Ο βαλλιστικός Oreshnik εξαντλεί τα αποθέματα των Patriot

Τη νύχτα της 23ης προς 24η Μαΐου, η Μόσχα εξαπέλυσε ένα από τα μεγαλύτερα μικτά πλήγματα του 2026 κατά της Ουκρανίας: 600 drones και 90 πυραύλους, ανάμεσά τους ένας βαλλιστικός Oreshnik, δύο Kinzhal, τρεις Zircon και 54 cruise missiles (Ukrainska Pravda, RBC Ukraine). Η ευρωπαϊκή αντίδραση χρησιμοποίησε λέξη που δεν ακούγεται συχνά σε διπλωματικά κείμενα: «πυρηνικός εκβιασμός». Η ελληνική συμμετοχή στην ευρωπαϊκή αντιπυραυλική ομπρέλα μπαίνει πλέον στο κάδρο αυτού του ρωσικού σχεδίου κορεσμού.

Η αριθμητική του κορεσμού

Τα 600 drones δεν ήταν ο πραγματικός στόχος. Ήταν το όχημα. Φθηνά Shahed/Geran ξοδεύονται κατά εκατοντάδες για να αναγκάσουν την ουκρανική αεράμυνα να καίει αναχαιτιστές κόστους εκατομμυρίων, να αποκαλύψει θέσεις ραντάρ και να κουραστεί. Μετά έρχονται οι cruise. Και μετά, μέσα από τον θόρυβο, ο Oreshnik.

Πρόκειται για βαλλιστικό πύραυλο ενδιάμεσου βεληνεκούς, πιθανώς βασισμένο στο RS-26 Rubezh, που χτυπά σε υπερηχητική τερματική φάση με πολλαπλά υποπυρομαχικά (Euronews). Η πρώτη γνωστή χρήση ήταν στο Dnipro τον Νοέμβριο 2024, η δεύτερη στη Lviv τον Ιανουάριο 2026, και τώρα η τρίτη στην περιοχή Bila Tserkva, νότια του Κιέβου (Kyiv Independent, ABC News). Patriot και SAMP/T μπορούν θεωρητικά να εμπλακούν στην τερματική φάση, αλλά καμία ανεξάρτητη πηγή δεν έχει επιβεβαιώσει επιτυχή αναχαίτιση Oreshnik. Το Ινστιτούτο Μελετών Πολέμου σημειώνει ότι η ουκρανική άμυνα κατέρριψε 549 από 600 drones και 55 από 90 πυραύλους, αλλά η αποτελεσματικότητα κατά βαλλιστικών στόχων ήταν πολύ χαμηλότερη (ISW). Το πλήγμα άφησε τέσσερις νεκρούς και περίπου 100 τραυματίες εθνικά (Ukrainska Pravda, Kyiv Independent).

Το κενό που αφήνει η Μέση Ανατολή

Η Ουκρανία χρειάζεται PAC-3 για να καλύπτει layered defense πάνω από το Κίεβο. Το ΝΑΤΟ δηλώνει επίσημα ότι ο μηχανισμός PURL έχει προμηθεύσει περίπου το 70% των πυραύλων Patriot της Ουκρανίας (NATO). Όμως η αμερικανική παραγωγή είναι σφιχτή: συμβόλαιο 9,8 δισ. δολαρίων για 1.970 PAC-3 MSE καλύπτει τα οικονομικά έτη 2024-2026, χωρίς δυνατότητα γρήγορης κλιμάκωσης (DVIDS).

Παράλληλα, αναφορές δείχνουν ότι οι ΗΠΑ κατανάλωσαν πάνω από 200 αναχαιτιστές THAAD και πάνω από 100 SM-3/SM-6 για την άμυνα του Ισραήλ κατά τη διάρκεια του πολέμου με το Ιράν (Times of Israel). Κάθε αναχαιτιστής που ταξιδεύει στη Ριάντ ή στο Τελ Αβίβ είναι αναχαιτιστής που δεν στέκεται πάνω από το Κίεβο. Αυτό δεν σημαίνει ότι περισσότεροι Patriot θα σταματούσαν τον Oreshnik. Σημαίνει ότι το ρωσικό σχέδιο κορεσμού δουλεύει επειδή η συμμαχική προσφορά αεράμυνας είναι πεπερασμένη και ήδη υπερτεντωμένη σε τρία μέτωπα.

Η ελληνική θέση στην εξίσωση

Η Μόσχα παρουσίασε το πλήγμα ως «χτύπημα ανταπόδοσης», ισχυριζόμενη ότι στόχευσε στρατιωτική διοίκηση και αμυντικές βιομηχανίες (Gazeta.ru). Το αφήγημα συγκρούεται με την τακτική πραγματικότητα. Η περιοχή Bila Tserkva δεν αποτελεί επιβεβαιωμένο κέντρο διοίκησης, και οι ζημιές καταγράφηκαν σε αστικές υποδομές (Euronews). Η Ursula von der Leyen ανακοίνωσε περαιτέρω στήριξη στην ουκρανική αεράμυνα, ο Friedrich Merz μίλησε για «reckless escalation», και η Kaja Kallas χαρακτήρισε την κίνηση «αλόγιστο πυρηνικό ακροβατισμό» (Euronews, The Journal). Ο όρος δεν σημαίνει πυρηνικό πλήγμα. Σημαίνει επίδειξη πυρηνικά ικανού συστήματος για να φοβίσει τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και να τις αναγκάσει να αυτοπεριοριστούν.

Η Ελλάδα τοποθετήθηκε στο ΣΑ του ΟΗΕ στις 19 Μαΐου καταδικάζοντας ρωσικές επιθέσεις σε αμάχους και κρίσιμες υποδομές (UN Press). Για το χτύπημα της 24ης Μαΐου, η Αθήνα δεν προχώρησε σε ξεχωριστή δήλωση. Η ελληνική έκθεση όμως είναι δομική, όχι ρητορική. Η Σούδα παραμένει βασικός κόμβος προβολής ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι ελληνικές Patriot που έχουν αναπτυχθεί στη Σαουδική Αραβία επιβεβαιώνουν τη συμμετοχή σε συμμαχικές αποστολές εκτός εθνικού εδάφους. Πάνω από όλα αυτά, η ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία οδήγησε σε πρόσφατη ονομαστική ρωσική αναφορά της Ελλάδας ως πιθανής βάσης γαλλικών πυρηνικά ικανών μέσων (To Brief). Από ρωσική οπτική, αυτά τα τρία στοιχεία συνθέτουν αθροιστικά ένα ενιαίο προφίλ enabling state.

Η Μόσχα αποδεδειγμένα κλιμακώνει τον κορεσμό. Το πραγματικό δίλημμα πλέον είναι πώς ιεραρχείται μια ελληνική συστοιχία Patriot ανάμεσα στην εθνική άμυνα, τις συμμαχικές αποστολές στη Μέση Ανατολή και την ουκρανική ανάγκη. Όταν τα αποθέματα δεν φτάνουν για όλα τα μέτωπα, η ιεράρχηση γίνεται πολιτική απόφαση. Και αυτή η απόφαση δεν έχει ακόμα κοινοβουλευτικό mandate.