Φυτεύουμε ρεβίθια σε σεληνιακό χώμα, αλλά 15.000 απειλητικοί αστεροειδείς παραμένουν αόρατοι

Μια ομάδα ερευνητών στο Τέξας μόλις συγκόμισε ρεβίθια από προσομοιωμένο σεληνιακό χώμα. Δύο αστρονόμοι από το Ουζμπεκιστάν τιμήθηκαν από τη NASA επειδή βοήθησαν να αποδειχτεί ότι μπορούμε να σπρώξουμε έναν αστεροειδή εκτός πορείας. Και κάπου εκεί έξω, 15.000 βράχοι ικανοί να ισοπεδώσουν πόλεις περιφέρονται χωρίς κανείς να τους παρακολουθεί.

Η συνταγή: σκουλήκια, μύκητες και υπομονή

Ο σεληνιακός ρεγόλιθος είναι αιχμηρή, τοξική σκόνη χωρίς ίχνος οργανικής ύλης — αποτέλεσμα δισεκατομμυρίων ετών βομβαρδισμού από μετεωρίτες (NASA Science). Όταν ερευνητές στη Φλόριντα δοκίμασαν το 2022 να φυτέψουν σε πραγματικά δείγματα Apollo, τα φυτά βγήκαν νανώδη και στρεσαρισμένα (Explore Magazine).

Η ομάδα της Sara Santos στο Πανεπιστήμιο του Τέξας δανείστηκε λύση από τη γηραιότερη συμβίωση στη φύση: μυκορριζικούς μύκητες — οργανισμούς που βοήθησαν τα φυτά να αποικίσουν τη στεριά εκατομμύρια χρόνια πριν. Ανέμειξαν τον ρεγόλιθο με βερμικομπόστ (λίπασμα από σκουλήκια), επικάλυψαν τους σπόρους με τους μύκητες, και περίμεναν. Σε μείγμα έως 75% σεληνιακό χώμα, τα ρεβίθια ολοκλήρωσαν τον κύκλο ζωής τους και παρήγαγαν σπόρους συγκρίσιμου βάρους με γήινα (Science News). Χωρίς μύκητες, τα φυτά πέθαιναν δύο εβδομάδες νωρίτερα.

Με κόστος μεταφοράς που φτάνει τα 100.000 δολάρια ανά κιλό στη σεληνιακή επιφάνεια, η τοπική παραγωγή τροφής είναι προϋπόθεση για μόνιμη παρουσία — κάτι που η NASA σχεδιάζει μέσω του προγράμματος Artemis μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Το τυφλό σημείο πάνω από τα κεφάλια μας

Τον Σεπτέμβριο του 2022, η NASA έσπρωξε τον αστεροειδή Dimorphos 33 λεπτά εκτός τροχιάς — 25 φορές πάνω από τον ελάχιστο στόχο (Science Daily). Δύο αστρονόμοι στο παρατηρητήριο Maydanak του Ουζμπεκιστάν, μέρος του παγκόσμιου δικτύου που επιβεβαίωσε την αλλαγή, μόλις τιμήθηκαν με βραβείο της NASA (Euronews). Βραβεύουμε ανθρώπους που είδαν έναν αστεροειδή να αλλάζει πορεία.

Ωστόσο, από τους περίπου 25.000 αστεροειδείς με διάμετρο πάνω από 140 μέτρα — αρκετοί για να ισοπεδώσουν μια πόλη — έχουμε εντοπίσει μόλις το 40%. 15.000 παραμένουν αόρατοι (Daily Galaxy). Το διαστημικό τηλεσκόπιο NEO Surveyor, που θα εκτοξευθεί το 2027, υπόσχεται να βρει το 65% αυτών σε πέντε χρόνια (Earth.com).

Ξέρουμε πώς να φυτέψουμε ρεβίθια σε σεληνιακή σκόνη. Ξέρουμε πώς να σπρώξουμε αστεροειδή. Απλά δεν ξέρουμε πού είναι οι περισσότεροι — και η τεχνολογική μας ετοιμότητα αξίζει μόνο αν προλάβουμε να κοιτάξουμε ψηλά.