Τραγωδία Χίου: Θάνατος από σύνθλιψη για τους 15, «σκοτάδι» στις κάμερες

Δεν ήταν πνιγμός. Αυτό είναι το στοιχείο που αλλάζει άρδην τη συζήτηση για την τραγωδία της Χίου. Οι 15 άνθρωποι που έχασαν τη ζωή τους στο Αιγαίο δεν πέθαναν επειδή ήπιαν νερό, αλλά από βαρύτατες κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και συνθλίψεις (Ethnos). Το ιατροδικαστικό πόρισμα μετατρέπει την υπόθεση από «ναυτικό ατύχημα» σε σκηνικό βίαιης σύγκρουσης, θυμίζοντας περισσότερο τροχαίο δυστύχημα παρά ναυάγιο.

Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο το πώς έγινε, αλλά το γιατί δεν το βλέπουμε.

Το Μοτίβο της «Χαλασμένης» Κάμερας

Για τρίτη φορά σε μείζονα τραγωδία (μετά το Φαρμακονήσι και την Πύλο), το «ηλεκτρονικό μάτι» ήταν κλειστό. Το σκάφος του Λιμενικού διέθετε θερμική κάμερα, αλλά σύμφωνα με τον κυβερνήτη, η χρήση της «δεν κρίθηκε αναγκαία» (News247).

Πρόκειται για ένα επαναλαμβανόμενο θεσμικό μοτίβο: Σε επιχειρήσεις που καταλήγουν σε τραγωδία, τα οπτικοακουστικά πειστήρια απουσιάζουν. Αυτό επιτρέπει στην επίσημη εκδοχή («το δικό τους σκάφος έπεσε πάνω μας») να αναμετρηθεί με τις μαρτυρίες των επιζώντων («μας τύφλωσαν και πέρασαν από πάνω μας») χωρίς τον αδιάψευστο μάρτυρα της εικόνας.

Η Στρατηγική Πλεύρη και η «Δεξιά Στροφή» Καρυστιανού

Το πολιτικό timing ήταν εκρηκτικό. Την ώρα που ανασύρονταν σοροί, στη Βουλή ψηφιζόταν το νομοσχέδιο Πλεύρη για τη μετανάστευση. Η κυβέρνηση βρέθηκε σε δύσκολη θέση, την οποία επιχείρησε να διαχειριστεί με δύο τρόπους:

1. Προληπτική Επίθεση: Ο Θάνος Πλεύρης μίλησε για «καθοδηγούμενες καταθέσεις» από ΜΚΟ, επιχειρώντας να απονομιμοποιήσει εκ των προτέρων όσα θα πουν οι επιζώντες, χωρίς ωστόσο να προσκομίσει στοιχεία.
2. Απρόσμενη Συμμαχία: Η Μαρία Καρυστιανού, πρόσωπο-σύμβολο για την τραγωδία των Τεμπών, υιοθέτησε τη ρητορική περί «παράνομων εισβολών» (Newsbeast). Η δήλωση αυτή λειτούργησε ως «δώρο» για το Μαξίμου, καθώς διέσπασε το μέτωπο της κριτικής και τοποθέτησε την κ. Καρυστιανού σαφώς δεξιότερα, αποξενώνοντας μεγάλο μέρος της προοδευτικής βάσης που την στήριζε.

Το Θεσμικό Αδιέξοδο

Με 200+ έρευνες για περιστατικά στο Αιγαίο και μηδενικές καταδίκες στελεχών, η προαναγγελθείσα ΕΔΕ αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό. Το γεγονός ότι η διερεύνηση γίνεται από το ίδιο το Λιμενικό (ελεγκτής και ελεγχόμενος), σε συνδυασμό με την απουσία βίντεο, προοιωνίζει μια μάχη αφηγημάτων και όχι αποδείξεων.

Το βέβαιο είναι ένα: Οι 15 άνθρωποι στη Χίο δεν πνίγηκαν. Συνεθλίβησαν. Και η ελληνική πολιτεία, για άλλη μια φορά, επέλεξε να κλείσει τα μάτια —κυριολεκτικά και μεταφορικά— τη στιγμή της πρόσκρουσης.