Τελεσίγραφο 48 ωρών στο ΑΠΘ μετά το ιστορικό ρεκόρ των 313 προσαγωγών

Τα ξημερώματα του Σαββάτου στο ΑΠΘ γράφτηκε ένα ιστορικό ρεκόρ: 313 προσαγωγές, οι περισσότερες σε μία νύχτα εδώ και δεκαετίες. Το παράδοξο; Κανείς δεν συνελήφθη. Όλοι αφέθηκαν ελεύθεροι. Αυτή η αριθμητική αντίφαση αποκαλύπτει πως τα επεισόδια δεν ήταν απλώς θέμα δημόσιας τάξης, αλλά η αφορμή για την τελική αναμέτρηση γύρω από το ποιος ελέγχει πραγματικά τα ελληνικά πανεπιστήμια.

Η εικόνα είναι ξεκάθαρη για όποιον ξέρει να διαβάζει πίσω από τα δελτία τύπου: Η κυβέρνηση χρησιμοποίησε τα μολότοφ και τον τραυματισμό του αστυνομικού για να στείλει ένα τελεσίγραφο 48 ωρών στην Πρυτανεία (tovima.gr). Το μήνυμα του Μαξίμου είναι σαφές: «Εφαρμόστε τον νόμο ή χρεωθείτε το χάος».

Εδώ όμως κρύβεται η θεσμική υποκρισία. Η Πρυτανεία του ΑΠΘ, στριμωγμένη, ζήτησε «άμεση ενεργοποίηση της ελεγχόμενης πρόσβασης» (iefimerida.gr). Ωστόσο, η ελεγχόμενη πρόσβαση και η Πανεπιστημιακή Αστυνομία (ΟΠΠΙ) έχουν νομοθετηθεί ήδη από το 2021 (Ν. 4777/2021). Γιατί ζητούν κάτι που τυπικά ισχύει; Γιατί στην Ελλάδα οι νόμοι ψηφίζονται για να εκτονώσουν την οργή της στιγμής και εφαρμόζονται μόνο όταν το πολιτικό κόστος της αδράνειας ξεπερνά το κόστος της σύγκρουσης.

Το γεγονός ότι από 313 άτομα δεν βρέθηκε ούτε ένας με επαρκή στοιχεία για σύλληψη, παρότι κατασχέθηκαν μολότοφ και κοντάρια (protothema.gr), δείχνει τη γύμνια του μηχανισμού. Η Αστυνομία έκανε επίδειξη δύναμης («σκούπα») για να ικανοποιήσει το αίσθημα ασφάλειας, αλλά χωρίς ουσιαστικό ποινικό αποτέλεσμα.

Πολιτικά, η κυβέρνηση βγαίνει κερδισμένη. Λίγο πριν μπούμε σε προεκλογική τροχιά, η εικόνα της «αποφασιστικής επέμβασης» συσπειρώνει το συντηρητικό ακροατήριο και εγκλωβίζει την αντιπολίτευση. ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ παραμένουν ηχηρά απόντες, γνωρίζοντας ότι η υπεράσπιση των «μπάχαλων» είναι πολιτική αυτοκτονία αυτή τη στιγμή.

Το πάρτι στην Πολυτεχνική γίνεται κάθε χρόνο και η αστυνομία το ήξερε. Το ότι φέτος μετατράπηκε σε αφορμή για τελεσίγραφα δεν είναι τυχαίο. Είναι η προαναγγελία ότι η περίοδος ανοχής τελείωσε, όχι γιατί άλλαξε ο νόμος, αλλά γιατί η κυβέρνηση αποφάσισε να παίξει το χαρτί της ασφάλειας μέχρι τέλους.