Τρίτο ολικό μπλακάουτ στην Κούβα: Το αμερικανικό πετρελαϊκό εμπάργκο παγώνει 96.000 χειρουργεία

Ενώ ο πλανήτης παρακολουθεί το ενεργειακό μπλόκο στα Στενά του Ορμούζ (To Brief), στην Καραϊβική βλέπουμε πώς μοιάζει η πλήρης επιτυχία ενός ενεργειακού στραγγαλισμού. Στις 17 Μαρτίου, το ηλεκτρικό δίκτυο της Κούβας κατέρρευσε ολοσχερώς — τρίτο ολικό μπλακάουτ σε τέσσερις μήνες (AP). Ένδεκα εκατομμύρια άνθρωποι στο σκοτάδι. 96.387 χειρουργεία στον πάγο, ανάμεσά τους 11.193 παιδιών (OnCubaNews). Στο παιδιατρικό νοσοκομείο William Soler, οι επεμβάσεις έπεσαν από 10.000 το 2019 σε 2.000 το 2025 (Belly of the Beast).

Η κατάρρευση δεν ήρθε από το πουθενά. Το δίκτυο της Κούβας στηρίζεται σε θερμοηλεκτρικούς σταθμούς που χτίστηκαν με σοβιετική βοήθεια τη δεκαετία του '70 — υποδομή σχεδιασμένη για μια εποχή που η Μόσχα εγγυόταν αδιάκοπη ροή πετρελαίου. Εκείνη η εγγύηση εξαφανίστηκε το 1991. Αυτό που απέμεινε είναι μηχανήματα μισού αιώνα που σπάνε κάθε μήνα. Πάνω σε αυτή τη χρόνια ευπάθεια, η εκτελεστική διαταγή Trump τον Ιανουάριο του 2026 λειτούργησε σαν πνευμονία σε ασθενή ήδη σε αναπνευστήρα: δεν στόχευσε μόνο την Κούβα — στόχευσε όποιον τολμήσει να της πουλήσει πετρέλαιο (El País).

Πώς η Ουάσιγκτον υπέταξε τρεις χώρες ταυτόχρονα

Οι δευτερογενείς κυρώσεις (secondary sanctions — κυρώσεις που απειλούν τρίτες χώρες αν συναλλάσσονται με τον στόχο) λειτουργούν με έναν όρο: αυτός που τις επιβάλλει πρέπει να ελέγχει κάτι πιο πολύτιμο. Το Μεξικό υποχώρησε πρώτο — το 75% των εξαγωγών του πηγαίνει στις ΗΠΑ, η Κούβα μόλις 3%. Η Βενεζουέλα και η Ρωσία ακολούθησαν. Η Κίνα, που κάθε χρόνο ψηφίζει κατά του εμπάργκο στον ΟΗΕ, δεν έστειλε ούτε ένα δεξαμενόπλοιο. Αντ' αυτού, εγκατέστησε 49 ηλιακά πάρκα (Socialist China) — τα οποία δεν λειτουργούν τη νύχτα, όταν η ζήτηση κορυφώνεται. Αλληλεγγύη αρκετή για φωτογραφία, ανεπαρκής για κιλοβατώρες.

Ο πρόεδρος Díaz-Canel επιβεβαίωσε ότι δεν έχει φτάσει πετρέλαιο εδώ και τρεις μήνες (ABC News) — και κάθισε στο τραπέζι διαπραγματεύσεων. Ο ΟΗΕ προειδοποιεί ότι «οι πολιτικοί στόχοι δεν δικαιολογούν παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων» (OHCHR). Η Γενική Συνέλευση καταδίκασε το εμπάργκο 165 προς 7. Αλλά ψηφοφορίες χωρίς μηχανισμό επιβολής είναι ακριβώς αυτό: ψηφοφορίες. Η πραγματική ερώτηση δεν είναι αν ο αποκλεισμός είναι νόμιμος. Είναι αν κανείς μπορεί να τον σπάσει — και μέχρι στιγμής, κανείς δεν μπόρεσε.