Σάββατο 27 Δεκεμβρίου 2025
8 άρθρα
Ιράν - Ισραήλ: Γιατί ο Νετανιάχου πιέζει για «δεύτερο γύρο» και η παγίδα των Στενών
Η δυναμική Ισραήλ–Ιράν περνά σε πιο επικίνδυνη φάση: πίεση Νετανιάχου για περαιτέρω δράση με πιθανή αμερικανική στήριξη, ενώ η Τεχεράνη δείχνει ικανότητα άμεσης διατάραξης ενεργειακών ροών με κατάσχεση δεξαμενόπλοιου στα Στενά του Ορμούζ. Για την Ελλάδα αυτό συνδέεται ευθέως με κόστος ενέργειας και με τα ρίσκα για την ελληνική ναυτιλία (ασφάλιστρα/δρομολόγια/επιχειρησιακή ασφάλεια).
Ουκρανικό: Το «παζάρι» της Φλόριντα και η παγίδα του δημοψηφίσματος
Η επικείμενη σύνοδος Τραμπ–Ζελένσκι και η διαμόρφωση ενός πλαισίου «90% έτοιμου» με κρίσιμες ρήτρες (εδαφικό, εγγυήσεις ασφαλείας, ενδεχόμενο δημοψηφίσματος) αποτελεί δυνητικό σημείο καμπής για τον πόλεμο και την αρχιτεκτονική ασφάλειας της Ευρώπης. Για την Ελλάδα το διακύβευμα αφορά κυρώσεις, ενεργειακές τιμές/ροές, και τον ρόλο της ΕΕ (και άρα της Αθήνας) σε μια πιθανή συμφωνία που μπορεί να προχωρήσει με περιορισμένη ευρωπαϊκή συμμετοχή.
Γερμανία: Το «σήμα κινδύνου» του 5,7 και πώς φτάνει στην τσέπη μας
Η «ιστορικά χαμηλή» δυνατότητα επανένταξης ανέργων στη Γερμανία δείχνει βαθύτερη οικονομική στασιμότητα στην ατμομηχανή της Ευρωζώνης. Για την Ελλάδα αυτό μεταφράζεται σε δυνητικά χαμηλότερη ζήτηση για ελληνικές εξαγωγές και πίεση στον τουρισμό (Γερμανία ως κορυφαία αγορά), αλλά και σε επιπτώσεις στη συνολική ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική.
ESG: Πώς τα «πράσινα» αμοιβαία φόρεσαν χακί – και ποιος κερδίζει από τα 50 δισ.
Η αποκάλυψη ότι «πράσινα» ESG κεφάλαια της ΕΕ διοχέτευσαν ~€50 δισ. στην αμυντική βιομηχανία χτυπά στον πυρήνα την αξιοπιστία του ευρωπαϊκού κανονιστικού πλαισίου (SFDR) και της ίδιας της πράσινης ατζέντας. Για την Ελλάδα είναι κρίσιμο επειδή επηρεάζει τη ροή ευρωπαϊκών κεφαλαίων προς άμυνα/βιομηχανία, άρα και το περιβάλλον χρηματοδότησης, συμμετοχών και συμπαραγωγών σε ευρωπαϊκά προγράμματα.
Oreshnik: Το όπλο που μηδενίζει τον χρόνο και αλλάζει την άμυνα της Ευρώπης
Η ανάπτυξη πυρηνικής ικανότητας υπερηχητικών πυραύλων στη Λευκορωσία ανεβάζει ποιοτικά τον κίνδυνο κλιμάκωσης στην Ευρώπη, με μικρότερους χρόνους προειδοποίησης και νέα «γεωγραφία» αποτροπής. Για την Ελλάδα, ως κράτος-μέλος ΝΑΤΟ/ΕΕ, αυτό επηρεάζει συνολικά την ευρωπαϊκή ασφάλεια, την πολιτική αμυντικών δαπανών και έμμεσα την οικονομία μέσω αυξημένης γεωπολιτικής αβεβαιότητας.
Γάζα: Το επικίνδυνο κενό της «επόμενης μέρας» και το γερμανικό «όχι»
Η εκεχειρία αποδομείται επί του πεδίου, αλλά το πραγματικό «νέο» στοιχείο είναι το πολιτικο-στρατιωτικό αδιέξοδο για τη φάση 2: σχέδιο για διεθνή δύναμη/διακυβέρνηση Γάζας και ταυτόχρονα ρητή άρνηση της Γερμανίας να συμμετάσχει. Για την Ελλάδα, που έχει άμεση έκθεση μέσω ναυτιλίας/ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο και πιέσεις για διεθνείς αποστολές, αυτό αλλάζει τους συσχετισμούς και τις πιθανότητες υλοποίησης ενός σχήματος σταθεροποίησης.
Ελληνοτουρκικά: Το «δώρο» της Άγκυρας, η μάχη του FIR και ο λογαριασμός που έρχεται
Η ευθεία αμφισβήτηση του FIR Αθηνών από την Τουρκία και η σύνδεσή της με την τριμερή Ελλάδα–Κύπρος–Ισραήλ αναβαθμίζουν το διπλωματικό και επιχειρησιακό ρίσκο στο Αιγαίο. Είναι θέμα κυριαρχικών δικαιωμάτων, ασφάλειας πτήσεων (ICAO) και στρατηγικών συμμαχιών στην Ανατολική Μεσόγειο, με άμεσο πολιτικό αντίκτυπο στην Ελλάδα.
Κίνα: Ο απόλυτος κυρίαρχος των θαλασσών και το «ελληνικό στοίχημα»
Η κινεζική κυριαρχία στη ναυπηγική (έως ~70% νέων παραγγελιών) αλλάζει τους όρους ισχύος στο παγκόσμιο εμπόριο και στη θαλάσσια βιομηχανική βάση. Για την Ελλάδα, που η ναυτιλία είναι στρατηγικός πυλώνας, αφορά άμεσα εξάρτηση από κινεζικά slots/τιμές/τεχνολογίες (LNG, «πράσινα» πλοία) και γεωπολιτικό ρίσκο σε περίπτωση κλιμάκωσης ΗΠΑ–Κίνας.