Δικαστική παράλυση και 13 συλλήψεις στο τουρκικό CHP

Στις 21 Μαΐου 2026, ένα εφετείο της Άγκυρας έκρινε «απόλυτα άκυρο» το συνέδριο του 2023 με το οποίο το CHP άλλαξε ηγεσία. Δύο μέρες αργότερα, η εισαγγελία Κωνσταντινούπολης διέταξε 13 συλλήψεις σε 7 επαρχίες (Euronews Türkçe). Το μεγαλύτερο κόμμα της τουρκικής αντιπολίτευσης μπαίνει σε εσωτερική παράλυση από δικαστήριο, όχι από κάλπη. Για την Ελλάδα, η σημασία δεν είναι κάποια άμεση κρίση στο Αιγαίο, αλλά μια Τουρκία λιγότερο προβλέψιμη, με κυβέρνηση που δοκιμάζει πόσο πολύ μπορεί να συμπιέσει τους εσωτερικούς αντιπάλους πριν αντιδράσει ο διεθνής παράγοντας.

Τι έγινε στο 38ο συνέδριο και γιατί επανέρχεται τρία χρόνια μετά

Στις 4-5 Νοεμβρίου 2023, ο Özgür Özel εκτόπισε τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου από την ηγεσία του CHP (Bianet). Ο Κιλιτσντάρογλου είχε μόλις χάσει τις προεδρικές εκλογές του Μαΐου 2023 από τον Ερντογάν, και η βάση ζητούσε ανανέωση. Πέντε μήνες μετά, στις δημοτικές του Μαρτίου 2024, το CHP κατέκτησε το 37,8% και ξεπέρασε για πρώτη φορά σε 22 χρόνια το AKP (Yeni Şafak). Η νέα ηγεσία έγινε ξαφνικά πραγματική απειλή.

Από τον Φεβρουάριο του 2025, εισαγγελείς της Άγκυρας άνοιξαν έρευνα για το ίδιο συνέδριο: ισχυρισμοί ότι ψήφοι συνέδρων αγοράστηκαν με χρήματα ή υποσχέσεις θέσεων (Gazete Oksijen). Μια πρώτη αγωγή ακύρωσης απορρίφθηκε τον Οκτώβριο του 2025· οι ενάγοντες προσέφυγαν και πέτυχαν τον Μάιο του 2026 αυτό που χθες δεν είχαν: δικαστική απόφαση «mutlak butlan» που γυρίζει νομικά το κόμμα στην προ-Νοεμβρίου 2023 κατάσταση και επαναφέρει προσωρινά τον Κιλιτσντάρογλου (TRT Haber).

Το κρίσιμο: το CHP υποστηρίζει ότι τα συνέδρια τελούν υπό εκλογική εποπτεία και μόνο οι ίδιοι οι σύνεδροι μπορούν να ανατρέψουν την εκλογή (CHP). Η Ανώτατη Εκλογική Επιτροπή απέρριψε ομόφωνα την προσφυγή (Daily Sabah). Δημόσιο αποδεικτικό σώμα με ονόματα συνέδρων, τραπεζικά ίχνη ή αριθμητική απόδειξη ότι οι φερόμενες παρεμβάσεις άλλαξαν το αποτέλεσμα δεν έχει δημοσιοποιηθεί.

Διαίρει και βασίλευε με ένδικα μέσα

Εδώ φαίνεται ο μηχανισμός. Το CHP έχει σήμερα τέσσερις πόλους: τον Özel και τον υφιστάμενο μηχανισμό, τον φυλακισμένο δήμαρχο Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου και τα δίκτυά του, τον δήμαρχο Άγκυρας Μανσούρ Γιαβάς ως ισχυρό εκλογικό πρόσωπο, και τον επανερχόμενο Κιλιτσντάρογλου με την παλαιά φρουρά. Η δικαστική επιβολή του ηττημένου του 2023 δεν απαντά ποιος θα είναι ο επόμενος προεδρικός αντίπαλος του Ερντογάν. Μετατρέπει το ερώτημα σε διαδικαστική σύγκρουση: ποιο όργανο είναι νόμιμο, ποιο Parti Meclisi αποφασίζει, ποιες αποφάσεις των τελευταίων τριών χρόνων μένουν όρθιες.

Αυτό συμπληρώνει το κομμάτι που λείπει: τη συνεχιζόμενη προφυλάκιση του Ιμάμογλου από τον Μάρτιο του 2025, με το Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης να έχει ακυρώσει το πτυχίο του και να υπονομεύει την προεδρική του επιλεξιμότητα (Reuters/Internazionale). Ο πιθανότερος υποψήφιος αντίπαλος του Ερντογάν είναι στη φυλακή Silivri αντιμετωπίζοντας κατηγορίες με συνολικό βάρος που η ίδια του η υπεράσπιση έχει χαρακτηρίσει «σκουπίδια» (To Brief). Ο εφεδρικός πόλος γύρω από τον Özel ακυρώνεται με δικαστική απόφαση. Ο τρίτος, ο Γιαβάς, παραμένει εκτεθειμένος στον ίδιο μηχανισμό.

Πού φτάνει η πίεση και τι σημαίνει για την Αθήνα

Η ΕΕ έθεσε ζητήματα κράτους δικαίου και δικαστικής ανεξαρτησίας (EEAS), η Human Rights Watch μίλησε ευθέως για παραμερισμό της αντιπολίτευσης (HRW). Οι αγορές απάντησαν ταχύτερα από τους θεσμούς: ο BIST 100 έπεσε περίπου 6,1% σε μία συνεδρίαση, ενεργοποιήθηκαν circuit breakers και τα margin calls χτύπησαν ρεκόρ (Hürriyet Daily News, To Brief). Η Άγκυρα, όμως, διατηρεί τη γεωπολιτική της ασπίδα: ΝΑΤΟ, Στενά, μετανάστευση.

Για την Αθήνα, το ρίσκο δεν είναι ότι θα έρθει στο τιμόνι κάποιος «σκληρότερος». Στελέχη του CHP έχουν ήδη ζητήσει ανακήρυξη τουρκικής ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο (Cyprus Mail). Το ρίσκο είναι ότι μια αντιπολίτευση υπό καθεστώς ομηρίας πιέζεται να αποδείξει ότι δεν είναι «μαλακή» στα εθνικά, ενώ μια κυβέρνηση που έχει εκπαιδευτεί στη χρήση της δικαιοσύνης ως εργαλείου χάνει το ένστικτο της αυτοσυγκράτησης. Το ερώτημα που μένει ανοιχτό είναι αν ο μηχανισμός lawfare μπορεί να σταματήσει εκεί που τον χρειάζεται ο Ερντογάν — ή αν θα τραβήξει το σύστημα σε σημεία όπου ούτε εκείνος ελέγχει την επόμενη κίνηση.