Ο Τραμπ έβαλε την FCC να εξετάζει πρόωρα τις άδειες του ABC

Στις ΗΠΑ, η ομοσπονδιακή αρχή που δίνει τις άδειες στους τηλεοπτικούς σταθμούς (η FCC) ζήτησε από την Disney να υποβάλει πρόωρα αίτηση ανανέωσης για τους οκτώ σταθμούς που ελέγχει το ABC. Η προθεσμία ήταν οι 28 Μαΐου 2026, παρότι η κανονική ανανέωση δεν θα άρχιζε πριν το 2028 (CNBC). Όταν λοιπόν ο Ντόναλντ Τραμπ βγήκε την Πέμπτη σε διάγγελμα και απείλησε να αφαιρεθούν οι άδειες όσων δικτύων δεν τον μετέδωσαν ζωντανά, δεν μιλούσε στο κενό. Ο ρυθμιστικός μηχανισμός πίσω από την απειλή δουλεύει ήδη.

Εδώ κρύβεται η ουσία. Η FCC δεν αδειοδοτεί «το ABC» ή «το NBC» ως εθνικό δίκτυο. Η άδεια αφορά τον κάθε τοπικό σταθμό ξεχωριστά, σε συγκεκριμένη αγορά και συχνότητα (FCC). Ο νόμος (47 U.S.C. §312) επιτρέπει ανάκληση μόνο για σοβαρές, επαναλαμβανόμενες παραβάσεις, και το §326 ρητά απαγορεύει στην αρχή να λειτουργεί ως λογοκριτής (Cornell LII). Δεν υπάρχει δηλαδή κουμπί που κλείνει ένα δίκτυο επειδή ενόχλησε τον πρόεδρο. Υπάρχει όμως κάτι πιο ύπουλο: πρόωρες αξιολογήσεις, αιτήματα εγγράφων, ακριβές πολυετείς διαδικασίες. Ακόμη κι αν ο σταθμός κερδίσει τελικά στο δικαστήριο, το κόστος και η αβεβαιότητα λειτουργούν ως εκφοβισμός. Και χτυπούν πιο σκληρά τους μικρούς τοπικούς σταθμούς, που δεν αντέχουν τη νομική τριβή.

Δύο μοχλοί, μία λογική

Ο επικεφαλής της FCC, Μπρένταν Καρ, επιμένει ότι η πρόωρη αξιολόγηση δεν αφορά περιεχόμενο, αλλά έρευνα για πιθανές παραβιάσεις των κανόνων ίσης μεταχείρισης λόγω των πολιτικών διαφορετικότητας της Disney (Bloomberg). Έχει και χρονολόγιο να δείξει: επιστολές από τον Μάρτιο του 2025, διαδοχικά αιτήματα, μια αλυσίδα που ξεκίνησε πριν την πολιτική σύγκρουση. Το πρόβλημα είναι το πότε ήρθε η εντολή. Μία ημέρα μετά τις δημόσιες απαιτήσεις Τραμπ και Μελάνια Τραμπ να απολυθεί ο παρουσιαστής Τζίμι Κίμελ (Politico). Η ίδια η Disney το χαρακτήρισε «πρωτοφανή επίδειξη εξουσίας και εκφοβισμού» και «άμεση απειλή για την Πρώτη Τροπολογία» (Deadline). Η μοναδική Δημοκρατική επίτροπος της αρχής, Άννα Γκόμεζ, το είπε πιο ωμά: η πρόωρη ανανέωση χρησιμοποιείται για να πιεστεί η Disney να υποχωρήσει συντακτικά (Guardian).

Ο δεύτερος μοχλός δουλεύει προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ο Καρ έβαλε προς ψήφο για τις 6 Αυγούστου την κατάργηση του ορίου 39% στην εθνική εμβέλεια ιδιοκτησίας τηλεοπτικών σταθμών, το ταβάνι που εμποδίζει έναν όμιλο να ξεπερνά το 39% των αμερικανικών νοικοκυριών (CNBC). Οι ωφελημένοι κατονομάζονται: μεγάλοι όμιλοι όπως Nexstar και Sinclair, που θα μπορούν να κυνηγήσουν συγχωνεύσεις (Politico). Απορρύθμιση για να μεγαλώσουν οι φιλικοί, άδεια ως φόβητρο για τους στοχοποιημένους.

Πώς η ρητορική τροφοδοτεί τον εκφοβισμό

Το διάγγελμα της Πέμπτης, περίπου 25 λεπτών από το East Room με τον αντιπρόεδρο JD Βανς και τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο δίπλα του, στηρίχθηκε σε αποχαρακτηρισμένα έγγραφα. Ο Λευκός Οίκος υποστηρίζει ότι η Κίνα απέκτησε 220 εκατομμύρια αρχεία ψηφοφόρων «στη διάρκεια ετών» (White House). Τα ίδια τα έγγραφα, όπως τα διάβασαν οι New York Times, δεν δείχνουν αλλοίωση συστημάτων, ψήφων ή αποτελέσματος (New York Times). Η δημόσια αξιολόγηση των υπηρεσιών το 2021 είχε καταλήξει με υψηλή βεβαιότητα ότι η Κίνα δεν παρενέβη στις εκλογές του 2020 (BBC), και σύμβουλος του ίδιου του Λευκού Οίκου παραδέχθηκε πως υπήρχε «μηδενικό στοιχείο» ότι ξένη δύναμη «γύρισε ψήφο» το 2020, 2022 ή 2024 (USA Today).

Η αξία του αφηγήματος δεν είναι να αποδειχθεί, αλλά να δικαιολογήσει τα επόμενα βήματα. Όποιο δίκτυο δεν το αναπαράγει εμφανίζεται όχι απλώς ως αντίπαλος, αλλά ως θεσμικό εμπόδιο. Εκεί ενεργοποιείται η άδεια ως φόβητρο. Στο κλείσιμο του διαγγέλματος ο Τραμπ έδωσε τον πραγματικό στόχο: «Η αντιμετώπιση αυτής της κρίσης απαιτεί από το Κογκρέσο να ψηφίσει το SAVE America Act» (New York Times). Πρόκειται για νομοσχέδιο που απαιτεί έγγραφο απόδειξης ιθαγένειας κατά την εγγραφή για ομοσπονδιακές εκλογές, φίλτρο που μπορεί να στείλει σε προσωρινή ψήφο νόμιμους ψηφοφόρους χωρίς άμεσα διαθέσιμο διαβατήριο ή όσους άλλαξαν επώνυμο μετά τον γάμο (Congress H.R. 8281). Η Βουλή πέρασε τη διευρυμένη εκδοχή με 218-213 τον Φεβρουάριο του 2026 (NBC News).

Η κατηγορία για την Κίνα δεν χρειάζεται να αποδειχθεί για να δουλέψει. Μετατρέπει τη συζήτηση από το «τι έγινε το 2020» στο «πώς σφραγίζουμε τώρα το εκλογικό σώμα», δίνοντας στον πρόεδρο τρία εργαλεία ταυτόχρονα: αυστηρότερο έλεγχο ψηφοφόρων, ρυθμιστική πίεση στα δίκτυα και έναν βολικό εξωτερικό εχθρό. Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι αν η Κίνα έκλεψε 220 εκατομμύρια αρχεία. Είναι ποιος θα κρίνει, ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών, αν ένας τοπικός σταθμός στην Καλιφόρνια αξίζει να κρατήσει την άδειά του.