Εργοστάσιο Βιολάντα: Αγνοήθηκε μελέτη ασφαλείας 32.000 ευρώ πριν την πολύνεκρη τραγωδία

Η τραγωδία στη Βιολάντα παύει πλέον να θεωρείται «ατύχημα». Τα στοιχεία που έρχονται στο φως συνθέτουν το χρονικό μιας προαναγγελθείσας καταστροφής, όπου το κόστος της ανθρώπινης ζωής ζυγίστηκε λιγότερο από μια επένδυση 32.000 ευρώ. Για τον αναγνώστη, η υπόθεση αυτή δεν είναι απλώς αστυνομικό ρεπορτάζ· είναι η απόλυτη ακτινογραφία του πώς λειτουργεί (ή δεν λειτουργεί) η ασφάλεια στην ελληνική βιομηχανία.

Το Paper Trail της Ευθύνης

Η υπόθεση έχει πλέον «καπνίζον όπλο». Τον Ιούνιο του 2025, επτά μήνες πριν την έκρηξη, ο μηχανολόγος μηχανικός Γ. Δανίκας κατέθεσε προσφορά ύψους 32.000 ευρώ για την πλήρη αντικατάσταση των επικίνδυνων εγκαταστάσεων προπανίου (News247).

Το γεγονός ότι ο ιδιοκτήτης ζήτησε την προσφορά αποδεικνύει ότι γνώριζε τον κίνδυνο. Το γεγονός ότι δεν την υλοποίησε, αποδεικνύει την επιλογή. Η τραγική ειρωνεία; Λίγες ημέρες πριν την έκρηξη, εγκρίθηκε για την εταιρεία κρατική επιχορήγηση 2 εκατομμυρίων ευρώ. Χρήματα υπήρχαν. Η πολιτική βούληση της διοίκησης για ασφάλεια, όχι.

Το «Υπόγειο-Φάντασμα» και οι Κρυφές Δεξαμενές

Η έρευνα της ΔΑΕΕ (Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού) αποκαλύπτει ότι το εργοστάσιο λειτουργούσε σε καθεστώς ημι-νομιμότητας.

• Εντοπίστηκαν δύο αδήλωτες υπόγειες δεξαμενές (από τις οποίες ξεκίνησε το κακό).
• Αναζητούνται πλέον ακόμη δύο κρυφές δεξαμενές, ανεβάζοντας τον πιθανό αριθμό σε έξι (Pentapostagma).
• Η έκρηξη έγινε σε ένα υπόγειο που δεν υπήρχε σε καμία πολεοδομική άδεια από το 2007. Για το κράτος, ο χώρος αυτός ήταν «αόρατος» για 19 χρόνια.

Εδώ προκύπτει το ερώτημα του «Cui Bono» (ποιος ωφελείται): Οι αρχές εξετάζουν αν η τεράστια κατανάλωση αερίου (~1 εκατ. ευρώ ετησίως) δικαιολογείται από την παραγωγή μπισκότων ή αν υπήρχε παράλληλη, αδήλωτη δραστηριότητα διακίνησης καυσίμων, κάτι για το οποίο η εταιρεία είχε ελεγχθεί στο παρελθόν.

Η Συνολική Κατάρρευση του Κράτους

Η Βιολάντα δεν είναι μεμονωμένη περίπτωση, αλλά το σύμπτωμα ενός κράτους που αδειοδοτεί «τυφλά».

1. Η Περιφέρεια Θεσσαλίας γνώριζε από το 2020 ότι οι δεξαμενές ήταν παράνομα τοποθετημένες. Έδωσε προθεσμία συμμόρφωσης που δεν τηρήθηκε ποτέ, αλλά η λειτουργία συνεχίστηκε.
2. Η Πυροσβεστική δεν είχε διενεργήσει αυτοψία από το 2011 (Prin.gr).
3. Η Πολεοδομία αγνοούσε ένα ολόκληρο υπόγειο.

Το συμπέρασμα είναι αμείλικτο. Πέντε γυναίκες πήγαν στη δουλειά τους και δεν γύρισαν, επειδή σε κάθε στάδιο της αλυσίδας —από τον επιχειρηματία που γλίτωσε 32.000 ευρώ μέχρι τον ελεγκτή που δεν έκανε τη δουλειά του— η ασφάλεια θεωρήθηκε περιττό κόστος. Το ερώτημα που μένει δεν είναι τι έγινε στη Βιολάντα, αλλά πόσες άλλες «Βιολάντες» λειτουργούν αυτή τη στιγμή δίπλα μας.