Το κρυφό ρίσκο: 150 Έλληνες στρατιώτες για Γάζα, ισραηλινά όπλα 3 δισ.

Η Αθήνα αγοράζει ισραηλινά αντιαεροπορικά αξίας 3 δισ. ευρώ, ετοιμάζει 150 στρατιώτες για τη Γάζα και συμμετέχει σε 54 κοινές στρατιωτικές δράσεις ετησίως με το Ισραήλ (To Brief). Όταν όμως ο Νετανιάχου κατονόμασε την Ελλάδα ως πυλώνα του «εξαγώνου συμμαχιών» κατά «ριζοσπαστικών αξόνων» (Al Jazeera), η ελληνική κυβέρνηση δεν είπε λέξη. Η Βουλή δεν έχει καν ενημερωθεί για τη στρατιωτική αποστολή στη Γάζα. Πρόκειται για μια στρατηγική δέσμευση τεράστιου βάθους που η Αθήνα φοβάται να επικοινωνήσει στο εσωτερικό — και αυτός ο φόβος, από μόνος του, αποτελεί ένδειξη του ρίσκου.

Το «εξάγωνο» που παρουσίασε ο Νετανιάχου στις 22 Φεβρουαρίου δεν αποτελείται από έξι χώρες αλλά από έξι ομάδες: Ισραήλ, Ινδία, αραβικά κράτη, Ελλάδα-Κύπρος, αφρικανικές και ασιατικές χώρες. Η οικονομική ραχοκοκαλιά είναι ο διάδρομος IMEC (India-Middle East-Europe Economic Corridor), ο δυτικός αντίπαλος του κινεζικού Belt and Road. Η Ελλάδα θέλει να γίνει η πύλη της Ινδίας προς την Ευρώπη (Geopolitico). Αλλά η Αθήνα διεκδικεί αυτόν τον ρόλο την ίδια στιγμή που το κεντρικό της λιμάνι, ο Πειραιάς, ελέγχεται κατά 67% από τον γεωπολιτικό αντίπαλο του διαδρόμου — το Πεκίνο — και έχει αποκλειστεί από τον σχεδιασμό του IMEC (Greek City Times).

Η Ελλάδα στηρίζει τη θέση της στο Αιγαίο στο διεθνές δίκαιο. Ταυτόχρονα, εντάσσεται σε συμμαχία υπό ηγέτη με ένταλμα σύλληψης από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Στις 11 Φεβρουαρίου, το αεροσκάφος του Νετανιάχου διέσχισε τον ελληνικό εναέριο χώρο χωρίς η Αθήνα να αντιδράσει (To Brief).

Ο διάδρομος σκοντάφτει στο Ριάντ

Το ρίσκο της Αθήνας είναι ότι ο IMEC καταρρέει πριν καν χτιστεί. Η Σαουδική Αραβία, χωρίς την οποία ο διάδρομος μένει κομμάτια, αρνείται να κανονικοποιήσει σχέσεις με το Ισραήλ χωρίς παλαιστινιακό κράτος. Και η πραγματικότητα στο πεδίο κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση: πάνω από 37.000 Παλαιστίνιοι εκτοπίστηκαν από τη Δυτική Όχθη μόνο το 2025, ενώ από τον Φεβρουάριο τρέχει πρόγραμμα καταγραφής γης που μετατρέπει κατοχή σε de facto προσάρτηση. Κάθε κατεδάφιση κάνει την υπογραφή του MBS πολιτικά πιο ακατόρθωτη.

Αντ' αυτού, το Ριάντ χτίζει τον δικό του άξονα: σύμφωνο αμοιβαίας άμυνας με το Πακιστάν τον Σεπτέμβριο 2025 (Chatham House), επαναπροσέγγιση με την Τουρκία μέσω συμφωνιών ενέργειας και υποδομών δεκάδων δισεκατομμυρίων. Ο άνθρωπος-κλειδί του IMEC φτιάχνει εναλλακτική — και ο Νετανιάχου δεν είναι σε αυτήν.

Η Ελλάδα ποντάρει σε διάδρομο που εξαρτάται από σαουδαραβική υπογραφή που απομακρύνεται, μέσα από λιμάνι που δεν ελέγχει, στο πλευρό ηγέτη που δεν μπορεί να ταξιδέψει σε μισή Ευρώπη.