Απαράδεκτη έκρινε ο Άρειος Πάγος την προσφυγή Κοβέσι

Στο τέλος του 2025 η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) είχε ανοιχτές στην Ελλάδα 175 έρευνες για απάτη σε βάρος ευρωπαϊκών πόρων, με εκτιμώμενη ζημία 2,68 δισ. ευρώ (To Vima). Ποιος θα χειρίζεται αυτές τις έρευνες, και για πόσο, κρίθηκε εν μέρει στις 24 Ιουνίου σε μια αίθουσα του Αρείου Πάγου, με μια απόφαση που στην πραγματικότητα απέφυγε να κρίνει το ουσιαστικό ερώτημα.

Η Διοικητική Ολομέλεια απέρριψε με 72 ψήφους έναντι 10 την προσφυγή της Λάουρα Κοβέσι ως απαράδεκτη (Euronews). Δεν είπε ότι η ελληνική πλευρά έχει δίκιο. Είπε κάτι στενότερο: ότι αυτή η προσφυγή, από αυτόν τον προσφεύγοντα, δεν μπορούσε καν να συζητηθεί. Είναι η διαφορά ανάμεσα στο «δεν έχεις δίκιο» και στο «δεν δικαιούσαι να ρωτήσεις».

Πώς φτάσαμε εδώ

Οι εντεταλμένοι Ευρωπαίοι εισαγγελείς είναι ένα υβριδικό πλάσμα. Παραμένουν Έλληνες δικαστικοί λειτουργοί, αλλά χειρίζονται υποθέσεις για λογαριασμό της EPPO, του ενιαίου ευρωπαϊκού εισαγγελικού οργάνου (Υπουργείο Δικαιοσύνης). Αυτή η διπλή ιδιότητα είναι η ρίζα της σύγκρουσης: όταν λήγει η θητεία τους, ποιος αποφασίζει την ανανέωση, το Λουξεμβούργο ή η Αθήνα;

Στις 12 Νοεμβρίου 2025 το Κολέγιο της EPPO, μετά από πρόταση Κοβέσι, ανανέωσε ομόφωνα για πέντε χρόνια τη θητεία τριών εισαγγελέων, της Πόπης Παπανδρέου, της Χαρίκλειας Θάνου και του Διονύση Μουζάκη, που έληγε στις 30 Ιουνίου 2026 (OT). Στις 11 Μαΐου 2026, όμως, το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου τους κράτησε μόνο για δύο χρόνια, με την εξήγηση ότι η παράταση δόθηκε για να κλείσουν τις δικογραφίες που ήδη χειρίζονται (Reader). Δύο χρόνια αντί για πέντε. Με αυτή την απόσταση γεννήθηκε η διαφορά αρμοδιότητας (To Brief).

Η νομική ένταση είναι πραγματική και προς τις δύο κατευθύνσεις. Ο Κανονισμός 2017/1939 προβλέπει πενταετή, ανανεώσιμη θητεία και ορίζει ότι η EPPO δρα ανεξάρτητα, χωρίς οδηγίες από εθνικές αρχές (EUR-Lex). Το επιχείρημα της Κοβέσι είναι ότι ένα εθνικό όργανο δεν μπορεί να μετατρέψει την πενταετία σε διετία χωρίς να θίξει την ενιαία λειτουργία του θεσμού. Η ελληνική πλευρά αντιτείνει ότι οι εισαγγελείς παραμένουν Έλληνες λειτουργοί, άρα το υπηρεσιακό τους καθεστώς ανήκει στο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο (Athens Voice).

Γιατί το «απαράδεκτη» είναι ντρίμπλα

Απορρίπτοντας την προσφυγή για λόγους νομιμοποίησης (η EPPO δεν μπορούσε να προσφύγει αντί των ίδιων των εισαγγελέων), ο Άρειος Πάγος άφησε τη διετή απόφαση σε ισχύ χωρίς να αναμετρηθεί με το ευρωπαϊκό ερώτημα (Lifo). Κράτησε τον εθνικό έλεγχο της διαδικασίας και ταυτόχρονα απέφυγε να πει αν αυτός ο έλεγχος συμβιβάζεται με το δίκαιο της ΕΕ. Την ίδια ημέρα όρισε και τρεις νέους εντεταλμένους εισαγγελείς (Euronews GR): επιχειρησιακή συνεννόηση από τη μία, ανοιχτή διαφωνία αρμοδιότητας από την άλλη.

Η κυβέρνηση, διά του Γιώργου Φλωρίδη, κρατά γραμμή αποστασιοποίησης, λέγοντας ότι δεν έχει εμπλοκή και ότι οι υπηρεσιακές κρίσεις ανήκουν στον Άρειο Πάγο (Iefimerida). Η Αθήνα δεν κέρδισε την ουσία. Κέρδισε χρόνο, μεταθέτοντάς την, πιθανότατα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, μέσω διαδικασίας παράβασης ή προδικαστικού ερωτήματος στο ΔΕΕ.

Το διακύβευμα δεν φτάνει αύριο στην τσέπη του πολίτη. Φτάνει στους φακέλους. Στη «Calypso» η EPPO ανακοίνωσε 2.435 κατασχεμένα κοντέινερ στον Πειραιά και ζημία τουλάχιστον 350 εκατ. σε δασμούς και 450 εκατ. σε ΦΠΑ (EPPO). Στα Τέμπη ερευνά τη συγχρηματοδοτούμενη Σύμβαση 717 (News 24/7). Μια θητεία δύο ετών δεν ρίχνει αυτές τις υποθέσεις. Δίνει όμως μικρότερο θεσμικό ορίζοντα και την προοπτική νέας σύγκρουσης πριν κλείσουν ογκώδεις φάκελοι. Ο Άρειος Πάγος απάντησε ποιος δεν μπορούσε να ρωτήσει. Το ποιος ελέγχει το χρονόμετρο των ευρωπαϊκών ερευνών στην Ελλάδα μένει αναπάντητο, με τους φακέλους των Τεμπών και της «Καλυψώς» ανοιχτούς.