Το τελεσίγραφο δασμών Τραμπ είναι βιτρίνα: Μυστικά deals διασπούν την Ευρωπαϊκή Ένωση

Η προθεσμία που έδωσε ο Ντόναλντ Τραμπ στις Βρυξέλλες για να επικυρώσουν την εμπορική συμφωνία μέχρι τις 4 Ιουλίου δεν έχει νομική βάση. Είναι η 250ή επέτειος της αμερικανικής Ανεξαρτησίας, μια συμβολική βιτρίνα (Irish Times). Το πραγματικό deadline είναι 24 Ιουλίου, όταν λήγει αυτόματα η Section 122 (το 10% blanket surcharge) και ο Πρόεδρος δεν μπορεί μονομερώς να την επεκτείνει (Section 122 Tracker).

Η διαφορά των τριών εβδομάδων είναι όλη η ιστορία. Ο Τραμπ χρειάζεται να κλείσει deal πριν λήξει το νομικό του εργαλείο, αλλιώς το έλλειμμα εξουσίας του γίνεται ορατό. Μετά τις δικαστικές ήττες σε IEEPA (Φεβρουάριος) και Section 122 (7 Μαΐου) (To Brief), του απομένουν δύο εργαλεία: η Section 232 (εθνική ασφάλεια) και η Section 301 (αθέμιτες εμπορικές πρακτικές). Το USTR έχει ήδη ανοίξει 76 παράλληλες έρευνες Section 301 (Biz Chosun), ακριβώς για να είναι έτοιμες όταν θα λήξει η Section 122.

Τα μυστικά deals των φαρμακευτικών

Η προθεσμία είναι βιτρίνα. Η πραγματική διαπραγμάτευση έχει ήδη γίνει, ιδιωτικά. Δεκατέσσερις από τις μεγαλύτερες φαρμακευτικές του κόσμου (Pfizer, AstraZeneca, Eli Lilly, Novartis, Bayer) υπέγραψαν διμερείς συμφωνίες "Most Favoured Nation" με τον Λευκό Οίκο, εξασφαλίζοντας 0-15% δασμό αντί του ονομαστικού 100% που ανακοίνωσε ο Τραμπ τον Απρίλιο για τα φάρμακα (Jones Day).

Η Ιρλανδία, με €93,8 δισ. φαρμακευτικές εξαγωγές στις ΗΠΑ ετησίως (Irish Times), κάθεται σιωπηλή. Δεν έχει λόγο να φωνάξει: τα μεγάλα της εργοστάσια ήδη καλύπτονται. Η αδυναμία πέφτει στις μικρότερες biotech που δεν είχαν διαπραγματευτική ισχύ.

Η ελληνική σιωπή

Η Αθήνα δεν έχει βγάλει επίσημη δήλωση για το τελεσίγραφο. Δεν είναι αμηχανία, είναι υπολογισμός. Η βαριά ελληνική εξάρτηση από το αμερικανικό LNG, η συμφωνία ExxonMobil για τις γεωτρήσεις νότια της Κρήτης, και η αμυντική σχέση με την Ουάσιγκτον επιβάλλουν χαμηλό προφίλ. Ο Μητσοτάκης ποντάρει στη διμερή σχέση, όχι στην ευρωπαϊκή ενότητα.

Η ταμπέλα της "εθνικής ασφάλειας" έχει μετατραπεί σε ελαστικό εργαλείο: από χάλυβα και αλουμίνιο, καλύπτει πια αυτοκίνητα, ημιαγωγούς, φάρμακα. Και ακριβώς εδώ είναι η επιτυχία της αμερικανικής στρατηγικής. Σπάζοντας την ΕΕ σε διμερείς συμφωνίες, η Ουάσιγκτον αγοράζει τη σιωπή κάθε πρωτεύουσας ξεχωριστά. Το Δουβλίνο εξαγοράστηκε μέσω Pfizer και AstraZeneca. Η Αθήνα μέσω LNG και ExxonMobil. Όταν φτάσει η 24η Ιουλίου, οι Βρυξέλλες δεν θα έχουν απέναντί τους μόνο τον Τραμπ. Θα έχουν απέναντί τους τα ίδια τους τα κράτη-μέλη, που έχουν ήδη πληρωθεί για να μην αντιδράσουν.