Τραγωδία Χίου: 15 νεκροί και η ομολογία για την απενεργοποιημένη θερμική κάμερα

15 άνθρωποι νεκροί, ανάμεσά τους μικρά παιδιά. Αυτός είναι ο τραγικός απολογισμός της σύγκρουσης σκάφους του Λιμενικού με ταχύπλοο μεταναστών στη Χίο. Όμως, πίσω από την τραγωδία κρύβεται μια υπηρεσιακή παραδοχή που προκαλεί μεγαλύτερη ανησυχία από το ίδιο το δυστύχημα: η θερμική κάμερα του σκάφους δεν ενεργοποιήθηκε ποτέ.

Σύμφωνα με πηγές του Λιμενικού, η χρήση της «δεν κρίθηκε αναγκαία» από τον κυβερνήτη (News247). Σε μια νυχτερινή καταδίωξη υψηλής έντασης, το βασικότερο εργαλείο καταγραφής της αλήθειας έμεινε κλειστό.

Το Μοτίβο της «Χαμένης Εικόνας»

Το περιστατικό δεν είναι μεμονωμένο. Έρχεται σχεδόν ακριβώς έναν χρόνο μετά το πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη για την Πύλο, όπου διαπιστώθηκε ότι οι κάμερες του υπερσύγχρονου σκάφους 920 ήταν «χαλασμένες» για μήνες και οι επικοινωνίες δεν καταγράφονταν (GovWatch).

Το μοτίβο είναι πλέον σαφές: στα πιο θανατηφόρα περιστατικά, τα «ηλεκτρονικά μάτια» του κράτους τυφλώνονται. Χωρίς βίντεο, η έρευνα μετατρέπεται σε μάχη λέξεων: η επίσημη εκδοχή του Λιμενικού απέναντι σε μαρτυρίες επιζώντων που συχνά αγνοούνται ή απαξιώνονται.

Η Πολιτική Διαχείριση και η Απουσία Κικίλια

Η κυβέρνηση κινήθηκε αστραπιαία για να ορίσει το αφήγημα. Στη Βουλή δεν εμφανίστηκε ο αρμόδιος υπουργός Ναυτιλίας, Βασίλης Κικίλιας, αλλά ο υπουργός Μετανάστευσης, Θάνος Πλεύρης. Η γραμμή του ήταν η απόλυτη πόλωση: «Εγώ πιστεύω το Λιμενικό, εσείς μπορεί να πιστεύετε τους διακινητές» (Enikos).

Αυτή η ρητορική πετυχαίνει δύο πράγματα:

1. Ταυτίζει όποιον ζητάει έλεγχο νομιμότητας με τους εγκληματίες διακινητές.
2. Μετατρέπει ένα επιχειρησιακό ζήτημα (γιατί δεν τηρήθηκαν τα πρωτόκολλα ασφαλείας;) σε ιδεολογική μάχη πατριωτισμού.

Ποιος Ελέγχει Ποιον;

Διατάχθηκε Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ). Ωστόσο, η ιστορία δείχνει ότι όταν το Λιμενικό ελέγχει το Λιμενικό, τα πορίσματα σπάνια αποδίδουν ευθύνες. Με το Δικαστήριο του Στρασβούργου να έχει ήδη καταδικάσει την Ελλάδα για «συστημική πρακτική» επαναπροωθήσεων (ECHR ruling), η αξιοπιστία των εσωτερικών ελέγχων είναι στο ναδίρ.

Το ερώτημα που μένει δεν είναι μόνο ποιος φταίει για τη σύγκρουση. Είναι γιατί, το 2026, με συστήματα εκατομμυρίων ευρώ, το κράτος επιλέγει ακόμη να επιχειρεί στο σκοτάδι.