Το μπλόκο των 151 πυροδοτεί μετωπική Σαμαρά-Μητσοτάκη

Η σκηνή στη Βουλή την Παρασκευή είχε δύο επίπεδα. Στο πρώτο, ένα διαδικαστικό: η ΝΔ ζήτησε η Εξεταστική για τις υποκλοπές να εγκριθεί με 151 ψήφους αντί 120, επικαλούμενη εμπλοκή της ΕΥΠ και της εθνικής ασφάλειας. Η αντιπολίτευση αποχώρησε καταγγέλλοντας μεθόδευση (Euronews). Στο δεύτερο, ένα πολιτικό: ο Αντώνης Σαμαράς ανέβηκε στο βήμα και είπε στον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι «δεν είστε Κυβερνήτης ή Ηγεμόνας, είστε πρωθυπουργός» (Enikos). Τα δύο επίπεδα δεν ήταν τυχαία μαζί.

Η μηχανική: πώς ένας αριθμός φτιάχνει ασπίδα

Το άρθρο 68 παρ. 2 του Συντάγματος επιτρέπει στη μειοψηφία να επιβάλλει Εξεταστική με 120 υπογραφές. Εξαιρούνται τα θέματα εξωτερικής πολιτικής και εθνικής άμυνας, όπου ο πήχης ανεβαίνει στους 151 (Βουλή των Ελλήνων). Η κυβερνητική γραμμή είναι ότι, επειδή ο φάκελος αγγίζει την ΕΥΠ, η εξαίρεση ενεργοποιείται αυτόματα. Η αντίθετη ανάγνωση είναι ότι το αντικείμενο εδώ δεν είναι στρατιωτικός σχεδιασμός αλλά η νομιμότητα παρακολουθήσεων υπό το άρθρο 19 περί απορρήτου των επικοινωνιών — άρα η εξαίρεση πρέπει να ερμηνεύεται στενά.

Πρακτικά, αν κάθε αναφορά στην ΕΥΠ τραβάει αυτόματα το όριο των 151, η κυβερνητική πλειοψηφία αποκτά διαρκές διαδικαστικό βέτο ακριβώς στις πιο ευαίσθητες υποθέσεις. Στις 22 Μαΐου, η Βουλή απέρριψε τελικά την πρόταση του ΠΑΣΟΚ με 155 «όχι» (Pentapostagma).

Η γέφυρα: γιατί Predator και Τουρκία γίνονται μία ιστορία

Εδώ μπαίνει ο Σαμαράς. Η κριτική του στο μεταναστευτικό αφήγημα και στα ελληνοτουρκικά δεν είναι νέα. Νέο είναι ότι την έδεσε με τις υποκλοπές σε μία προσωπική μομφή κατά Μητσοτάκη: αν το Μαξίμου επικαλείται την εθνική ασφάλεια για να μπλοκάρει την Εξεταστική, τότε γιατί δεν λογοδότησε όταν παρακολουθούνταν πρώην πρωθυπουργός, υπουργοί και στρατιωτική ηγεσία; (News247).

Η γέφυρα έχει ιδεολογικό φορτίο. Ο Σαμαράς δεν λέει απλώς «κάνετε λάθος χειρισμό»· λέει ότι η ΝΔ έχει αλλάξει DNA. Από πατριωτική και θεσμική δεξιά, την περιγράφει ως «ποταμίσια» κεντροτεχνοκρατική κατασκευή. Με αυτόν τον τρόπο μετατρέπει μια θεσμική σύγκρουση σε ζήτημα ταυτότητας του κόμματος.

Το timing δεν είναι τυχαίο. Προηγήθηκαν η απουσία του ίδιου και του Κώστα Καραμανλή από το συνέδριο της ΝΔ (To Brief), η οριοθετική φράση Μητσοτάκη ότι «την Ιστορία τη γράφουν οι παρόντες», και η δημόσια διαφοροποίηση Νίκου Δένδια ο οποίος δήλωσε ότι δεν πιστεύει στο αφήγημα των «ήρεμων νερών» (Newsit). Με τα δύο μέτωπα ήδη ανοιχτά, η Παρασκευή πρόσφερε στον Σαμαρά ένα έτοιμο πλατό.

Η αντίδραση Μαξίμου: γιατί απομόνωση και όχι κατευνασμός

Η απάντηση του κυβερνητικού επιτελείου ήταν ομοιόμορφη. Ο Παύλος Μαρινάκης είπε ότι «δεν απαντάμε στην προσωπική ατζέντα κανενός» (News247). Ο Μάκης Βορίδης χαρακτήρισε την κριτική «μηδενιστική», επικαλούμενος το 41% του 2023 (Iefimerida).

Η επιλογή της απονομιμοποίησης αντί του κατευνασμού εξυπηρετεί τρία πράγματα. Πρώτον, εμποδίζει τον Σαμαρά να εγκατασταθεί ως ισότιμος συνομιλητής μέσα στη δεξιά. Δεύτερον, κρατάει την ατζέντα της ΝΔ μακριά από τα δικά του εθνικά και θεσμικά θέματα, που θα τραβούσαν τη συζήτηση σε δυσμενές για το Μαξίμου έδαφος. Τρίτον, στέλνει πειθαρχικό μήνυμα προς την Κοινοβουλευτική Ομάδα, ότι η γραμμή δεν επιδέχεται ατομικές αποκλίσεις.

Το ρίσκο είναι αντίστροφο. Αν η δεξιά φθορά συνεχιστεί (το θέμα της ΕΥΠ έρχεται ήδη με υποβόσκουσα δυσφορία για την αύξηση κρατικών παρακολουθήσεων κατά 23% το 2024, To Brief), η αλαζονική απόρριψη ανοίγει χώρο είτε στον Σαμαρά είτε σε μια πιο θεσμική φωνή, όπως αυτή του Δένδια.

Τι λείπει από το κάδρο

Από τη συζήτηση απουσιάζουν τρία πράγματα που θα την άλλαζαν. Ο ίδιος ο Καραμανλής, τον οποίο επικαλείται ο Σαμαράς αλλά δεν έχει μιλήσει ο ίδιος. Η ΑΔΑΕ και οι θιγόμενοι των παρακολουθήσεων, που δεν χωρούν στο κεντρικό κάδρο της κομματικής αντιπαράθεσης. Και ένα γραπτό ελληνικό σχέδιο για το πώς αντιδρά η Αθήνα αν η Τουρκία νομοθετήσει τη «Γαλάζια Πατρίδα» (Capital).

Η ίδια λέξη, «εθνική ασφάλεια», χρησιμοποιείται από το Μαξίμου με δύο τρόπους ταυτόχρονα: για να περιορίσει τα στοιχεία που εξετάζονται για την ΕΥΠ, και για να δικαιολογήσει γιατί οι κόκκινες γραμμές απέναντι στην Τουρκία δεν δημοσιοποιούνται. Στις 22 Μαΐου 2026, η Βουλή ψήφισε ότι για να εξεταστεί το πρώτο χρειάζονται 151 ψήφοι.