Βουλγαρία: Φαβορί για την πρωθυπουργία ο φιλορώσος πρώην πρόεδρος Ρούμεν Ράντεφ

Χώρα ΝΑΤΟ. Μέλος της Ευρωζώνης. Αμερικανικές βάσεις στο Novo Selo. Ελληνικά Patriot να καλύπτουν τον εναέριο χώρο της. Και σήμερα, η Βουλγαρία ετοιμάζεται να εκλέξει πρωθυπουργό τον Ρούμεν Ράντεφ, πρώην πρόεδρο που έχει δηλώσει ότι η Κριμαία είναι πλέον «ρωσική» (EUnews) και ότι «η στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία δεν είναι απαραίτητη» (Fakti.bg).

Όγδοες εκλογές σε πέντε χρόνια. Η ακυβερνησία είναι το ιδανικό περιβάλλον για τη Gazprom: κανείς δεν ασχολείται με τους αγωγούς όταν δεν μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση. Ο Ράντεφ προηγείται στις δημοσκοπήσεις με 30-35% (Bloomberg), υποσχόμενος πόλεμο στη διαφθορά και «πραγματιστική» αποκατάσταση σχέσεων με τη Μόσχα (BG News).

Η ομηρία των 14,6 δισεκατομμυρίων κυβικών

Από τη βουλγαρική επικράτεια περνούν 14,6 δισ. κυβικά μέτρα ρωσικού αερίου ετησίως μέσω του TurkStream, του τελευταίου ρωσικού αγωγού προς την Ευρώπη (Kpler). Η Gazprom έχει ήδη πληρώσει δικαιώματα διαμετακόμισης ως το 2039. Δύο εβδομάδες πριν, εκρηκτικά εντοπίστηκαν δίπλα στην παράταση του αγωγού στη Σερβία, σε αυτό που λειτούργησε ως προειδοποίηση αποσταθεροποίησης (To Brief). Μια κυβέρνηση Ράντεφ δεν χρειάζεται να κάνει κάτι δραματικό: αρκεί να μην κάνει τίποτα. Να αφήσει το ρωσικό αέριο να ρέει ενώ η ΕΕ σχεδιάζει αποδέσμευση ως το 2028.

Η Ελλάδα έχει επενδύσει διπλά στη Βουλγαρία. Τον Μάρτιο, η Αθήνα ανέπτυξε συστοιχία Patriot για αντιαεροπορική κάλυψη της γειτονικής χώρας εντός 16 ωρών (Army Recognition). Παράλληλα, ο αγωγός IGB μεταφέρει αζέρικο αέριο μέσω Ελλάδας προς τη Σόφια, δίνοντας στη Βουλγαρία εναλλακτική στη ρωσική εξάρτηση. Ασφάλεια και ενέργεια: αν η Σόφια στραφεί «πραγματιστικά» προς τη Μόσχα, η ελληνική στρατηγική επένδυση στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ ακυρώνεται.

Ο Ράντεφ δεν είναι ο Όρμπαν. Δεν θα έχει συνταγματική πλειοψηφία, δεν μπορεί να χτίσει θεσμική ομηρία. Αλλά η κοινοβουλευτική αριθμητική μπορεί να αποδειχθεί δευτερεύουσα. Σε μια χώρα που τρία από τα πέντε τελευταία χρόνια κυβερνήθηκε από υπηρεσιακούς πρωθυπουργούς, η δύναμη δεν μετριέται σε έδρες αλλά σε αγωγούς.