Πακιστανικό χτύπημα στην Καμπούλ: 400 νεκροί σε νοσοκομείο-εργοστάσιο drones των Ταλιμπάν

Το πρωί γράφαμε για τους 400 νεκρούς στο κέντρο αποκατάστασης Omid της Καμπούλ και την κατάρρευση της κινεζικής μεσολάβησης ανάμεσα σε Πακιστάν και Ταλιμπάν (To Brief). Τώρα, μια έρευνα του Afghanistan International αποκαλύπτει γιατί χτυπήθηκε: η εγκατάσταση — πρώην στρατόπεδο Camp Phoenix του ΝΑΤΟ — λειτουργούσε ταυτόχρονα ως νοσοκομείο 2.000 κλινών και ως εργοστάσιο κατασκευής drones αυτοκτονίας των Ταλιμπάν, τουλάχιστον από το 2023 (Afghanistan International). Οι δευτερογενείς εκρήξεις μετά το πλήγμα — χαρακτηριστικό σημάδι αποθηκευμένων πυρομαχικών — επιβεβαιώνουν τον ισχυρισμό. Ασθενείς σε πρόγραμμα απεξάρτησης χρησιμοποιούνταν εν αγνοία τους ως ανθρώπινη ασπίδα πάνω από αποθήκες εκρηκτικών.

Το Πακιστάν ισχυρίζεται ότι χτύπησε «στρατιωτική αποθήκη εξοπλισμού» με ακρίβεια (Reuters). Οι Ταλιμπάν μιλούν για σφαγή αμάχων σε ιερή νύχτα του Ραμαζανιού, με 400 νεκρούς και 250 τραυματίες (NPR). Η UNAMA (η αποστολή του ΟΗΕ στο Αφγανιστάν) επιβεβαιώνει ότι «δεκάδες σκοτώθηκαν» χωρίς να υιοθετεί τον αριθμό (UN Media). Και οι δύο πλευρές λένε μισή αλήθεια: ο στόχος ήταν στρατιωτικός ΚΑΙ γεμάτος αμάχους. Οι Ταλιμπάν τοποθέτησαν πολεμικό υλικό κάτω από νοσοκομειακές κλίνες. Το Πακιστάν το ήξερε — και βομβάρδισε ούτως ή άλλως.

Η απάντηση ήρθε μέσα σε ώρες. Drone των Ταλιμπάν αναχαιτίστηκε πάνω από πακιστανική αεροπορική βάση στο Ραουαλπίντι. Ο εκπρόσωπός τους δήλωσε: «δεν είναι ώρα για διπλωματία» (To Brief).

Κανείς δεν μεσολαβεί. Η Ουάσιγκτον αναγνωρίζει το «δικαίωμα αυτοάμυνας» του Ισλαμαμπάντ ενώ η ίδια βομβαρδίζει το Ιράν. Η κινεζική μεσολάβηση κατέρρευσε μαζί με το Omid (War on the Rocks). Κατάρ και Σαουδική Αραβία είναι βυθισμένοι στη σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν. Στο έδαφος, 115.000 εκτοπισμένοι σε μία εβδομάδα (NRC) και 17,4 εκατομμύρια άνθρωποι σε επισιτιστική κρίση. Τα δύο κράτη που απορροφούσαν ιστορικά τους Αφγανούς πρόσφυγες — Ιράν και Πακιστάν — είναι πλέον το ένα σε πόλεμο και το άλλο σε κλειστά σύνορα. Αυτό αλλάζει δομικά τους προσφυγικούς άξονες. Η μόνη διαδρομή που απομένει κοιτά προς δυτικά — μέσω Τουρκίας, προς την Ευρώπη.