Εκτέλεση στα Εξάρχεια: ο τουρκικός πόλεμος συμμοριών έφτασε στην Αθήνα

Άνθρωποι μπαίνουν στη χώρα μέσω του ελληνικού συστήματος ασύλου, δίνουν εντολές μέσω κρυπτογραφημένων εφαρμογών και πεθαίνουν μέρα μεσημέρι σε αθηναϊκές γειτονιές. Ο 25χρονος Τούρκος υπήκοος που βρέθηκε νεκρός στα σκαλιά στη συμβολή Καλλιδρομίου και Μπενάκη είχε μπει στην Ελλάδα τον Νοέμβριο του 2024 ζητώντας άσυλο. Στο σημείο βρέθηκαν πέντε κάλυκες των 9mm και ο δράστης διέφυγε προς τον λόφο του Στρέφη (News247, LiFO). Οι αρχές «εξετάζουν» ξεκαθάρισμα λογαριασμών (Proto Thema). Δεν είναι μεμονωμένο αστυνομικό συμβάν, αλλά ένα ακόμη επεισόδιο σε έναν πόλεμο που στήνεται αλλού και κρίνεται εδώ.

Ο αριθμός που κυκλοφορεί και ο αριθμός που στέκει

Ένα ρεπορτάζ παρουσίασε τη δολοφονία ως τη «14η» σε περίπου τέσσερα χρόνια, με «σχεδόν άλλες τόσες (12)» απόπειρες (Newsbomb). Δεν υπάρχει όμως δημόσιος επίσημος πίνακας της ΕΛ.ΑΣ. ή της Europol που να επιβεβαιώνει αυτά τα νούμερα. Πιο στέρεα τεκμηριωμένο είναι ένα χαμηλότερο σύνολο. Δημοσιεύματα κατέγραφαν ήδη διψήφιο αριθμό νεκρών Τούρκων υπηκόων από το 2023, με ορόσημο την εξαπλή εκτέλεση στη Λούτσα τον Σεπτέμβριο εκείνης της χρονιάς (News247, in.gr). Ο ακριβής αριθμός παραμένει θολός. Η τάση όχι.

Δίκτυα νεαρών, αρχηγοί στο εξωτερικό

Στα τουρκικά ρεπορτάζ, ομάδες όπως οι Daltons, οι Boyun, οι Redkitler και οι Anucurlar δεν είναι κλασική ενιαία μαφία με μία πυραμίδα. Είναι νεανικά, πολυκεντρικά δίκτυα. Στρατολογούν εφήβους, λειτουργούν με μικρά ένοπλα κλιμάκια και συνδυάζουν εκβιασμούς, ναρκωτικά και επίδειξη ισχύος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (Medyascope, BBC Türkçe).

Η μετακίνηση της βίας έξω από την Τουρκία δεν είναι «εθνοτική». Είναι υλική. Τα ηγετικά στελέχη φεύγουν από τη χώρα για να γλιτώσουν τον άμεσο αστυνομικό κίνδυνο και συνεχίζουν να διοικούν από απόσταση, μέσω κρυπτογραφημένων εφαρμογών και βιντεοκλήσεων. Το εκτελεστικό κλιμάκιο πληρώνεται επιτόπου. Έτσι η σύγκρουση ακολουθεί τις διαδρομές του χρήματος, και αυτές περνούν από τα Βαλκάνια και την Ελλάδα.

Η Ελλάδα ως μέτωπο διακίνησης

Η χώρα δεν είναι απλό σημείο διέλευσης. Λειτουργεί ως προκεχωρημένος διάδρομος: σύνορο εισόδου, χώρος προσωρινής εγκατάστασης και πεδίο αντιποίνων. Η επιχείρηση TRACIA, που πήρε το όνομά της από τη θρακική διαδρομή, το έδειξε καθαρά. Με ισπανική πρωτοβουλία και υποστήριξη της Europol και της Βουλγαρίας, χτυπήθηκε δίκτυο κυρίως Τούρκων μελών που αντάλλασσε όπλα από την Τουρκία και τα Δυτικά Βαλκάνια με κάνναβη μέσω Ελλάδας: 21 συλλήψεις, 8 όπλα, 587 κιλά μαριχουάνας (ΕΛ.ΑΣ., Europol).

Το χρήμα είναι το καύσιμο. Ο βαλκανικός άξονας οπιούχων και μεθαμφεταμίνης παρήγαγε 13,9 έως 21,4 δισ. δολάρια παράνομου εισοδήματος ετησίως την περίοδο 2019-2022 (UNODC). Με τέτοια κέρδη, οι εκτελέσεις γίνονται εργαλείο επιβολής συμβολαίων, όχι τυχαία έκρηξη. Το ίδιο φθηνό οπλοστάσιο εμφανίστηκε και στα 147 πιστόλια που κατασχέθηκαν κοντά στον Έβρο, με 12 Τούρκους να προφυλακίζονται για διεθνή διακίνηση (Reuters, To Brief). Η βία δεν έμεινε στον υπόκοσμο. Το 2025 καταδικάστηκαν τρεις Τούρκοι για πυροβολισμούς κατά στελέχους της ΕΥΠ στη Θέρμη (The TOC).

Τι δεν λέγεται

Η ελληνική απάντηση έχει διεθνοποιηθεί: ΕΛ.ΑΣ., Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος, Europol ως κόμβος ανάλυσης, Interpol για τον εντοπισμό. Η «κόκκινη αγγελία» όμως δεν είναι διεθνές ένταλμα σύλληψης (Interpol), και η έκδοση φυγάδων δεν είναι αυτόματη. Έτσι ένας καταζητούμενος μπορεί να ζει νόμιμα στην Ελλάδα ενώ διοικεί ένα δίκτυο.

Δύο πράγματα λείπουν από τη δημόσια συζήτηση. Πρώτο, οι φωνές των γειτονιών όπου πέφτουν οι σφαίρες, και των αθώων Τούρκων αιτούντων άσυλο ή αντιφρονούντων που κινδυνεύουν να στιγματιστούν. Δεύτερο, η νομική ακρίβεια: άλλο ο αιτών άσυλο, άλλο ο πρόσφυγας, άλλο ο ύποπτος, άλλο ο καταζητούμενος (European Parliament). Το ουσιαστικό ερώτημα που μένει ανοιχτό είναι αν η χώρα μπορεί να χτυπήσει συγκεκριμένα δίκτυα χωρίς να μετατρέψει μια ολόκληρη πληθυσμιακή ομάδα σε ύποπτο.