Συνομιλίες Ισραήλ-Λιβάνου στις ΗΠΑ χωρίς τη Χεζμπολάχ, ενώ 600.000 άμαχοι εκτοπίζονται

Την Τρίτη, πρέσβεις του Λιβάνου και του Ισραήλ θα καθίσουν σε ένα τραπέζι στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Η Χεζμπολάχ, δηλαδή ο λόγος που γίνεται ο πόλεμος, δεν θα εκπροσωπηθεί. Η συνάντηση γίνεται ενώ στο Ισλαμαμπάντ ο Βανς διαπραγματεύεται απευθείας με την Τεχεράνη, τον βασικό χορηγό της Χεζμπολάχ (To Brief). Αν οι ΗΠΑ κλείσουν συμφωνία με τους πάτρωνες, η Χεζμπολάχ θα ακολουθήσει. Αν όχι, η Τρίτη θα μείνει φωτογραφία.

Η επιλογή των διαπραγματευτών δείχνει ποιος ελέγχει τη διαδικασία. Το Ισραήλ στέλνει τον Γιέχιελ Λάιτερ, πρώην αρχηγό γραφείου του Νετανιάχου, εποικιστή και ιδεολόγο. Ο Λίβανος στέλνει τη Νάντα Μοαουάντ, πρώην στέλεχος της Παγκόσμιας Τράπεζας, τεχνοκράτη χωρίς στρατιωτική βάση. Ο σκληρός πολιτικός απέναντι στην οικονομολόγο. Η δομική αντίφαση είναι ακόμα βαθύτερη: το Ισραήλ ζητά αφοπλισμό της Χεζμπολάχ, αλλά ο ίδιος ο αρχηγός των IDF παραδέχτηκε ότι «ο αφοπλισμός δεν είναι στόχος αυτής της εκστρατείας» (Times of Israel). Η λιβανέζικη κυβέρνηση Σαλάμ δεν ελέγχει τη Χεζμπολάχ και δεν μπορεί να την αναγκάσει χωρίς κίνδυνο εμφυλίου (Chatham House).

Στο πεδίο, ο ισραηλινός υπουργός Άμυνας Κατζ εφαρμόζει στον νότιο Λίβανο αυτό που ονόμασε «μοντέλο Ραφάχ»: καταστροφή σπιτιών, εκτόπιση 600.000 κατοίκων, κατεδάφιση έξι γεφυρών πάνω από τον Λιτάνη που αποκόπτουν τον νότο από την υπόλοιπη χώρα (Al-Ahram). Ο υπουργός Οικονομικών Σμότριτς το λέει ανοιχτά: «Ο Λιτάνης πρέπει να γίνει το νέο σύνορο» (TASS). Ο αριθμός των νεκρών ξεπέρασε τους 2.000 (Asharq Al-Awsat). Η διπλωματία τρέχει παράλληλα με τους βομβαρδισμούς, όχι αντί γι' αυτούς.

Ολόκληρο το σκηνικό στην Ουάσιγκτον στήνεται με το βλέμμα στο ημερολόγιο: στις 14 Απριλίου επιστρέφει το Κογκρέσο από διακοπές. Νέες ψηφοφορίες για το War Powers Resolution αναμένονται, ενώ το 60ήμερο ρολόι λήγει στις 29 Απριλίου (Common Dreams). Η κυβέρνηση Τραμπ χρειάζεται να δείξει ότι υπάρχει «διπλωματική διαδρομή» ακριβώς τη στιγμή που ψηφίζεται αν ο πόλεμος είναι νόμιμος.

Η Αθήνα υπέγραψε την κοινή ευρωπαϊκή καταδίκη. Ο Μητσοτάκης χαρακτήρισε τους βομβαρδισμούς «αντιπαραγωγικούς». Τρεις ημέρες αργότερα, υπέγραψε συμφωνία €750 εκατ. για ισραηλινούς πυραύλους PULS (mod.gov.il).