίγες ώρες νωρίτερα, ο Ομανός ΥΠΕΞ περιέγραφε «σημαντική πρόοδο» στο κανάλι Τεχεράνης-Ουάσινγκτον. Ο Λαριτζανί ήταν ο ίδιος που είχε ταξιδέψει στο Ομάν στις 24 Φεβρουαρίου για να παραδώσει την ιρανική πρόταση (The National). Πρόεδρος του ιρανικού Κοινοβουλίου επί 12 χρόνια, πυρηνικός διαπραγματευτής στο JCPOA του 2015 — ο μόνος που μπορούσε να πουλήσει μια συμφωνία ταυτόχρονα στους Φρουρούς της Επανάστασης και στη Δύση. Σκοτώθηκε τη νύχτα της 16ης Μαρτίου μαζί με τον γιο του, σύμφωνα με ισραηλινά μέσα. Ο Νετανιάχου τον αποκάλεσε «αφεντικό των Φρουρών». Στην πράξη, ήταν το αντίθετο: ήταν ο πολιτικός που τους κρατούσε σε λουρί.

Τα κλειδιά στους Φρουρούς της Επανάστασης

Την ίδια νύχτα εξοντώθηκε ο διοικητής των Basij Γκολαμρεζά Σολεϊμανί, μαζί με σχεδόν ολόκληρο το επιτελείο του, σε «πολεμική σκηνή» που στήθηκε επειδή τα αρχηγεία τους είχαν ήδη καταστραφεί (LA Times). Η εξόντωσή του εξυπηρετεί παράλληλο στόχο: την εσωτερική παράλυση του καθεστώτος. Η Basij — εκατοντάδες χιλιάδες παραστρατιωτικοί, υπεύθυνοι σύμφωνα με τις ΗΠΑ για τον θάνατο «εκατοντάδων ανδρών, γυναικών και παιδιών» στις διαδηλώσεις του 2019 (Washington Post) — μένει χωρίς διοικητή στη χειρότερη στιγμή.

Αυτό που απομένει είναι ένα Ιράν χωρίς κέντρο. Ο νέος Ανώτατος Ηγέτης Μοτζτάμπα Χαμενεΐ δεν έχει εμφανιστεί δημόσια από τις 28 Φεβρουαρίου — ισραηλινά και αμερικανικά μέσα αναφέρουν σοβαρό τραυματισμό (Jerusalem Post). Η πραγματική εξουσία περνά στον Αχμάντ Βαχιντί, νέο διοικητή του IRGC και σκληρό πυρήνα του στρατιωτικού κατεστημένου. Ο Λαριτζανί ήταν ο σύνδεσμος μεταξύ Τεχεράνης και του δικτύου πληρεξουσίων — Χεζμπολάχ, Χούθι, ιρακινές πολιτοφυλακές. Χωρίς αυτόν, το δίκτυο δεν εξαφανίζεται, αλλά χάνει στρατηγική κατεύθυνση ακριβώς τη στιγμή που η 91η Μεραρχία του IDF εισβάλλει στον νότιο Λίβανο.

Η ισραηλινή στρατηγική δεν αφήνει πια περιθώρια αμφιβολίας. Η εξόντωση του μοναδικού ανθρώπου που μπορούσε να υπογράψει ειρήνη, την ώρα που διαπραγματεύεται αυτή την ειρήνη, σημαίνει ότι η διπλωματία δεν απέτυχε — τερματίστηκε σκόπιμα. Η αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη είναι πλέον η μόνη στρατηγική στο τραπέζι.