Τέμπη: Στη Λάρισα οι 36 κατηγορούμενοι και η αποκάλυψη για τα εύφλεκτα καθίσματα

Στις 23 Μαρτίου 2026, η αίθουσα «Γαιόπολις» στη Λάρισα θα μετατραπεί στο επίκεντρο της ελληνικής πολιτικής και δικαστικής ζωής. Η οριστική απόφαση του Αρείου Πάγου να απορρίψει το αίτημα μεταφοράς της δίκης στην Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη (Protothema) κλείνει το κεφάλαιο της «διαδικασίας» και ανοίγει αυτό της ουσίας. Και η ουσία έχει αλλάξει δραματικά τις τελευταίες εβδομάδες.

Το Ανώτατο Δικαστήριο επέλεξε την αυστηρή τήρηση της τοπικής αρμοδιότητας, αγνοώντας τις πρακτικές ενστάσεις για μια δίκη-μαμούθ με 36 κατηγορούμενους και πάνω από 250 δικηγόρους. Ωστόσο, το πολιτικό και νομικό ενδιαφέρον μετατοπίζεται από το «πού» θα γίνει η δίκη, στο «τι» θα δικαστεί.

Πέρα από τον Σταθμάρχη

Η λίστα των κατηγορουμένων δεν περιλαμβάνει πλέον μόνο τον μοιραίο σταθμάρχη. Στο εδώλιο θα καθίσουν υψηλόβαθμα στελέχη της Hellenic Train, της ΕΡΓΟΣΕ και του ΟΣΕ, αντιμετωπίζοντας κακουργηματικές διώξεις (Newsbeast). Η παρουσία τους εκεί διαλύει το αρχικό κυβερνητικό αφήγημα περί αποκλειστικά «ανθρώπινου λάθους» και θέτει στο μικροσκόπιο τις συστημικές ελλείψεις.

Το στοιχείο που αλλάζει τα δεδομένα είναι το νέο πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ για την πυρασφάλεια. Η αποκάλυψη ότι τα καθίσματα είχαν έως και 4 φορές χαμηλότερη πυραντοχή από τα πρότυπα και ότι υλικά στο βαγόνι Β2 συνέβαλαν στην ταχύτατη εξάπλωση της φωτιάς (ΕΟΔΑΣΑΑΜ), μετατρέπει τη δίκη από εξέταση μιας σύγκρουσης σε έρευνα για εγκληματική αμέλεια προμηθειών. Με 29 θύματα απανθρακωμένα, το ερώτημα δεν είναι μόνο «γιατί συγκρούστηκαν», αλλά «γιατί κάηκαν».

Οι «Ελέφαντες» στο Δωμάτιο

Ενώ η αίθουσα στη Λάρισα θα είναι γεμάτη, οι πολιτικές απουσίες θα είναι ηχηρές. Οι υποθέσεις των Κώστα Καραμανλή και Χρήστου Τριαντόπουλου τρέχουν σε παράλληλες, χωριστές δικογραφίες, με την κυβέρνηση να τηρεί στάση «χαμηλών τόνων» (Liberal.gr), ελπίζοντας ότι ο διαχωρισμός των ευθυνών θα εκτονώσει την πολιτική πίεση.

Η απουσία της Μαρίας Καρυστιανού από την ομάδα των συγγενών που ζήτησαν αλλαγή έδρας (Protothema) δείχνει πως, παρότι ο πόνος είναι κοινός, οι στρατηγικές διαφέρουν. Το διακύβευμα της 23ης Μαρτίου είναι αν η ελληνική Δικαιοσύνη μπορεί να σηκώσει το βάρος μιας εθνικής τραγωδίας σε επαρχιακό επίπεδο, ή αν η «τοπική αρμοδιότητα» θα αποδειχθεί πολύ στενή για το μέγεθος της υπόθεσης.