Διόδια 2 εκατ. δολαρίων στα δεξαμενόπλοια: Ρήξη στο Ιράν, σιωπή στην Αθήνα

Τα διόδια $2 εκατομμυρίων ανά δεξαμενόπλοιο που αποκαλύψαμε χθες (To Brief) δεν είναι πια αυτοσχέδιο χαράτσι. Στις 30 Μαρτίου, το ιρανικό κοινοβούλιο (Majlis) ψήφισε τα τέλη διέλευσης ως μόνιμη νομοθεσία (Fortune). Η «συμφωνία-πλαίσιο» που διαφημίζουν Ουάσινγκτον και Τεχεράνη προσκρούει σε αυτό ακριβώς: ακόμη κι αν ο υπουργός Εξωτερικών Araghchi υπογράψει κάτι στο Ισλαμαμπάντ, η κατάργηση των διοδίων απαιτεί ξεχωριστή ψηφοφορία σε ένα κοινοβούλιο που μόλις τα θεσμοθέτησε.

Η εμπλοκή πάει βαθύτερα από τη νομοθεσία. Ο Araghchi πρότεινε ελεύθερη διέλευση από την ομανική πλευρά των Στενών (Straits Times) και μίλησε για «συντονισμό» με τις ένοπλες δυνάμεις. Ο ναύαρχος των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC Navy) απάντησε δημοσίως ότι πλοία χωρίς έγκρισή του «θα στοχοποιηθούν και θα καταστραφούν» (House of Saud). Η ιρανική αντιπροσωπεία στο Ισλαμαμπάντ δεσμεύεται για κάτι που ο στρατός στο πεδίο αρνείται να εφαρμόσει. Αυτό εξηγεί γιατί οι διαπραγματεύσεις πατινάρουν: δεν πρόκειται για διαφορά «ταχύτητας» (ποιος κάνει πρώτος παραχώρηση), αλλά για σύγκρουση εξουσίας μέσα στο ίδιο το ιρανικό κράτος.

Η Αθήνα πληρώνει ταυτόχρονα και τις δύο πλευρές αυτής της σύγκρουσης. Η Σούδα λειτουργεί κανονικά για τον αμερικανικό στόλο που επιβάλλει τον αποκλεισμό, ενώ Έλληνες εφοπλιστές χρηματοδοτούν τους Φρουρούς μέσω Qeshm Island σε USDT και κινεζικό γουάν (FDD), για να περνούν τα πλοία τους.

Αυτή η διπλή θέση αποκτά νομικό πρόβλημα. Όπως αναλύσαμε χθες (To Brief), στις 29 Απριλίου λήγει η προθεσμία του War Powers Act, του αμερικανικού νόμου που απαιτεί έγκριση του Κογκρέσου για συνέχιση στρατιωτικών επιχειρήσεων (Time). Το νέο δεδομένο είναι η απόλυτη σιωπή στην Αθήνα. Καμία κοινοβουλευτική ερώτηση για το αν η Σούδα θα συνεχίσει να υποστηρίζει μια νομικά μετέωρη αμερικανική εκστρατεία. Κανένας βουλευτής δεν ρώτησε αν τα ελληνόκτητα πλοία, πληρώνοντας το IRGC, παραβιάζουν τις κυρώσεις που η ίδια η Ελλάδα στηρίζει.