Εν κρυπτώ στον πόλεμο: Ελληνικοί Patriot καταρρίπτουν ιρανικούς πυραύλους αδειάζοντας τα αποθέματα

Το ένα τέταρτο των ελληνικών πυραύλων Patriot βρίσκεται σε αμερικανική βάση στο Κατάρ. Η αποστολή έγινε χωρίς δημόσια συζήτηση, χωρίς ενημέρωση της Βουλής, χωρίς εξήγηση από την κυβέρνηση (Ξανθόπουλος).

Στην Ουάσιγκτον, ο Ντόναλντ Τραμπ λέει ότι η εκεχειρία με την Τεχεράνη βρίσκεται «σε μηχανική υποστήριξη». Στην Τεχεράνη, η ηγεσία διαμηνύει ότι «η αυτοσυγκράτηση τελείωσε» (Le Monde). Στο πεδίο όμως, μια ελληνική πυροβολαρχία έχει ήδη καταρρίψει ιρανικούς βαλλιστικούς πάνω από τη σαουδική Yanbu και ένα drone την περασμένη εβδομάδα (Καθημερινή Κύπρου). Η Ελλάδα είναι ήδη μέσα στον πόλεμο. Κανείς δεν το λέει.

Η Τεχεράνη απαιτεί τα πάντα γιατί ελέγχει ελάχιστα

Η ιρανική αντιπρόταση που ο Τραμπ απέρριψε ως «εντελώς απαράδεκτη» δεν είναι αίτημα. Είναι λογαριασμός νικητή. 270 δισ. δολάρια αποζημίωση, αποδέσμευση 20 δισ. παγωμένων περιουσιακών στοιχείων, αναγνώριση ιρανικής κυριαρχίας στο Στενό Ορμούζ, καμία συζήτηση για πυρηνικά πριν κλείσουν τα υπόλοιπα (Le Monde).

Η χώρα που υποτίθεται κερδίζει στο πεδίο, εσωτερικά καταρρέει. Η ανεργία ξεπερνά το 50%. Η τιμή του φυτικού λαδιού έχει αυξηθεί 375% σε έναν χρόνο. Το καθεστώς απάντησε με 73 ημέρες διακοπής διαδικτύου και πάνω από 4.000 συλλήψεις (NCR Iran). Όταν μια ηγεσία απαιτεί τα πάντα, συνήθως είναι επειδή στο σπίτι της δεν ελέγχει τίποτα.

Ο Σι ως διαιτητής

Το πραγματικό τραπέζι δεν είναι στην Τεχεράνη ή στην Ουάσιγκτον. Είναι στο Πεκίνο, όπου ο Τραμπ φτάνει στις 14 Μαΐου με δασμολογικά όπλα ακρωτηριασμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο (To Brief). Η Κίνα εισάγει το 45-50% του πετρελαίου της μέσω του πλέον κλειστού Ορμούζ, υποδέχτηκε τον Ιρανό ΥΠΕΞ στις 6 Μαΐου, και επέβαλε για πρώτη φορά «blocking rule» κατά αμερικανικών δευτερογενών κυρώσεων (Politico). Ο Σι θα παίξει τον μεσολαβητή, αλλά η τιμή θα γραφτεί στην Ταϊβάν και στους δασμούς. Αξιωματούχοι της αμερικανικής διοίκησης επιβεβαίωσαν στο Axios ότι ο Τραμπ δεν θα πάρει στρατιωτικές αποφάσεις πριν επιστρέψει από το Πεκίνο.

Το διακύβευμα για την Αθήνα δεν είναι αν θα ξανανοίξει το μέτωπο. Είναι ότι έχει ήδη ανοίξει και κανείς δεν το ομολογεί. Κάθε ιρανικός βαλλιστικός που αναχαιτίζεται πάνω από τη Yanbu αδειάζει ένα κελί από τα ελληνικά αποθέματα, σε μια στιγμή που το ΝΑΤΟ στερεύει από πυρομαχικά αεράμυνας και η αναπλήρωση των Patriot απαιτεί χρόνια. Η Ελλάδα δαπανά πολύτιμα αποθέματα σε πόλεμο τρίτων, εν κρυπτώ, χωρίς εθνική στρατηγική που να έχει συζητηθεί από κάποιον αρμόδιο να την υπερασπιστεί.