«Θάβουμε το παλαιστινιακό κράτος»: Το Ισραήλ δεσμεύει το 83% της Δυτικής Όχθης

Η γραφειοκρατία κάνει τη δουλειά που δεν μπορεί να κάνει ο στρατός. Στις 15 Φεβρουαρίου, η ισραηλινή κυβέρνηση ξεκίνησε «καταγραφή γης» στη Ζώνη Γ της Δυτικής Όχθης — πρώτη φορά από το 1967 (UN). Κτηματολόγιο, τίτλοι ιδιοκτησίας, καταχωρήσεις. Ο ισραηλινός οργανισμός Peace Now εκτιμά ότι έως 83% της Ζώνης Γ θα περάσει σε ισραηλινό έλεγχο (NPR), επειδή Παλαιστίνιοι που κατοικούν εκεί γενιές δεν μπορούν να αποδείξουν ιδιοκτησία — τα αρχεία είναι οθωμανικά, βρετανικά, ιορδανικά, πολλά χαμένα σε δεκαετίες κατοχής.

Μία εβδομάδα νωρίτερα, το ισραηλινό Συμβούλιο Ασφαλείας είχε ήδη εγκρίνει επτά μέτρα: κατάργηση ιορδανικού νόμου που απαγόρευε πώληση γης σε Ισραηλινούς, μεταφορά αδειών δόμησης από παλαιστινιακή σε ισραηλινή διοίκηση, επέκταση εξουσιών στις Ζώνες Α και Β (FMEP). Ο υπουργός Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμότριτς δήλωσε ανοιχτά: «θάβουμε την ιδέα παλαιστινιακού κράτους» (Le Monde). Απέναντί του, 600 πρώην αξιωματικοί των IDF προειδοποίησαν ότι τα ίδια μέτρα αποτελούν «αυτοτραυματισμό» (Jerusalem Post) — μια ρωγμή μέσα στο ισραηλινό κατεστημένο ασφαλείας που σπάνια γίνεται τόσο δημόσια.

54 ασκήσεις, μηδέν κυρώσεις

Η Ελλάδα, εκλεγμένο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ζητά δημοσίως «παύση οικισμών» (Ελληνικό ΥΠΕΞ). Ταυτόχρονα, διατηρεί 54 κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και αμυντικές προμήθειες ~3 δισ. ευρώ με το Ισραήλ (Strategy International), αρνήθηκε να στηρίξει ευρωπαϊκές κυρώσεις, και ετοιμάζεται να στείλει 100-150 στελέχη στη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης στη Γάζα σε συντονισμό με ΗΠΑ και Ισραήλ (Israel Hayom).

Η αντίφαση δεν είναι μόνο ηθική — είναι στρατηγική. Η Ελλάδα βασίζει ολόκληρη τη θέση της στο Αιγαίο στο διεθνές δίκαιο: δίκαιο θαλάσσης, ΑΟΖ, Χάγη. Όταν ένας στενός σύμμαχος αγνοεί ανοιχτά αυτό το πλαίσιο χωρίς συνέπειες, η Άγκυρα αποκτά επιχείρημα: αν το Ισραήλ δεν δεσμεύεται, γιατί εμείς; Κάθε εξαίρεση αποδυναμώνει τον κανόνα — και η Ελλάδα χρειάζεται τον κανόνα περισσότερο από τους περισσότερους.

Υπάρχει όμως κι ένα δεύτερο πρόβλημα. Ένα Ισραήλ που αναλώνεται σε προσάρτηση χάνει τους αραβικούς εταίρους του — η σαουδική κανονικοποίηση έχει παγώσει, η Ιορδανία επανέφερε υποχρεωτική θητεία μετά από 35 χρόνια φοβούμενη νέο κύμα 2,3 εκατομμυρίων Παλαιστίνιων προσφύγων (CBS News). Ένα Ισραήλ απομονωμένο στην περιοχή είναι λιγότερο χρήσιμο ως στρατηγικός εταίρος στην Ανατολική Μεσόγειο — συμπεριλαμβανομένου του τριμερούς πλαισίου Ελλάδας-Ισραήλ-Κύπρου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση καταδικάζει, αλλά χρειάζεται ομοφωνία για κυρώσεις που δεν θα έρθει. Ο Τραμπ λέει «είμαι κατά», αλλά στη συνάντηση με τον Νετανιάχου μίλησε για το Ιράν. Και στο πεδίο, κάθε τίτλος ιδιοκτησίας που καταχωρείται είναι εξαιρετικά δύσκολο να αναστραφεί.