Αποδυναμωμένος στο Πεκίνο ο πρόεδρος Τραμπ, μάχη ΗΠΑ-Κίνας στα ελληνικά λιμάνια

Στις 14 Μαΐου ο Ντόναλντ Τραμπ προσγειώνεται στο Πεκίνο για την πρώτη επίσκεψη Αμερικανού προέδρου στην Κίνα εδώ και σχεδόν μια δεκαετία. Φτάνει όμως με ακρωτηριασμένα όπλα. Τον Φεβρουάριο, το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε 6-3 δασμούς 175 δισ. δολαρίων που η Ουάσιγκτον είχε επιβάλει μέσω του νόμου IEEPA (CBS News), και επτά ημέρες πριν τη σύνοδο ένα δεύτερο δικαστήριο γκρέμισε και την εφεδρική δασμολογική βάση (Reuters).

Η αδυναμία δεν είναι μόνο νομική. Είναι και στρατιωτική. Η εκεχειρία-φάντασμα στα Στενά του Ορμούζ έχει στοιχίσει 5 δισ. δολάρια ζημιές σε 15 αμερικανικές βάσεις και έχει εξαντλήσει αποθέματα THAAD/Patriot που θεωρητικά προορίζονταν για τον Ινδο-Ειρηνικό (To Brief). Όλο αυτό το πετρέλαιο που φεύγει από το Ιράν χωρίς να κατασχεθεί, η Κίνα το αγοράζει σε γουάν. Ο Σι κάθεται απέναντι στον Τραμπ ελέγχοντας ταυτόχρονα το 60% της εξόρυξης και το ~90% της επεξεργασίας σπάνιων γαιών που η αμερικανική αμυντική βιομηχανία δεν μπορεί να αντικαταστήσει (CSIS). Η εκεχειρία του Μπουσάν λήγει στις 10 Νοεμβρίου, λίγες εβδομάδες πριν τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές. Το Πεκίνο ξέρει ακριβώς πότε στενεύει ο χρόνος του συνομιλητή του.

Το πεδίο μάχης είναι 30 χιλιόμετρα από την Αθήνα

Ο εμπορικός πόλεμος διαπραγματεύεται στο Πεκίνο. Ο πραγματικός πόλεμος για τον έλεγχο των υποδομών γίνεται στο έδαφος των συμμάχων. Η COSCO κατέχει το 67% του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς από το 2016, με δεσμεύσεις άνω των 600 εκατ. δολαρίων. Ο ίδιος ο Σι, στην Αθήνα το 2019, ονόμασε τον Πειραιά «κεφάλι του δράκου» της κινεζικής παρουσίας στην Ευρώπη (Atlantic Council).

Η αμερικανική απάντηση δεν είναι αξίωση αποχώρησης, νομικά αδύνατη. Είναι κατασκευή αντίπαλης υποδομής μέσα στον ίδιο κόλπο. Η US International Development Finance Corporation δέσμευσε 125 εκατ. δολάρια για την αναβίωση των Ναυπηγείων Ελευσίνας μέσω της ONEX (Breitbart). Όταν κινεζικές εταιρείες προσέγγισαν την Αθήνα και για την Ελευσίνα, ο υπουργός Ανάπτυξης έδειξε στους Αμερικανούς το βίντεο του Σι με τη φράση «κεφάλι του δράκου» ως επιχείρημα επείγουσας αντίδρασης.

Από αυτή τη λογική γεννήθηκε και ο νόμος 5202/2025: το θεσμικό ανάχωμα που στήνεται ώστε να μην αγοραστεί από κινεζικά συμφέροντα το επόμενο λιμάνι μετά τον Πειραιά. Είναι η σιωπηρή ευθυγράμμιση της Αθήνας με την Ουάσιγκτον, ντυμένη ως διαδικασία ελέγχου ξένων επενδύσεων.

Όσο η Γερμανία και η Ιαπωνία υπολογίζουν αν θα βρεθούν «στο μενού» μιας συμφωνίας Τραμπ-Σι, η Αθήνα έχει ήδη επιλέξει την ασφαλιστική της δικλείδα: δύο λιμάνια, δύο σημαίες, 30 χιλιόμετρα απόσταση. Είναι το hedging μιας μικρής χώρας σε έναν κόσμο όπου καμία ευρωπαϊκή πρωτεύουσα δεν μπορεί πλέον να εμπιστευτεί τυφλά τις συναλλαγές Ουάσιγκτον και Πεκίνου.