Ελλάδα: Καταρρίψεις πυραύλων χωρίς έγκριση Βουλής, Τουρκία: Κρυφό εμπόριο 2,1 δισ.

Στις 19 Μαρτίου, ελληνικά πληρώματα Patriot κατέρριψαν δύο ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους πάνω από σαουδαραβικά διυλιστήρια (Geopolitico). Ο υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας το παραδέχτηκε δημοσίως, λέγοντας ότι η συστοιχία «προστατεύει το επίπεδο ζωής των πολιτών μας από τη διαρκή αύξηση της τιμής του πετρελαίου». Σαράντα ημέρες αργότερα, η Βουλή δεν έχει ψηφίσει, συζητήσει, ή ακόμα ρωτήσει τίποτα. Το Άρθρο 36 του Συντάγματος, που απαιτεί κοινοβουλευτική έγκριση για στρατιωτικές επιχειρήσεις, παραμένει αόρατο. Η Ελλάδα καταρρίπτει πυραύλους σε ξένο πόλεμο χωρίς κοινοβουλευτική ψήφο. Η Τουρκία κάνει το αντίστροφο: φωνάζει για ειρήνη ενώ εμπορεύεται τον πόλεμο.

Ο Ερντογάν αποκαλεί τον Νετανιάχου «Χίτλερ της εποχής μας» (Anadolu Agency). Η τουρκική δικαιοσύνη ετοίμασε κατηγορητήριο εναντίον 35 Ισραηλινών αξιωματούχων. Η Άγκυρα υποστηρίζει ότι εφαρμόζει «πλήρες εμπάργκο». Αλλά τα στοιχεία του TÜİK (της τουρκικής στατιστικής υπηρεσίας) δείχνουν κρυφό εμπόριο $2,1 δισ. το 2025, μέσω κωδικοποιημένων κατηγοριών εξαγωγών. Κατηγορητήρια με το ένα χέρι, εμπορευματοκιβώτια με το άλλο.

Η Ελλάδα δεν φωνάζει, αλλά πράττει τουλάχιστον τα ίδια. Φιλοξενεί στη Σούδα τη βάση εφοδιασμού της αμερικανικής επιχείρησης. Ο πρωθυπουργός χαρακτηρίζει τις ισραηλινές επιθέσεις στον Λίβανο «εντελώς αντιπαραγωγικές» (To Brief). Η σύγκριση με την Ισπανία δείχνει τη λογική πίσω από τη σιωπή: η Μαδρίτη ξεδίωξε αμερικανικά βυτιοφόρα KC-135 από τη Ρότα και απειλήθηκε με εμπάργκο. Η Αθήνα τα φιλοξενεί και παίρνει F-35, φρεγάτες Belharra, γαλλική αμυντική ρήτρα. Στη γεωπολιτική, η λογοδοσία είναι πολυτέλεια. Η συνεργασία είναι συναλλαγή.

Μόνο που οι σύμμαχοι με τους οποίους η Ελλάδα έχει δεθεί αντιμετωπίζουν τη δική τους θεσμική αβεβαιότητα. Ο Μακρόν φτάνει στην Αθήνα στις 24 Απριλίου χωρίς τον Λίβανο στην ατζέντα, με 19% δημοτικότητα και μια αμυντική ρήτρα που δεν καλύπτει την ΑΟΖ (To Brief). Πέντε ημέρες αργότερα, στις 29 Απριλίου, εκπνέει το War Powers deadline του αμερικανικού Κογκρέσου, που θα κρίνει αν οι ΗΠΑ χρειάζονται ψηφοφορία για να συνεχίσουν τις επιχειρήσεις (To Brief). Η Ελλάδα έχει ήδη δεσμευτεί σε μια σύγκρουση που ακόμα και η Ουάσιγκτον δεν ξέρει αν θα έχει νομική βάση μετά τα τέλη του μήνα.