Η Ελλάδα παίρνει τη θέση της Ρωσίας στον ενεργειακό χάρτη έως το 2027

Ο τρίτος γύρος στη Γενεύη τελείωσε όπως και οι δύο προηγούμενοι: χωρίς κοινή ανακοίνωση, χωρίς κατάπαυση πυρός, χωρίς ημερομηνία για τον επόμενο (Al Jazeera). Η δεύτερη μέρα κράτησε λιγότερο από δύο ώρες. Κάτι ωστόσο αλλάζει μόνιμα πίσω από τα αδιέξοδα, και αφορά απευθείας την Ελλάδα: η ενεργειακή αρχιτεκτονική της Ευρώπης ανασχεδιάζεται σε πραγματικό χρόνο.

Η Μόσχα ζητά την Ουκρανία να παραδώσει το 20% της επαρχίας Ντονέτσκ που δεν έχει καταφέρει να κατακτήσει στρατιωτικά (The Globe and Mail). Το Κίεβο απορρίπτει κατηγορηματικά, με τον Ζελένσκι να υπόσχεται δημοψήφισμα για κάθε συμφωνία (To Brief). Οι στρατιωτικοί συμφώνησαν «σχεδόν σε όλα» για την παρακολούθηση μιας κατάπαυσης πυρός (Euronews). Οι πολιτικοί κόλλησαν στην πρώτη πρόταση. Αυτό σημαίνει ότι ο πόλεμος συνεχίζεται, και μαζί του κάτι που η ΕΕ έχει ήδη αποφασίσει ανεξάρτητα από κάθε ειρηνευτική πρωτοβουλία.

Η στρόφιγγα κλείνει οριστικά

Στις 26 Ιανουαρίου 2026, η ΕΕ υιοθέτησε τον κανονισμό που τερματίζει σταδιακά κάθε εισαγωγή ρωσικού αερίου, αγωγού και LNG (Consilium). Οι μακροπρόθεσμες συμβάσεις LNG απαγορεύονται από τον Ιανουάριο 2027, ο αγωγός σταματά τον Νοέμβριο 2027. Ακόμα κι αν υπογραφεί ειρήνη αύριο, ο Nord Stream είναι φυσικά καταστραμμένος, ο Yamal κλειστός, η σύμβαση transit μέσω Ουκρανίας έληξε χωρίς ανανέωση (OilPrice). Το ρωσικό αέριο, που κάλυπτε το 45% της ευρωπαϊκής κατανάλωσης πριν τον πόλεμο, έχει πέσει στο 13% (CNBC). Η απόφαση είναι μη αναστρέψιμη.

Εδώ μπαίνει η Ελλάδα. Ο Κάθετος Διάδρομος (Vertical Corridor) συνδέει τα δύο τερματικά LNG της χώρας, τη Ρεβυθούσα και το FSRU Αλεξανδρούπολης, με τα δίκτυα Βουλγαρίας και Ρουμανίας, φτάνοντας μέχρι Ουκρανία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Μολδαβία (Euronews). Η ολοκλήρωση αναμένεται μέχρι τα τέλη του 2026, ενώ αμερικανικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα εξετάζουν τη χρηματοδότηση δεύτερου FSRU στην Αλεξανδρούπολη (GreekReporter). Η Ελλάδα δεν «θέλει» απλώς να γίνει ενεργειακός κόμβος. Γίνεται, ήδη, ο σωλήνας που αντικαθιστά τον ρωσικό.

Αυτή είναι η πραγματική εξέλιξη πίσω από τα αδιέξοδα της Γενεύης. Ο πόλεμος στην Ουκρανία μπορεί να μην τελειώνει. Η ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσία, όμως, τελειώνει, και η Αθήνα τοποθετείται στο κέντρο της εναλλακτικής. Κάθε μήνας χωρίς ειρήνη ενισχύει τον ελληνικό ρόλο στην ενεργειακή αρχιτεκτονική που χτίζεται γύρω από τη Μόσχα, όχι μέσω αυτής.