Πέτερ Μάγιαρ: Ο νέος Ούγγρος πρωθυπουργός που ξηλώνει το κράτος του Όρμπαν

Ο Πέτερ Μάγιαρ κέρδισε πλειοψηφία δύο τρίτων και ορκίζεται πρωθυπουργός στις αρχές Μαΐου (To Brief). Η πρώτη δεσμευμένη κίνησή του, η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO), τον τοποθετεί ως φιλοευρωπαίο μεταρρυθμιστή. Η υπόλοιπη ατζέντα του τον τοποθετεί αλλού: ψήφισε κατά του δανείου €90 δισ. για την Ουκρανία στο Ευρωκοινοβούλιο (Euromaidanpress), αρνείται αποστολή όπλων στο Κίεβο, ζητά δημοψήφισμα για την ουκρανική ένταξη στην ΕΕ και υπόσχεται μηδενική ανοχή σε εργαζομένους τρίτων χωρών, δεξιότερα κι από τον Όρμπαν. Ευρωπαϊστής εθνικιστής: ο όρος ακούγεται σαν οξύμωρο, αλλά περιγράφει ακριβώς αυτόν τον άνθρωπο.

Η ένταξη στο EPPO ξεκλειδώνει πρόσβαση σε παγωμένα ευρωπαϊκά κονδύλια (Euronews). Ξεκλειδώνει όμως και κάτι που αφορά άμεσα την Αθήνα. Η πιο φιλορωσική χώρα της ΕΕ μόλις αποφάσισε να μπει στον θεσμό που η Ελλάδα αρνείται εδώ και χρόνια. Το επιχείρημα της Σόφιας Βούλτεψη ότι η εισαγγελέας Κόβεσι εξυπηρετεί «ρωσικά συμφέροντα» αυτοαναιρέθηκε μέσα σε μια νύχτα. Η Ελλάδα μένει πλέον χωρίς ευρωπαϊκό άλλοθι, ουσιαστικά μόνη στην άρνηση.

Τι έχασε η Μόσχα στη Βουδαπέστη

Ο ΥΠΕΞ Σιγιάρτο διέρρεε συστηματικά στον Λαβρόφ το περιεχόμενο εμπιστευτικών συνεδριάσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ζητώντας ρωσικά «σημεία συζήτησης» για να αιτιολογήσει ουγγρικά βέτο σε κυρώσεις. Ο Μάγιαρ κατήγγειλε ήδη ότι ο Σιγιάρτο καταστρέφει έγγραφα (To Brief). Η Ρωσία δεν έχασε σύμμαχο. Έχασε πηγή πληροφοριών μέσα στη δυτική διαδικασία λήψης αποφάσεων. Το Κρεμλίνο αρνήθηκε ακόμα και να συγχαρεί τον Μάγιαρ, επικαλούμενο «μη φιλική χώρα» (Meduza).

Η πολωνική προειδοποίηση

Η ΕΕ το ξαναέζησε. Όταν ο Τουσκ νίκησε στην Πολωνία το 2023, οι Βρυξέλλες ξεπάγωσαν €137 δισ. χωρίς να απαιτήσουν θεσμικές μεταρρυθμίσεις. Δυόμισι χρόνια μετά, η Πολωνία ζει σε νομικό χάος: δύο ανταγωνιστικές εκδοχές Συνταγματικού Δικαστηρίου, πρόεδρος που αρνείται να ορκίσει δικαστές (EU Observer). Αξιωματούχοι της Κομισιόν σημειώνουν τώρα: «δεν θα δώσουμε χρήματα μόνο με υποσχέσεις, όπως κάναμε με τον Τουσκ».

Ο Μάγιαρ έχει κάτι που δεν είχε ο Τουσκ: πλειοψηφία δύο τρίτων, αρκετή για αλλαγή Συντάγματος. Κληρονομεί όμως 16 χρόνια θεσμικής αλλοίωσης (αντί 8 στην Πολωνία), 9 από 15 δικαστές Fidesz στο Συνταγματικό Δικαστήριο, και ένα Δημοσιονομικό Συμβούλιο που μπορεί να μπλοκάρει κάθε προϋπολογισμό (CFR). Ένας πρώην insider 22 ετών του Fidesz υπόσχεται να αποσυναρμολογήσει σύστημα που βοήθησε να χτιστεί, χρησιμοποιώντας τα ίδια εργαλεία υπερπλειοψηφίας που ο Όρμπαν χρησιμοποίησε για να το θεμελιώσει. Η γεωπολιτική ειρωνεία είναι αυτή ακριβώς: τα εργαλεία του αυταρχισμού μπορούν, θεωρητικά, να επιβάλουν δημοκρατία. Αρκεί αυτός που τα κρατά να το θέλει πραγματικά.