Ο Ιρανός ΥΠΕΞ στη Ρωσία: Παζάρι για 450 κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου

Με το κανάλι του Ισλαμαμπάντ κλειστό μετά το χθεσινό αμερικανικό βέτο στις συνομιλίες Γουίτκοφ-Κούσνερ (To Brief), η Τεχεράνη στράφηκε σήμερα στον στρατηγικό της εγγυητή. Ο Αμπάς Αραγτσί προσγειώθηκε στην Αγία Πετρούπολη το πρωί της 27ης Απριλίου, αλλά δεν πάει εκεί ως πληρεξούσιος. Πάει με δεμένα χέρια. Οι Φρουροί της Επανάστασης τον ανακάλεσαν από το Πακιστάν επειδή υπερέβη την εντολή του στο πυρηνικό. Η Μόσχα είναι ο μόνος προορισμός που του επιτρέπει ο Αχμάντ Βαχίντι: εκεί η συνάντηση χαρακτηρίζεται ρωσικά ως «консультации» (διαβουλεύσεις), όχι «переговоры». Δεν παραβιάζονται οι κόκκινες γραμμές του IRGC.

Αυτό που ετοιμάζεται έχει δομή εταιρικής συγχώνευσης. Η Ρωσία διεκδικεί τη φύλαξη 450 κιλών εμπλουτισμένου στο 60% ουρανίου σε ρωσικό έδαφος, πρόταση που ο Πούτιν επανέλαβε τρεις φορές τον Απρίλιο και η Ουάσιγκτον απέρριψε (RIA Novosti). Η κίνηση καθιστά τη Μόσχα τον μοναδικό ρυθμιστή του ιρανικού οπλοστασίου. Σε αντάλλαγμα, νομιμοποιεί σιωπηρά τον ιρανικό έλεγχο στον Ορμούζ: τα ρωσικά δεξαμενόπλοια θα περνούν ως «friendly country», με ονομαστική εξαίρεση από τα τέλη διόδων που ανακοίνωσε ο πρέσβης Τζαλαλί στις 24 Απριλίου (Fontanka.ru). Η Τεχεράνη παίρνει drones «Geran» που ήδη παραδίδονται από τον Μάρτιο και σύμβαση 500 εκατ. ευρώ για MANPADS «Verba» (Carnegie Endowment).

Ο Πούτιν δεν δεσμεύεται για τίποτα. Μένει στο τραπέζι. Και κάθε μέρα που μένει εκεί, το Brent έκλεισε στα 107,55 δολάρια στις 27 Απριλίου, +17% σε εβδομάδα (Reuters). Το Urals διαπραγματεύεται μεταξύ 90 και 120 δολαρίων για σαράντα ημέρες, έναντι των 59 της βάσης του ρωσικού προϋπολογισμού. Τα φορολογικά έσοδα πετρελαίου εκτινάχθηκαν 43% τον Μάρτιο (Moscow Times). Η βέλτιστη θέση της Μόσχας δεν είναι ούτε ειρήνη ούτε πόλεμος. Είναι ελεγχόμενη αστάθεια, και ο Αραγτσί στην Αγία Πετρούπολη είναι το μηχανικό όχημα που την παρατείνει.

Το ελληνικό τιμολόγιο δεν μετριέται μόνο σε mmbtu. Εκατόν τρία ελληνόκτητα πλοία παραμένουν εγκλωβισμένα στη ζώνη υψηλού κινδύνου του Κόλπου, με το MSC Epaminondas στα χέρια του IRGC (To Brief). Το War Powers Act λήγει την 1η Μαΐου και τρία αμερικανικά αεροπλανοφόρα κινούνται στην περιοχή, με το USS Gerald Ford να χρησιμοποιεί τη Σούδα ως βάση επισκευών και ανεφοδιασμού. Όσο ο Πούτιν κρατά τον Αραγτσί στο τραπέζι, η Σούδα βγαίνει σιωπηλά από το λιμάνι και γίνεται κόμβος εμπόλεμης μηχανικής.