Βομβαρδισμοί στο Ιράν: Γιατί ο Τραμπ προστατεύει τις πετρελαιοπηγές λόγω εκλογών

Τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν κλειστά για δυτικά πλοία, η τιμή του πετρελαίου πάνω από τα $100 και 178 ελληνόκτητα τάνκερ εγκλωβισμένα στον Κόλπο (To Brief). Πίσω από αυτή την εικόνα, η αμερικανική στρατηγική αποκαλύπτει μια αντίφαση που εξηγεί γιατί αυτός ο πόλεμος δεν μοιάζει με κανέναν προηγούμενο.

Οι ΗΠΑ βομβαρδίζουν το Ιράν αλλά προσέχουν ευλαβικά να μην αγγίξουν τις πετρελαιοπηγές του. Ο Τραμπ το παραδέχτηκε ο ίδιος μετά τα πλήγματα στο νησί Χαρκ — από όπου περνά το 90% των ιρανικών εξαγωγών: «Επέλεξα ΝΑ ΜΗΝ καταστρέψω τις πετρελαϊκές υποδομές» (Gulf Insider). Και φρόντισε η ανακοίνωση να γίνει μετά το κλείσιμο της Wall Street, ώστε οι αγορές να έχουν χρόνο να απορροφήσουν τη σκηνοθεσία πριν ανοίξουν τη Δευτέρα.

Ο λόγος δεν είναι στρατηγικός — είναι εκλογικός. Με τη βενζίνη στις ΗΠΑ ήδη αυξημένη κατά 25% και το Brent στα $105 (Boston Globe), ο Τραμπ φοβάται τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου περισσότερο από τον ιρανικό στόλο. Και η απόδειξη είναι στα μέτρα που πήρε η Ουάσιγκτον: η κυβέρνησή του ήρε προσωρινά πετρελαϊκές κυρώσεις και έδωσε 30ήμερη άδεια αγοράς ρωσικού πετρελαίου που βρίσκεται ήδη στη θάλασσα (Baird Maritime). Πρακτικά, η Ουάσιγκτον διευκολύνει τις πωλήσεις της Μόσχας για να αντισταθμίσει τις απώλειες βαρελιών στον Κόλπο — πολεμώντας ταυτόχρονα τον ένα αντίπαλο και χρηματοδοτώντας τον άλλο. Παράλληλα, δρομολόγησε κρατική ασφάλιση $20 δισ. για τάνκερ, αναλαμβάνοντας τον κίνδυνο που αρνούνται πλέον οι ιδιωτικές ασφαλιστικές.

Αυτό το αμερικανικό δίχτυ ασφαλείας το εκμεταλλεύεται πρώτη η ίδια η Τεχεράνη. Το Ιράν δεν έκλεισε τα Στενά — τα μετέτρεψε σε τελωνείο. Κινεζικά τάνκερ περνούν ελεύθερα, ινδικά κατόπιν συνεννόησης, δυτικά πουθενά. Από τις 28 Φεβρουαρίου, τουλάχιστον 11,7 εκατομμύρια βαρέλια ιρανικού αργού έφτασαν στην Κίνα (Emirates247). Η Τεχεράνη εξάγει περισσότερο πετρέλαιο απ' ό,τι πριν τον πόλεμο — και εξετάζει να επιτρέψει διέλευση μόνο σε όσους πληρώνουν σε κινεζικό γουάν (SCMP).

Η Ευρώπη αρνήθηκε να ακολουθήσει. Ο Τραμπ ζήτησε συνασπισμό, αλλά η πιο φιλική του Ευρωπαία ηγέτης, η Τζόρτζια Μελόνι, τον σύγκρινε με τον Πούτιν, αποκαλώντας τα αμερικανικά πλήγματα «μονομερή παραβίαση κυριαρχίας» (The Daily Beast). Ο Γερμανός υπουργός Άμυνας ρώτησε ανοιχτά τι περιμένει ο Τραμπ από μια χούφτα ευρωπαϊκές φρεγάτες, που δεν μπορεί να κάνει μόνος του ο ισχυρότερος στόλος στον κόσμο. Όταν ακόμα και η ιταλική δεξιά σε αποκαλεί Πούτιν, η διατλαντική συνοχή έχει πρόβλημα βαθύτερο από τα Στενά.

Ο Τραμπ απειλεί τώρα να συνδέσει τη σύνοδο με τον Σι Τζινπίνγκ στις 31 Μαρτίου με τη στάση της Κίνας στον Ορμούζ (Boston Globe). Η απειλή όμως ακυρώνεται μόνη της: η Κίνα δεν χρειάζεται τα Στενά ανοιχτά — τα έχει ήδη ανοιχτά, μόνο για εκείνη, με ιρανική ευλογία και πετρέλαιο σε τιμή έκπτωσης. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ ετοιμάζεται να πιέσει το Πεκίνο για κάτι που το Πεκίνο δεν έχει κανένα κίνητρο να αλλάξει.