«Βόμβα» Έπσταϊν στο Λονδίνο: Η παραίτηση ΜακΣουίνι και το 20% του Στάρμερ

Η παραίτηση του Μόργκαν ΜακΣουίνι, προσωπάρχη του Βρετανού πρωθυπουργού, στις 8 Φεβρουαρίου 2026, δεν είναι απλώς ένα εσωτερικό πολιτικό δράμα. Είναι η θρυαλλίδα που απειλεί να τινάξει στον αέρα την κυβέρνηση Στάρμερ και, κατ' επέκταση, τη συνοχή του δυτικού μετώπου σε μια κρίσιμη γεωπολιτική συγκυρία.

Το διακύβευμα για την Αθήνα είναι σαφές: Ένας από τους βασικούς μας συμμάχους, το Ηνωμένο Βασίλειο, βυθίζεται σε καθεστώς πολιτικής παράλυσης. Με τις πιθανότητες πολιτικής επιβίωσης του Κιρ Στάρμερ να κυμαίνονται πλέον μόλις στο 20% (Khaborwala), η Βρετανία κινδυνεύει να μετατραπεί σε «κενό κέλυφος» διεθνώς, αδυνατώντας να πάρει κρίσιμες αποφάσεις για την Ουκρανία ή τη Μεσόγειο.

Η γεωγραφία της διαφθοράς

Το παράδοξο είναι πως η «βόμβα» των αρχείων Έπσταϊν χτυπά ασύμμετρα την Ευρώπη. Ενώ στις ΗΠΑ το πολιτικό σύστημα δείχνει ανοσία —αποτέλεσμα της «κουλτούρας ατιμωρησίας» που έχει εμπεδωθεί— στην Ευρώπη οι θεσμοί κλυδωνίζονται. Στη Νορβηγία ερευνάται πρώην πρωθυπουργός, στη Γαλλία ανακρίνεται ο πρώην υπουργός Ζακ Λανγκ, και στη Σλοβακία παραιτούνται σύμβουλοι ασφαλείας (Politico).

Αυτό που βλέπουμε είναι η κατάρρευση της «μαλακής ισχύος» της Δύσης. Όταν ο Μαρκ Κάρνεϊ παραδέχεται στο Νταβός ότι η «διεθνής τάξη κανόνων» ήταν μια «φαντασίωση» (Geopolitical Economy Report), αφαιρεί ουσιαστικά το ηθικό πλεονέκτημα της Δύσης απέναντι στη Ρωσία και την Κίνα. Πώς μπορείς να κουνήσεις το δάχτυλο για ανθρώπινα δικαιώματα, όταν η ελίτ σου διαπλέκεται με παιδόφιλους;

Τι σημαίνει για την Ελλάδα

Μέσα σε αυτό το χάος, η Ελλάδα αναδύεται ως νησίδα σταθερότητας, κάτι που πρέπει να κεφαλαιοποιήσει διπλωματικά. Είναι χαρακτηριστικό ότι, παρά την πολιτική καταιγίδα στο Λονδίνο, η γραφειοκρατία της άμυνας λειτουργεί: Στις 30 Ιανουαρίου 2026, Έλληνες και Βρετανοί αξιωματούχοι υπέγραψαν κανονικά τον Ετήσιο Χάρτη Πορείας για την αμυντική συνεργασία (Greek MoD).

Αυτό αποδεικνύει ότι οι βαθιές κρατικές δομές (deep state) συχνά λειτουργούν στον αυτόματο πιλότο, ανεξάρτητα από το ποιος είναι πρωθυπουργός. Ωστόσο, η Αθήνα πρέπει να είναι προσεκτική. Με τη Βρετανία «απογυμνωμένη από ταλέντο» και τη Γερμανία σε εσωστρέφεια, το βάρος της ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο πέφτει δυσανάλογα στους περιφερειακούς παίκτες. Η Ελλάδα δεν είναι πλέον απλώς ένα μέλος της συμμαχίας, αλλά ένας από τους ελάχιστους λειτουργικούς «προμαχώνες» της.