Ανώτατος Ηγέτης στο Ιράν ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, συναγερμός σε Σούδα και Αλεξανδρούπολη

Η de facto ανάληψη εξουσίας από τον Μοτζτάμπα Χαμενεΐ είχε ήδη διαρρήξει τους δεσμούς υπακοής με τους ένοπλους πληρεξούσιους του Ιράν (To Brief). Τώρα, η επίσημη «ενθρόνισή» του αποκαλύπτει κάτι χειρότερο: ένα καθεστώς που έχει χάσει κάθε επαφή με τον λαό του.

Η Συνέλευση των Εμπειρογνωμόνων ψήφισε εν μέρει διαδικτυακά, ενώ ισραηλινές βόμβες ισοπέδωναν τα γραφεία της στην Κομ (Times of Israel). Ο 56χρονος γιος του δολοφονηθέντος Αγιατολάχ έγινε ο τρίτος Ανώτατος Ηγέτης στην ιστορία της Ισλαμικής Δημοκρατίας — και ο πρώτος που κληρονόμησε τη θέση από τον πατέρα του. Ένα καθεστώς που ιδρύθηκε το 1979 για να τελειώσει τη δυναστεία Παχλαβί, μόλις εγκαθίδρυσε τη δική του (Fortune).

Η σύνδεση στο internet βρίσκεται στο 1% των κανονικών επιπέδων (DW). Βίντεο που διέρρευσαν μέσω Starlink δείχνουν κατοίκους της Τεχεράνης να φωνάζουν «θάνατος στον Μοτζτάμπα» από τα μπαλκόνια τους (Iran International). Λίγες ώρες αργότερα, οι IRGC (Φρουροί της Επανάστασης) ορκίστηκαν πίστη και εκτόξευσαν πυραύλους με την επιγραφή «στις διαταγές σου, Σαγιέντ Μοτζτάμπα» (RFE/RL).

Γιατί η Σούδα μπήκε σε συναγερμό

Ένας νέος, ανασφαλής ηγέτης, πλήρως ελεγχόμενος από τους IRGC, είναι πιο πιθανό να εγκρίνει ασύμμετρα χτυπήματα για να αποδείξει τη σκληρότητά του. Γι' αυτό η ΕΥΠ αναβάθμισε τα μέτρα ασφαλείας σε Σούδα, Αλεξανδρούπολη και Άκτιο — τις τρεις αμερικανικές βάσεις σε ελληνικό έδαφος. Φρεγάτες και F-16 αναπτύχθηκαν στην Κύπρο. Η Αθήνα πράττει χωρίς να μιλά — ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται από την αρχή του πολέμου (To Brief).

Η «στρατηγική σύμπραξη» ως κενό γράμμα

Την ώρα που η Τεχεράνη αλλάζει ηγεσία υπό καθεστώς πολιορκίας, η Μόσχα και το Πεκίνο αποδεικνύουν τι αξίζουν ως σύμμαχοι. Ο Πούτιν αποκάλεσε τη δολοφονία «κυνική» (AA) — και δεν έστειλε ούτε μία σφαίρα. Η ρωσο-ιρανική «στρατηγική σύμπραξη» 20 ετών δεν περιέχει ρήτρα αμοιβαίας άμυνας (Caspian Policy). Το Πεκίνο, που εισάγει το μισό πετρέλαιό του μέσω Ορμούζ, περιορίστηκε στο να πιέσει ιδιωτικά την Τεχεράνη να μην κλείσει τα Στενά (Iran International). Δεν υπάρχει «αντι-δυτικό μπλοκ». Υπάρχουν κράτη που μετράνε ποιος πόλεμος αξίζει τον κόπο — και αυτός δεν είναι δικός τους.

Στις 9 Απριλίου, σαράντα μέρες μετά τον θάνατο του Χαμενεΐ, το Chehlum (η τελετή πένθους του σιιτικού Ισλάμ) ενδέχεται να σηματοδοτήσει νέα κλιμάκωση. Ο Μοτζτάμπα, σκληροπυρηνικός χωρίς τον κληρικό βαθμό που απαιτεί η παράδοση, αναλαμβάνει χωρίς εσωτερική νομιμοποίηση, χωρίς ρωσική ομπρέλα, και με έναν Αμερικανό πρόεδρο που τον κυνηγά ανοιχτά για regime change. Το Ισραήλ τον έχει ήδη ανακοινώσει ως «στόχο εξόντωσης» (ABC News). Ένας ιρανός αξιωματούχος ασφαλείας δήλωσε στο Reuters ότι ο στόχος είναι «η επιβίωση του συστήματος» (Jerusalem Post). Μένει να φανεί αν ο γιος θα τα καταφέρει εκεί που ο πατέρας απέτυχε — να κρατήσει το σύστημα ζωντανό.