Τελεσίγραφο Τραμπ στο Ιράν: Αμερικανικά αεροσκάφη στη Σούδα και εκκένωση πρεσβειών

12 F-22 Raptor στη βάση Ovda του Ισραήλ. 35 F-15E Strike Eagle στην Ιορδανία. 11 KC-135 ανεφοδιαστικά και 2 RC-135 αναγνωριστικά στη Σούδα. Το αεροπλανοφόρο USS Gerald R. Ford αναχώρησε από την Κρήτη προς τα Στενά του Ορμούζ (Aviation Week). Την ίδια μέρα, στη Γενεύη, Αμερικανοί και Ιρανοί διαπραγματευτές έκλεισαν 6 ώρες συνομιλιών που χαρακτηρίστηκαν «οι πιο σοβαρές μέχρι σήμερα». Και 24 ώρες αργότερα, ο Αμερικανός πρέσβης στο Ισραήλ έστειλε email στο προσωπικό του: «Φύγετε σήμερα» (Axios).

Η ταυτόχρονη εκκένωση πρεσβειών — Τελ Αβίβ, Τεχεράνη, Βηρυτός — εξηγείται από μια απόφαση που δεν ανακοινώθηκε ποτέ δημοσίως. Το Συμβούλιο Ασφαλείας του Ισραήλ ενέκρινε στις 23 Φεβρουαρίου στροφή δόγματος: όχι «περιορισμένο χτύπημα» σε πυρηνικές εγκαταστάσεις, αλλά «παρατεταμένη εκστρατεία εβδομάδων» (To Brief). Η διαφορά είναι πρακτική. Ένα χτύπημα-αστραπή χρειάζεται μαχητικά και βόμβες διείσδυσης. Μια εκστρατεία φθοράς χρειάζεται ιπτάμενα τάνκερ καυσίμων (KC-135), αναγνωριστικά ηλεκτρονικού πολέμου (RC-135) και νοσοκομεία ετοιμότητας — ακριβώς αυτά που βρίσκονται στη Σούδα. Αμερικανο-ΝΑΤΟικά στελέχη επισκέφθηκαν ελληνικά στρατιωτικά νοσοκομεία «για διαπίστωση ετοιμότητας», χωρίς καμία προγραμματισμένη άσκηση (To Brief).

Η Ελλάδα δεν βρίσκεται στο περιθώριο αυτής της κινητοποίησης — ενσωματώνεται σε αυτήν. Ο Γεραπετρίτης συναντήθηκε με τον Ρούμπιο στις 26 Φεβρουαρίου για 50 λεπτά (Πρώτο Θέμα). Στο τραπέζι ήταν η αποστολή 100-150 Ελλήνων στρατιωτικών στη Δύναμη Σταθεροποίησης της Γάζας (To Brief). Για τη Σούδα και τα 11 ανεφοδιαστικά που εξυπηρετούν τη μεγαλύτερη αμερικανική ανάπτυξη στη Μέση Ανατολή εδώ και δύο δεκαετίες, ούτε λέξη. Η σιωπή δεν είναι τυχαία — είναι το τίμημα μιας βαθύτερης ενσωμάτωσης στην αμερικανική αρχιτεκτονική ασφαλείας.

Ενώ η Ουάσιγκτον και η Ιερουσαλήμ σχεδιάζουν παρατεταμένο βομβαρδισμό, το ιρανικό κράτος καταρρέει ήδη εκ των έσω. Το ριάλ έχασε 84% σε έναν χρόνο. Το αλεύρι ακρίβυνε 200%, το ρύζι 370% (FAO). Μια 29χρονη στην Τεχεράνη: «Κάθε πρωί ο εγκέφαλός μου είναι γεμάτος χάος — πιθανός πόλεμος και μια αδιάκοπα κακή οικονομία». Ένας ταξιτζής 68 ετών: «Ακόμη και στον πόλεμο με το Ιράκ δεν ήταν έτσι» (Washington Times). Ο Ali Larijani, πρώην διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης, κυβερνά de facto αφότου ο Χαμενεΐ εξαφανίστηκε από τη δημόσια σκηνή στις 9 Φεβρουαρίου. Ο εκλεγμένος πρόεδρος Πεζεσκιάν ζητάει άδεια από τον Λαριτζάνι για βασικές αποφάσεις (Times of Israel).

Τη Δευτέρα 2 Μαρτίου ο Ρούμπιο φτάνει στο Ισραήλ. Την Τρίτη ξεκινούν τεχνικές συνομιλίες στη Βιέννη. Ο Τραμπ έχει θέσει deadline 7-12 Μαρτίου. Τεράστια δύναμη πυρός, αναπτυγμένη σε μια αψίδα από τη Σούδα μέχρι τον Κόλπο, περιμένει το αποτέλεσμα ενός ασφυκτικού χρονοδιαγράμματος. Στην απέναντι πλευρά, η απόφαση για πόλεμο ή διαπραγμάτευση βρίσκεται στα χέρια ενός εξαφανισμένου αγιατολάχ, ενός de facto διαχειριστή, και 90 εκατομμυρίων ανθρώπων που πεινάνε.