Ένα εκατομμύριο ευρωπαϊκές υπογραφές κατά του Ισραήλ «σκοντάφτουν» σε αγορές όπλων δισεκατομμυρίων

Ένα εκατομμύριο Ευρωπαίοι υπέγραψαν αίτημα αναστολής της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ (Euronews). Την ίδια στιγμή, η Γερμανία αγοράζει ισραηλινούς αντιπυραυλικούς Arrow 3 αξίας 6,5 δισ. ευρώ (Defense News) και η Ελλάδα υπέγραψε στις 6 Απριλίου σύμβαση 650 εκατ. ευρώ με την Elbit Systems για 36 εκτοξευτές PULS (capital.gr). Ανάμεσα στη ρητορική των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στις αντιπυραυλικές ασπίδες, το χάσμα μετριέται σε δισεκατομμύρια.

Χθες στο Συμβούλιο ΥΠΕΞ του Λουξεμβούργου, η Ισπανία, η Ιρλανδία και η Σλοβενία ζήτησαν αναστολή της Συμφωνίας Σύνδεσης επικαλούμενες το Άρθρο 2 (η ρήτρα ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αποτελεί «ουσιώδες στοιχείο» της συνθήκης). Η Γερμανία απέρριψε την πρόταση ως «ακατάλληλη» (Reuters). Η Ελλάδα κατατάσσεται στο μπλοκ που αντιτίθεται, χωρίς να έχει εκδώσει ούτε μία δημόσια δήλωση (EUObserver).

Η αριθμητική της αδυναμίας

Η πλήρης αναστολή απαιτεί ομοφωνία 27 κρατών-μελών. Ακόμη και μερικές εμπορικές κυρώσεις χρειάζονται ειδική πλειοψηφία: 15 χώρες που εκπροσωπούν το 65% του πληθυσμού. Χωρίς Γερμανία και Ιταλία, ο αριθμητικός αποκλεισμός είναι αυτόματος (Euronews). Κάθε κράτος-μέλος που αγοράζει ισραηλινά οπλικά συστήματα δισεκατομμυρίων έχει ενσωματωμένο κίνητρο να μην ψηφίσει αναστολή. Η ίδια η EEAS, ο διπλωματικός βραχίονας της ΕΕ, διαπίστωσε τον Ιούνιο 2025 ότι το Ισραήλ «πιθανότατα» παραβίασε τη ρήτρα ανθρωπίνων δικαιωμάτων (JURIST). Δεν ακολούθησε τίποτα. Και οι ίδιοι οι θεσμοί της ΕΕ τροφοδοτούν αυτή τη δομική αντίφαση: η Frontex λειτουργεί drones Elbit και IAI αξίας 100 εκατ. ευρώ, συστήματα που διαφημίζονται ως «δοκιμασμένα στο πεδίο», δηλαδή στη Γάζα (CIVICUS).

Η ελληνική σιωπή και το ρολόι που χτυπά

Η Αθήνα δεν σχολίασε τον ισραηλινό νόμο θανατικής ποινής κατά Παλαιστινίων (To Brief). Υπέγραψε τη μεγαλύτερη αμυντική σύμβαση με ισραηλινή εταιρεία στην ευρωπαϊκή ιστορία, μέρος του προγράμματος «Ασπίδα του Αχιλλέα» αξίας περίπου 3 δισ. ευρώ (protothema.gr), τη Μεγάλη Δευτέρα, με ελάχιστη δημοσιότητα (To Brief). Και δεν τοποθετήθηκε για το ένταλμα σύλληψης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ICC) κατά του Νετανιάχου. Αυτό δεν είναι απλώς διπλωματική αποφυγή. Η Ελλάδα, ως μέλος του ICC, έχει νομική υποχρέωση να εκτελέσει το ένταλμα αν ο Νετανιάχου πατήσει σε ελληνικό έδαφος. Η σιωπή δεν λύνει αυτή την παγίδα, απλώς την αναβάλλει.

Αύριο, 22 Απριλίου, το Συμβούλιο της Ευρώπης ψηφίζει για την αναστολή του καθεστώτος παρατηρητή του Ισραήλ. Η Αθήνα θα αναγκαστεί να πάρει θέση, σπάζοντας τη στρατηγική αμφισημία που διατηρεί εδώ και μήνες.

Τα 42,6 δισ. ευρώ ετήσιου εμπορίου ΕΕ-Ισραήλ, τα 6,5 δισ. γερμανικών πυραύλων, τα 650 εκατ. ελληνικών εκτοξευτών. Αυτοί οι αριθμοί εξηγούν γιατί ένα εκατομμύριο ευρωπαϊκές υπογραφές καταλήγουν σε αδιέξοδο. Η ηθική ρητορική της ΕΕ κοστολογείται σε ευρώ. Και εξοφλείται σε σιωπή.