EPPO: έρευνα για σίτιση μεταναστών, η Αθήνα διαψεύδει έφοδο

Ένα δημοσίευμα λέει ότι κλιμάκιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας μπήκε στο υπουργείο Μετανάστευσης και βγήκε με υπολογιστές, σκληρούς δίσκους και έγγραφα για τα κονδύλια σίτισης μεταναστών. Το υπουργείο απαντά ότι είναι «απολύτως ανυπόστατα». Πίσω από αυτή τη σύγκρουση δύο αφηγημάτων κρύβεται κάτι που αφορά κάθε φορολογούμενο: μια ευρωπαϊκή αρχή που, όταν μπαίνει στο παιχνίδι, δεν χρειάζεται την άδεια της ελληνικής κυβέρνησης για να σκάψει στα εθνικά κονδύλια.

Ας ξεχωρίσουμε πρώτα το σίγουρο από το ανεπιβεβαίωτο. Στις 15 Ιουλίου 2026 το iEidiseis έγραψε ότι στελέχη της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (EPPO) και της Οικονομικής Αστυνομίας έκαναν «ντου» στο υπουργείο και κατέσχεσαν υλικό για κονδύλια σίτισης και δομές φιλοξενίας (iEidiseis). Δύο μέρες αργότερα, πηγές του υπουργείου διέψευσαν τα δημοσιεύματα ως ανυπόστατα (iefimerida). Δημόσια ανακοίνωση της EPPO ή της ΕΛ.ΑΣ. που να επιβεβαιώνει κατάσχεση, δικαστική παραγγελία ή πρωτόκολλο δεν έχει εμφανιστεί. Άρα σήμερα έχουμε έναν βαρύ ισχυρισμό και μια κατηγορηματική αλλά ανώνυμη διάψευση, τίποτα περισσότερο.

Γιατί μια αρχή των Βρυξελλών σκάβει στα ελληνικά κονδύλια

Η EPPO είναι ανεξάρτητη εισαγγελική αρχή της ΕΕ που διώκει εγκλήματα κατά του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού, όπως απάτη σε δαπάνες, υπερκοστολόγηση με δόλο και υπεξαίρεση κονδυλίων (EUR-Lex). Το κρίσιμο σημείο είναι το εξής: η EPPO δεν καταργεί τα ελληνικά δικαστήρια και δεν δρα εκτός νόμου. Αυτό που «παρακάμπτει» είναι η αναμονή. Δεν περιμένει να ολοκληρώσει η ελληνική διοίκηση μια Ένορκη Διοικητική Εξέταση, να βγάλει εσωτερικό πόρισμα ή να διαχειριστεί πολιτικά το θέμα. Αν κρίνει ότι υπάρχουν ενδείξεις, ανοίγει έρευνα μέσω Ελλήνων εντεταλμένων εισαγγελέων και κινείται.

Το γιατί θα μπορούσε να κινηθεί εδώ φαίνεται από το προηγούμενο των δομών Μαλακάσας και Σιντικής Σερρών, όπου η ίδια αρχή εξετάζει έργα κατασκευής της περιόδου 2020-2021. Το συνολικό κόστος των δύο έργων αναφέρεται στα 11,3 εκατ. ευρώ, με απευθείας αναθέσεις χωρίς διαγωνισμό, διαδοχικές παρατάσεις και συμπληρωματικές συμβάσεις (ThePressProject). Το πιο εντυπωσιακό νούμερο: κατά πληροφορίες που το Politico απέδωσε σε αξιωματούχους, τα έργα κόστισαν έως και 15 φορές περισσότερο από συγκρίσιμες παρεμβάσεις (NeaKriti). Όταν οι εθνικοί ελεγκτικοί μηχανισμοί αφήνουν τέτοιες αποκλίσεις να περνούν χωρίς φρένο, η ευρωπαϊκή αρχή δεν εμπιστεύεται την εσωτερική αυτοδιόρθωση. Μπαίνει η ίδια.

Και το χρήμα είναι όντως ευρωπαϊκό. Ο κορμός χρηματοδότησης της υποδοχής είναι το Ταμείο Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης (AMIF). Η ίδια μικτή χρηματοδότηση, ευρωπαϊκή και εθνική μαζί, φαίνεται και στον νέο διαγωνισμό σίτισης του υπουργείου, αξίας έως 265,9 εκατ. ευρώ, που μπορεί να αντλήσει πόρους από ευρωπαϊκά Ταμεία Μετανάστευσης, έκτακτη στήριξη ή τον εθνικό προϋπολογισμό (Economix). Ο διαγωνισμός αυτός δεν είναι το αντικείμενο της έρευνας, αφορά μελλοντική δαπάνη. Δείχνει όμως το ύψος των ποσών που παίζονται, και γιατί κάθε τέτοια σύμβαση τραβά ευρωπαϊκό ενδιαφέρον: αρκεί ένα σκέλος να βαρύνει τον ενωσιακό προϋπολογισμό για να ενεργοποιηθεί η EPPO.

Η σύνδεση με τον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι θεωρητική, αλλά ούτε πλήρης. Εκεί το μοτίβο έχει ήδη ωριμάσει: στις 16 Ιουλίου η EPPO άσκησε ποινική δίωξη κατά 22 κατηγορουμένων, μεταξύ τους 4 εν ενεργεία βουλευτών, αρχειοθετώντας ταυτόχρονα υποθέσεις άλλων εννέα βουλευτών για ανεπαρκή στοιχεία (TheTOC, CNN Greece). Και όταν ελληνικό δικαστήριο αθώωσε μία κατηγορούμενη επειδή επέστρεψε τα χρήματα, η EPPO άσκησε έφεση, υποστηρίζοντας ότι η επιστροφή δεν σβήνει τη ζημία στο Εθνικό Απόθεμα (Το Βήμα). Διόρθωσε δηλαδή και την ίδια την εθνική δικαιοσύνη (To Brief).

Για τη μετανάστευση, όμως, το ίδιο βάρος δεν υπάρχει ακόμη. Δεν έχει βγει κατηγορητήριο, ούτε ονόματα, ούτε επίσημη ανακοίνωση. Το μοτίβο «η EPPO ως ασφυκτικός ελεγκτής όπου οι εθνικοί μηχανισμοί σιωπούν» στέκει πλήρως για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, στέκει ως πιθανό πρώιμο ανάλογο για τη σίτιση.

Ποιος στην Αθήνα κρατούσε νωρίτερα τις συμβάσεις με τις 15πλάσιες τιμές και τα τιμολόγια σίτισης, και δεν πάτησε το φρένο;